Το ιώδιο είναι ένα απαραίτητο μέταλλο για την υγεία καθώς επιτρέπει στον θυρεοειδή να παράγει θυροξίνη, την ορμόνη που ρυθμίζει πολλές λειτουργίες του οργανισμού όπως μεταξύ άλλων, την ανάπτυξη του εγκεφάλου, τον μεταβολισμό καθώς και την παραγωγή ενέργειας. Εάν υπάρχει έλλειψη ιωδίου, μπορεί να εμφανιστεί οίδημα του θυρεοειδούς (βρογχοκήλη), νοητική ανεπάρκεια ή ακόμα και γενετικές ανωμαλίες. Παγκοσμίως, η ανεπάρκεια ιωδίου επηρεάζει περίπου δύο δισεκατομμύρια ανθρώπους και είναι η κύρια αιτία νοητικής και αναπτυξιακής αναπηρίας που μπορεί να προληφθεί. Στις αρχές του 20ου αιώνα, η έλλειψη ιωδίου ήταν πιο συχνή. Έτσι υπήρχε σε μεγάλο βαθμό ο φόβος πως το ιώδιο που βρίσκεται στα τρόφιμα δεν θα ήταν αρκετό για τη λειτουργία του θυρεοειδούς.

Το ιώδιο βρίσκεται φυσικά στη θάλασσα και σε ό,τι σχετίζεται με αυτήν, όπως τα ψάρια, τα μαλάκια και τα φύκια. Αλλά βρίσκεται ακόμη σε γαλακτοκομικά και σε κάποια δημητριακά. Άλλες πηγές διατροφικού ιωδίου περιλαμβάνουν τα αυγά, τα εμπλουτισμένα προϊόντα δημητριακών και τα φυτικά τρόφιμα που καλλιεργούνται σε εδάφη πλούσια σε ιώδιο. Όμως το απλό (μη ενισχυμένο) θαλασσινό αλάτι περιέχει μόνο μια μικρή ποσότητα ιωδίου. Για το λόγο αυτό, από το 1920 και μετά, πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο άρχισαν αν εμπλουτίζουν το επιτραπέζιο αλάτι με ιώδιο σε μία προσπάθεια προστασίας της υγείας του πληθυσμού καθώς αυτή η προσθήκη ουσιαστικά εξασφαλίζει την παρουσία ιωδίου στη διατροφή. Αυτό σημαίνει ότι το αλάτι ήταν ένα από τα πρώτα λειτουργικά τρόφιμα ή αλλιώς functional foods.

Η κατανάλωση ιωδιούχου αλατιού καθιστά εύκολη την πρόσληψη της απαραίτητης ποσότητας ιωδίου, ακόμη και όταν μειώνουμε το αλάτι στη διατροφή μας. Το ιώδιο είναι ζωτικής σημασίας για τη σωστή λειτουργία του θυρεοειδούς και για την ανάπτυξη του εγκεφάλου, ιδιαίτερα κατά την εγκυμοσύνη και τα πρώτα χρόνια της ζωής του παιδιού. Μία ισορροπημένη διατροφή καλύπτει μόνο το 50-60% των ημερήσιων αναγκών σε ιώδιο, που κυμαίνονται από 90 έως 150 μg ανάλογα με την ηλικία, και αυξάνονται σε 250 μg κατά την εγκυμοσύνη και τον θηλασμό.

