Η ενοικίαση καμπινών και ομπρελών, συνήθως στην ίδια τοποθεσία κάθε καλοκαίρι, αποτελεί διαχρονική συνήθεια στην ιταλική κουλτούρα των διακοπών. Ωστόσο, η φετινή σεζόν ξεκίνησε με αισθητή πτώση στον αριθμό των παραθεριστών, καθώς τα ιδιωτικά θέρετρα στις δύο μεγάλες ακτογραμμές της χώρας κατέγραψαν μείωση επισκεπτών κατά 15% έως 25% τον Ιούνιο και τον Ιούλιο, σε σύγκριση με την ίδια περίοδο του 2024.

Η μεγαλύτερη πτώση παρατηρείται τις καθημερινές, ενώ τα Σαββατοκύριακα οι παραλίες κοντά σε μεγάλες πόλεις, όπως η Ρώμη, εξακολουθούν να είναι πολυσύχναστες. Όσοι τις επισκέπτονται, ωστόσο, ξοδεύουν λιγότερα σε φαγητό και ποτό.
Ο Φαμπρίτσιο Λικορντάρι, πρόεδρος της Assobalneari Italia, απέδωσε την πτώση στο υψηλό κόστος ζωής και στη μείωση της αγοραστικής δύναμης. «Ακόμα και με δύο μισθούς, πολλές οικογένειες δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα. Είναι φυσικό τα πρώτα έξοδα που περικόπτονται να είναι αυτά για αναψυχή, ψυχαγωγία και διακοπές», δήλωσε στο πρακτορείο Ansa.

Η μείωση της προσέλευσης συμπίπτει και με τις αυξήσεις τιμών στα ιδιωτικά θέρετρα, καθώς και με την κριτική για την περιορισμένη πρόσβαση σε ελεύθερες παραλίες. Σύμφωνα με την καταναλωτική οργάνωση Altroconsumo, η ενοικίαση ξαπλώστρας κοστίζει κατά μέσο όρο 17% περισσότερο σε σχέση με πριν από τέσσερα χρόνια. Στο Λάτσιο, η ενοικίαση για δύο ξαπλώστρες και μια ομπρέλα ξεκινά από 30 ευρώ την ημέρα, ενώ σε δημοφιλή θέρετρα, όπως η Καλλίπολη στην Απουλία, το κόστος αγγίζει τα 90 ευρώ.
Ο ηθοποιός Αλεσάντρο Γκάσμαν άναψε φωτιές στη δημόσια συζήτηση, δημοσιεύοντας στο Instagram φωτογραφία άδειας παραλίας και σχολιάζοντας: «Ίσως οι υπερβολικές τιμές και η οικονομική κατάσταση ωθούν τους Ιταλούς στις ελεύθερες παραλίες. Χαμηλώστε τις τιμές και ίσως η σεζόν βελτιωθεί».

Από την πλευρά του, ο Μαουρίτσιο Ρουστινιόλι, πρόεδρος της FIBA (Ιταλική Ομοσπονδία Παραθαλάσσιων Θερέτρων), υποστήριξε ότι οι αυξήσεις είναι μικρές και ότι οι επισκέπτες επωφελούνται από παροχές όπως ασφάλεια και ναυαγοσώστες.
Η ένωση καταναλωτών Codacons κατηγόρησε τους ιδιοκτήτες παραλιών για «κροκοδείλια δάκρυα», υποστηρίζοντας ότι οι τιμές καθιστούν την επίσκεψη σε ιδιωτικά θέρετρα πολυτέλεια.

Την ίδια στιγμή, ορεινές περιοχές -και ιδιαίτερα οι Δολομίτες- καταγράφουν άνοδο επισκεπτών, με ορισμένες να ανησυχούν για υπερτουρισμό. Όλο και περισσότεροι Ιταλοί επιλέγουν τις διακοπές στο βουνό, εν μέρει για να αποφύγουν τα ολοένα και πιο ζεστά καλοκαίρια, αποτέλεσμα της κλιματικής κρίσης, σύμφωνα με την εφημερίδα Il Messaggero.

Πηγή: Lifo.gr

Η γαλλική κινηματογραφική αίθουσα στο Παρίσι είπε ότι απέσυρε την ταινία μετά από απειλές. «Είμαστε κινηματογράφος, όχι φρούριο. Δεν μπορούμε να ρισκάρουμε με την ασφάλεια του προσωπικού και του κοινού μας», δήλωσε ο Frédéric Bonnaud, διευθυντής της Cinémathèque, ενός αρχείου ταινιών και κινηματογράφου που χρηματοδοτείται εν μέρει από το κράτος. «Τα βίαια άτομα άρχισαν να απειλούν και η διεξαγωγή αυτής της προβολής και συζήτησης αποτελούσε έναν εντελώς δυσανάλογο κίνδυνο. Έτσι, έπρεπε να το αφήσουμε να φύγει».