Μύθοι και αλήθειες για το ιωδιούχο αλάτι

Πολλοί καταναλωτές φοβούνται ότι το ιωδιούχο αλάτι μπορεί να βλάψει όσους έχουν προβλήματα θυρεοειδούς. Ωστόσο, η ποσότητα ιωδίου που προσλαμβάνεται με τη συνήθη κατανάλωση αλατιού είναι φυσιολογική και όχι φαρμακευτική. Γι’ αυτό και η ΠΟΥ και η UNICEF προτείνουν τη χρήση του τόσο στην κουζίνα όσο και στη βιομηχανία τροφίμων. Ωστόσο, μεγάλο μέρος του πληθυσμού δεν το προτιμά, κυρίως λόγω έλλειψης πληροφόρησης ή λόγω χαμηλότερης τιμής του κοινού αλατιού.
Οι αλυσίδες σούπερ μάρκετ συχνά προωθούν το φθηνό, μη ιωδιούχο αλάτι ως «προϊόν-δόλωμα», ενώ τα ιωδιούχα είδη κοστίζουν περίπου 15-20 λεπτά παραπάνω ανά κιλό. Παράδοξα, τα πιο ακριβά είδη αλατιού, όπως το θαλασσινό ή το ροζ, δεν περιέχουν ιώδιο, ενώ το κόστος τους είναι πολλαπλάσιο.
Σύμφωνα με ειδικούς στη δημόσια υγεία, η ιωδίωση του αλατιού ίσως είναι το απλούστερο και οικονομικότερο μέτρο που διατίθεται στον κόσμο για τη βελτίωση της υγείας, κοστίζοντας μόνο 0,05 δολάρια ανά άτομο ετησίως.

Πηγή: Cibum

Κατά καιρούς, «δαιμονοποιούμε» διάφορα στοιχεία της διατροφής μας, με τα τρία λευκά, το αλάτι, τη ζάχαρη και το λευκό αλεύρι, να έχουν βρεθεί τα τελευταία χρόνια στο στόχαστρο πολλών. Ενοχοποιούνται για την παχυσαρκία και για αύξηση της φλεγμονής στο σώμα, ενώ θεωρούνται «απαγορευτικά» σε περιπτώσεις παθήσεων όπως τα καρδιαγγειακά και ο διαβήτης. Ισχύουν όμως όλα αυτά; Η Ευγενία Ηλιάδου, Κλινικός Διαιτολόγος-Διατροφολόγος, SRD και Προϊσταμένη Διαιτολογικού Γραφείου MediterraneoHospital, μας δίνει τη δική της εμπεριστατωμένη απάντηση αναλύοντας τα χαρακτηριστικά των διαβόητων «3 λευκών»!

Αλάτι: Απαραίτητο ή βλαβερό;

Το αλάτι (χλωριούχο νάτριο) είναι ζωτικής σημασίας για πολλές λειτουργίες του οργανισμού. Μεταξύ άλλων, συμβάλλει στη διατήρηση της ενυδάτωσης και της ισορροπίας ηλεκτρολυτών, τη σωστή λειτουργία του θυρεοειδούς και την πρόληψη της υπότασης.

Ωστόσο, η υπερβολική κατανάλωση μπορεί να διαταράξει το ισοζύγιο υγρών και να αυξήσει την αρτηριακή πίεση. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συνιστά την κατανάλωση έως 5 γραμμαρίων ημερησίως (1 κουταλάκι του γλυκού). Ωστόσο, μελέτες δείχνουν ότι ο μέσος καταναλωτής λαμβάνει διπλάσια ποσότητα αλατιού από τη συνιστώμενη, με το 85% της ποσότητας αλατιού που λαμβάνουμε να υπάρχει κυρίως σε έτοιμα τρόφιμα, ενώ μόνο το 5% να λαμβάνεται από το επιτραπέζιο αλάτι.

Χρήσιμη συμβουλή: Διαβάστε τις ετικέτες τροφίμων. Προϊόντα με πάνω από 1,5 γρ. αλάτι ανά 100 γρ. θεωρούνται υψηλά σε αλάτι, ενώ αυτά με κάτω από 0,3 γρ. αλατιού ανά 100 γρ. είναι χαμηλά σε αλάτι.

Ζάχαρη: Είναι επικίνδυνη;

Η συζήτηση αφορά κυρίως στα πρόσθετα σάκχαρα σε υγρή ή στερεή μορφή. Σε αυτήν την κατηγορία, συμπεριλαμβάνονται η λευκή, καστανή και ακατέργαστη ζάχαρη, το μέλι, τα σιρόπια (αγαύης σφενδάμου, ρυζιού, φρουκτόζης, γλυκόζης κ.α.), η ζάχαρη καρύδας, η φρουκτόζη, η μελάσσα, το πετιμέζι και οι χυμοί (συμπεριλαμβανομένων αυτών που φτιάχνουμε στο σπίτι). Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, η πρόσληψη ελεύθερων σακχάρων δεν πρέπει να ξεπερνά το 5-10% της ημερήσιας ενεργειακής πρόσληψης — δηλαδή, περίπου 30 γραμμάρια για ενήλικες και 24 γραμμάρια για παιδιά.

Τα είδη της ζάχαρης

Λευκή vs. καστανή ζάχαρη: Η λευκή ζάχαρη έχει ακριβώς τις ίδιες θερμίδες με την καστανή ζάχαρη. Ωστόσο, η καστανή ζάχαρη περιέχει λίγα περισσότερα θρεπτικά συστατικά από ότι η λευκή λόγω της περιεκτικότητάς της σε μελάσα. Συγκεκριμένα, περιέχει μικρές ποσότητες μετάλλων όπως ασβέστιο, κάλιο, σίδηρο και μαγνήσιο, ωστόσο οι συγκεντρώσεις αυτές είναι πολύ μικρές και επομένως, δεν υπερτερεί ως προς τη διατροφική της αξία συγκριτικά με τη λευκή!

Ολιγοθερμιδικές γλυκαντικές ύλες: Τα υποκατάστατα ζάχαρης μπορούν να βοηθήσουν στη ρύθμιση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα και στη μείωση θερμίδων, αλλά η χρήση τους πρέπει να γίνεται με μέτρο.

Λευκό αλεύρι vs oλικής

Στο λευκό αλεύρι έχει γίνει αφαίρεση του πίτουρου και του σπέρματος από το σιτάρι, γεγονός που το απογυμνώνει από τις βιταμίνες Β, τις πρωτεΐνες, το ασβέστιο, το μαγνήσιο και το φώσφορο και το κάνει να προσφέρει στον οργανισμό μόνο άμυλο, σε αντίθεση με το αλεύρι ολικής αλέσεως που περιέχει όλα τα παραπάνω καθώς δεν έχει υποστεί καμία επεξεργασία. Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι το λευκό αλεύρι δεν έχει καμία διατροφική αξία. Η περιεκτικότητα αμύλου που περιέχει τροφοδοτεί τον οργανισμό με ενέργεια ενώ η χαμηλή περιεκτικότητά σε φυτικές ίνες μπορεί να συμπληρωθεί από άλλες πηγές!

Χρήσιμη υπενθύμιση: Στοχεύστε σε ημερήσια πρόσληψη 25-30 γραμμαρίων φυτικών ινών από πηγές όπως όσπρια, φρούτα, λαχανικά και δημητριακά ολικής αλέσεως.

Η λύση του… παζλ: Μια εξατομικευμένη προσέγγιση

Το αν τα «3 λευκά» είναι επιβλαβή, εξαρτάται από τις εξατομικευμένες διατροφικές ανάγκες κάθε ανθρώπου και είναι σημαντικό να βλέπουμε τη συνολική εικόνα του τρόπου ζωής και διατροφής και όχι μεμονωμένα τρόφιμα για τη διατήρηση της καλής υγείας και σωματικού βάρους. Η συνολική εικόνα του τρόπου ζωής και διατροφής είναι πιο σημαντική από την αποφυγή συγκεκριμένων τροφίμων.

Έτσι, αντί για απόλυτες απαγορεύσεις, ας επικεντρωθούμε στη μέτρια κατανάλωση και τις έξυπνες επιλογές για μια ισορροπημένη διατροφή.

Ακόμα και οι vegetarians δεν μπορούν να ξεφύγουν, σύμφωνα με μελέτη του 2021. Εάν το πλαστικό είναι αρκετά μικρό, τα φρούτα και τα λαχανικά μπορούν να απορροφήσουν μικροπλαστικά μέσω του ριζικού τους συστήματος και να μεταφέρουν αυτά τα χημικά κομμάτια στους μίσχους, τα φύλλα, τους σπόρους και τους καρπούς του φυτού. Ακόμα και το αλάτι μπορεί να περιέχει πλαστικό. Μια μελέτη του 2023 διαπίστωσε ότι το χοντρό ροζ αλάτι Ιμαλαΐων που εξορύσσεται από το έδαφος, είχε τα περισσότερα μικροπλαστικά, ακολουθούμενο από το μαύρο αλάτι και το θαλασσινό αλάτι.