Η ταινία Last Tango in Paris, που ολοκληρώθηκε το 1972 από τον σκηνοθέτη Bernardo Bertolucci, υποτίθεται ότι θα είχε προβληθεί το βράδυ της Κυριακής ως μέρος μιας αναδρομικής έκθεσης για τον Marlon Brando. Η ταινία εξερευνά τη σχέση μεταξύ ενός χήρου Αμερικανού στο Παρίσι – τον οποίο υποδύεται ο Brando – και μιας πολύ νεότερης γυναίκας, την οποία υποδύεται η Schneider. Η σκηνή του βιασμού προσομοιώθηκε αλλά η Schneider, η οποία ήταν 19 ετών τότε, είπε στη συνέχεια ότι ένιωθε σαν παραβίαση καθώς πήδησε πάνω της χωρίς προειδοποίηση ή προετοιμασία. Οι ισχυρισμοί της διατυπώθηκαν για πρώτη φορά τη δεκαετία του 1970 αλλά σε μεγάλο βαθμό αγνοήθηκαν. «Ένιωσα λίγο βιασμένη, τόσο από τον Marlon όσο και από τον Bertolucci», είπε η Schneider τέσσερα χρόνια πριν από το θάνατό της το 2011. Είπε ότι η ταινία της είχε καταστρέψει τη ζωή και την είχε οδηγήσει σε χρόνια κατάχρησης ναρκωτικών.

Ο Bertolucci αργότερα απάντησε στους ισχυρισμούς επιμένοντας ότι η σκηνή δεν είχε αυτοσχεδιαστεί την ημέρα του γυρίσματος, αλλά αναγνώρισε ότι η Schneider δεν είχε ενημερωθεί. Ο σκηνοθέτης παραδέχτηκε ότι είχε πάρει μια «καλλιτεχνική απόφαση» να μην της το πει για να συλλάβει την αντίδρασή της. «Αισθάνομαι ένοχος, αλλά δεν το μετανιώνω», είπε.

Η Judith Godrèche, ηθοποιός και ηγετική φυσιογνωμία του κινήματος #MeToo της Γαλλίας, είχε ασκήσει κριτική στην απόφαση της Cinémathèque να προβάλει την ταινία χωρίς να παρέχει το πλαίσιο στους θεατές. «Ήρθε η ώρα να ξυπνήσετε, αγαπητή Cinémathèque, και να αποκαταστήσετε την ανθρωπιά σε μία 19χρονη ηθοποιό συμπεριφερόμενοι ανθρώπινα», ανάρτησε στον λογαριασμό της στο Instagram. Οι κριτικοί είχαν επίσης επιτεθεί στην ώρα της προβολής, η οποία θα ερχόταν προς το τέλος της δίκης του σκηνοθέτη Christophe Ruggia, ο οποίος κατηγορείται για αποπλάνηση και σεξουαλική κακοποίηση της Adèle Haenel κατά τη διάρκεια και μετά τα γυρίσματα της ταινίας του 2002 Les Diables (The Devils ) όταν ήταν 12 ετών. Ο Ruggia αποκάλεσε τις κατηγορίες «καθαρά ψέματα».

Αν είχε προχωρήσει, η προβολή θα είχε επίσης συμπέσει με το τέλος της δίκης μαζικού βιασμού στο Mazan, στην οποία αναμένονται ετυμηγορίες και καταδίκες αργότερα αυτή την εβδομάδα.

Ο 72χρονος Dominique Pelicot αντιμετωπίζει ποινή φυλάκισης έως και 20 ετών επειδή νάρκωνε τη σύζυγό του, Gisèle, 73 ετών, και καλούσε αγνώστους να τη βιάσουν. Άλλοι 50 άνδρες που κατηγορούνται για βιασμό ή σεξουαλική κακοποίηση θα κριθούν επίσης και θα καταδικαστούν.

Έχοντας την ευκαιρία να απευθυνθεί στο δικαστήριο για τελευταία φορά τη Δευτέρα, ο Dominique Pelicot, ο οποίος παραδέχθηκε την κακοποίηση της συζύγου του για μια δεκαετία, είπε: «Θέλω να χαιρετίσω το θάρρος της πρώην συζύγου μου που έπρεπε να ακούσει τις υποψίες συνεργείας… Μετανιώνω για αυτό που έκανα».

Πηγή: The Guardian