Η ζάχαρη είναι επίσης «μια σημαντική οδός έκθεσης του ανθρώπου σε αυτά τα μικροσωματίδια», σύμφωνα με μελέτη του 2022. Ακόμη και τα φακελάκια τσαγιού, πολλά από τα οποία είναι κατασκευασμένα από πλαστικό, μπορούν να απελευθερώσουν τεράστιες ποσότητες πλαστικού. Ερευνητές του Πανεπιστημίου McGill στο Κεμπέκ του Καναδά διαπίστωσαν ότι η παρασκευή ενός μόνο τσαγιού από φακελάκι, απελευθέρωσε περίπου 11,6 δισεκατομμύρια μικροπλαστικά και 3,1 δισεκατομμύρια νανοπλαστικά σωματίδια στο νερό.

Το ρύζι είναι επίσης ένοχο. Μελέτη του Πανεπιστημίου του Queensland διαπίστωσε ότι για κάθε 100 γραμμάρια (1/2 φλιτζάνι) ρυζιού που τρώνε οι άνθρωποι, καταναλώνουν τρία έως τέσσερα χιλιοστόγραμμα πλαστικού – ο αριθμός αυτός εκτοξεύεται στα 13 χιλιοστόγραμμα ανά μερίδα για το στιγμιαίο ρύζι. (Μπορείτε να μειώσετε τη μόλυνση από πλαστικό έως και 40% πλένοντας το ρύζι, δήλωσαν οι ερευνητές. Αυτό βοηθά επίσης στη μείωση του αρσενικού, το οποίο μπορεί να είναι υψηλό στο ρύζι). Ας μην ξεχνάμε το εμφιαλωμένο νερό. Ένα λίτρο νερού – το ισοδύναμο δύο εμφιαλωμένων νερών τυποποιημένου μεγέθους – περιείχε κατά μέσο όρο 240.000 πλαστικά σωματίδια από επτά τύπους πλαστικών, συμπεριλαμβανομένων των νανοπλαστικών, σύμφωνα με μελέτη του Μαρτίου 2024.

Κίνδυνοι για την υγεία του ανθρώπου

Ενώ τα μικροπλαστικά έχουν βρεθεί στον ανθρώπινο πνεύμονα, στους μητρικούς και εμβρυϊκούς ιστούς του πλακούντα, στο ανθρώπινο μητρικό γάλα και στο ανθρώπινο αίμα, μέχρι πρόσφατα υπήρχαν πολύ λίγες έρευνες για το πώς αυτά τα πολυμερή επηρεάζουν τα όργανα και τις λειτουργίες του σώματος.

Μια μελέτη του Μαρτίου 2024 διαπίστωσε ότι οι άνθρωποι με μικροπλαστικά ή νανοπλαστικά στις αρτηρίες του λαιμού είχαν διπλάσιες πιθανότητες να πάθουν καρδιακή προσβολή, εγκεφαλικό επεισόδιο ή να πεθάνουν από οποιαδήποτε αιτία μέσα στα επόμενα τρία χρόνια από ό,τι οι άνθρωποι που δεν είχαν κανένα. Τα νανοπλαστικά είναι ο πιο ανησυχητικός τύπος πλαστικής ρύπανσης για την ανθρώπινη υγεία, λένε οι ειδικοί. Αυτό συμβαίνει επειδή τα μικροσκοπικά σωματίδια μπορούν να εισχωρήσουν σε μεμονωμένα κύτταρα και ιστούς σε σημαντικά όργανα, διακόπτοντας ενδεχομένως τις κυτταρικές διεργασίες και εναποθέτοντας χημικές ουσίες που διαταράσσουν το ενδοκρινικό σύστημα, όπως δισφαινόλες, φθαλικές ενώσεις, επιβραδυντές φλόγας, υπερ- και πολυφθοριωμένες ουσίες ή PFAS και βαρέα μέταλλα.

«Όλες αυτές οι χημικές ουσίες χρησιμοποιούνται στην κατασκευή πλαστικών, οπότε αν ένα πλαστικό φτάσει σε εμάς, μεταφέρει μαζί του αυτές τις χημικές ουσίες», δήλωσε στο CNN η Sherri «Sam» Mason, διευθύντρια βιωσιμότητας στο Penn State Behrend στο Erie της Πενσυλβάνια. «Και επειδή η θερμοκρασία του σώματος είναι υψηλότερη από την εξωτερική, αυτά τα χημικά θα διαφύγουν από το πλαστικό και θα καταλήξουν στο σώμα μας», δήλωσε η Mason.

«Αυτές οι χημικές ουσίες μπορούν να μεταφερθούν στο συκώτι σας και στα νεφρά σας και στον εγκέφαλό σας και ακόμη και να περάσουν τα όρια του πλακούντα και να καταλήξουν σε ένα αγέννητο παιδί», είπε. «Προς το παρόν δεν υπάρχει επιστημονική συναίνεση σχετικά με τις πιθανές επιπτώσεις των νανο- και μικροπλαστικών σωματιδίων στην υγεία. Ως εκ τούτου, οι αναφορές των μέσων ενημέρωσης που βασίζονται σε υποθέσεις και εικασίες δεν κάνουν τίποτα περισσότερο από το να τρομάζουν άσκοπα το κοινό», είχε προηγουμένως δηλώσει στο CNN εκπρόσωπος της Διεθνούς Ένωσης Εμφιαλωμένου Νερού, μιας βιομηχανικής ένωσης.

Όλοι οι τύποι πρωτεϊνών περιείχαν μικροπλαστικά

Στη μελέτη του Φεβρουαρίου, η οποία δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση Environmental Research, οι ερευνητές εξέτασαν πάνω από δώδεκα πρωτεΐνες που καταναλώνονται συνήθως, συμπεριλαμβανομένου του μοσχαριού, των παναρισμένων και άλλων τύπων γαρίδων, του στήθους κοτόπουλου και των κοτομπουκιών, του χοιρινού κρέατος, των θαλασσινών, του τόφου και διαφόρων εναλλακτικών προϊόντων κρέατος φυτικής προέλευσης, όπως τα nuggets, τα φυτικά θρύμματα που μοιάζουν με τον μοσχαρίσιο κιμά και τα fish sticks φυτικής προέλευσης.

Οι παναρισμένες γαρίδες περιείχαν μακράν τα περισσότερα μικροσκοπικά πλαστικά, κατά μέσο όρο πάνω από 300 μικροπλαστικά κομμάτια ανά μερίδα. Τα φυτικά nuggets ήρθαν δεύτερα, με λιγότερο από 100 κομμάτια ανά μερίδα, και ακολούθησαν οι κοτομπουκιές, τα fish sticks από μπακαλιάρο, οι ελάχιστα επεξεργασμένες γαρίδες του White Gulf, οι φρέσκες γαρίδες Key West Pink και ένα φυτικό stick που θυμίζει ψάρι.

Οι λιγότερο μολυσμένες πρωτεΐνες ήταν τα στήθη κοτόπουλου, και μετά τα χοιρινά φιλέτα και το τόφου. Αφού συνέκριναν τα αποτελέσματα με τα δεδομένα κατανάλωσης των καταναλωτών, οι ερευνητές εκτίμησαν ότι η μέση έκθεση των Αμερικανών ενηλίκων στα μικροπλαστικά θα μπορούσε να κυμαίνεται μεταξύ 11.000 και 29.000 σωματιδίων ετησίως, με μέγιστη εκτιμώμενη έκθεση σε 3,8 εκατομμύρια μικροπλαστικά ετησίως.

Τα φρούτα και τα λαχανικά με υψηλή περιεκτικότητα σε πλαστικά

Οι ωκεανοί είναι γεμάτοι με πλαστικά και μια σειρά από μελέτες έχουν καταγράψει πώς αυτά καταλήγουν στα θαλασσινά που τρώμε. Ωστόσο, λιγότερες μελέτες έχουν εξετάσει τα λαχανικά και τις ζωικές πρωτεΐνες, όπως τα βοοειδή και οι χοίροι, σύμφωνα με μια μελέτη του Αυγούστου 2020. Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο Environmental Science, βρήκε μεταξύ 52.050 και 233.000 πλαστικά σωματίδια κάτω των 10 μικρομέτρων – κάθε μικρόμετρο είναι περίπου η διάμετρος μιας σταγόνας βροχής – σε διάφορα φρούτα και λαχανικά.

Τα μήλα και τα καρότα ήταν τα πιο μολυσμένα φρούτα και λαχανικά, αντίστοιχα, με πάνω από 100.000 μικροπλαστικά ανά γραμμάριο. Τα μικρότερα σωματίδια βρέθηκαν στα καρότα, ενώ τα μεγαλύτερα κομμάτια πλαστικού βρέθηκαν στο μαρούλι, το οποίο ήταν και το λιγότερο μολυσμένο λαχανικό.

Τα πλαστικά βρίσκονται παντού

Υπάρχει ένας εντυπωσιακός αριθμός πλαστικών στον κόσμο, σήμερα, σύμφωνα με μια πρόσφατη ανάλυση – 16.000 πλαστικές χημικές ουσίες, με τουλάχιστον 4.200 από αυτές να θεωρούνται «ιδιαίτερα επικίνδυνες» για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον. Καθώς αυτές οι χημικές ουσίες διασπώνται στο περιβάλλον, μπορούν να μετατραπούν σε μικροπλαστικά και στη συνέχεια σε νανοπλαστικά, σωματίδια τόσο μικρά που η επιστήμη πάλευε επί δεκαετίες να τα δει.

Μια πρόσφατη μελέτη που χρησιμοποίησε ολοκαίνουργια τεχνολογία διαπίστωσε ότι ο αριθμός των νανοπλαστικών σε τρεις δημοφιλείς μάρκες νερού που πωλούνται στις Ηνωμένες Πολιτείες κυμαίνεται μεταξύ 110.000 και 370.000 ανά λίτρο, αν όχι υψηλότερα. Προηγούμενες έρευνες που χρησιμοποιούσαν παλαιότερη τεχνολογία είχαν εντοπίσει μόνο περίπου 300 νανοπλαστικά στο εμφιαλωμένο νερό, μαζί με μεγαλύτερα μικροπλαστικά.

Πώς μπορείς να μειώσεις το πλαστικό

Τα επίπεδα μόλυνσης που βρέθηκαν στο εμφιαλωμένο νερό ενισχύουν τις μακροχρόνιες συμβουλές των εμπειρογνωμόνων να πίνετε νερό βρύσης από γυάλινα ή ανοξείδωτα δοχεία για να μειώσετε την έκθεση, δήλωσε η Mason. Η συμβουλή αυτή επεκτείνεται και σε άλλα τρόφιμα και ποτά συσκευασμένα σε πλαστικό, πρόσθεσε. «Ο κόσμος δεν σκέφτεται ότι τα πλαστικά αποβάλλονται, αλλά αυτό συμβαίνει», είπε. «Σχεδόν με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο αποβάλλουμε συνεχώς κύτταρα του δέρματος, τα πλαστικά αποβάλλουν συνεχώς μικρά κομμάτια που σπάνε, όπως όταν ανοίγετε το πλαστικό δοχείο για τη σαλάτα που αγοράσατε στο κατάστημα ή ένα τυρί που είναι τυλιγμένο σε πλαστικό».

Ενώ η επιστήμη μαθαίνει περισσότερα για τα πλαστικά που καταναλώνουμε, υπάρχουν πράγματα που οι άνθρωποι μπορούν να κάνουν για να μειώσουν την έκθεσή τους, σύμφωνα με τους ειδικούς.

Προσπαθήστε να αποφεύγετε να τρώτε οτιδήποτε έχει αποθηκευτεί σε πλαστικό δοχείο. Αναζητήστε τρόφιμα αποθηκευμένα σε γυαλί ή αλουμινόχαρτο.

Φορέστε ρούχα από φυσικά υφάσματα και αγοράστε καταναλωτικά προϊόντα από φυσικά υλικά.

Μην βάζετε πλαστικό σκεύος στον φούρνο μικροκυμάτων. Αντ’ αυτού, ζεστάνετε τα τρόφιμα στον φούρνο της κουζίνας ή στο φούρνο μικροκυμάτων μέσα σε γυάλινο σκεύος.

Αν μπορείτε, καταναλώνετε όσο το δυνατόν περισσότερα φρέσκα τρόφιμα και περιορίστε την αγορά επεξεργασμένων και υπερ-επεξεργασμένων τροφίμων τυλιγμένων σε πλαστικό.

Πηγή: CNN / pride.gr