Στη διάρκεια έξι δεκαετιών, η Καρντινάλε συμμετείχε σε περισσότερες από 150 ταινίες στην Ευρώπη και το Χόλιγουντ, συμπεριλαμβανομένης της θρυλικής κωμωδίας του Blake Edwards, «The Pink Panther». Οι σκηνοθέτες Luchino Visconti, Sergio Leone και Federico Fellini ανέδειξαν τη μοναδική ομορφιά και το ταλέντο της, καθιστώντας την το απόλυτο «κορίτσι των ονείρων» της Ιταλίας.

Στην ταινία του Φελίνι «8½», αποτέλεσε το γυναικείο ιδανικό του Marcello Mastroianni. Στο «Fitzcarraldo» του Werner Herzog, ενσάρκωσε μια ιδιοκτήτρια οίκου ανοχής που στηρίζει το παράτολμο όραμα του εραστή της στη ζούγκλα του Αμαζονίου. Στο γουέστερν «Once Upon a Time in the West» του Λεόνε, υποδύθηκε μια χήρα που οπλοφορεί.

Η Καρντινάλε συχνά συγκρινόταν με τη Sophia Loren και τη Gina Lollobrigida, ωστόσο όπως σημείωσε ο Ιταλός κριτικός κινηματογράφου Μάσιμο Μπενβενού, διέθετε πιο προσιτή κινηματογραφική περσόνα. «Ήταν λιγότερο πληθωρική και περισσότερο το κορίτσι της διπλανής πόρτας. Ήταν πιο αληθινή», τόνισε.

Από τη Τυνησία στα φώτα του σινεμά

Η υποκριτική δεν ήταν το παιδικό της όνειρο και για αρκετά χρόνια δυσκολευόταν να μιλήσει ιταλικά, αφού μεγάλωσε μιλώντας γαλλικά. Η Claude Joséphine Rose Cardinale γεννήθηκε στις 15 Απριλίου 1938 στο γαλλικό προτεκτοράτο της Τυνησίας από Σικελούς γονείς, τον Φραντσέσκο Καρντινάλε και τη Γιολάντα Γκρέκο.

Ήταν η μεγαλύτερη από τέσσερα παιδιά σε μια δεμένη σικελική κοινότητα στην Τύνιδα. Ο πατέρας της ήταν μηχανικός των σιδηροδρόμων και η μητέρα της διαχειριζόταν το σπίτι. Σε ηλικία 18 ετών συμμετείχε σε διαγωνισμό ομορφιάς που διοργάνωσε εν μέρει η μητέρα της στην Ιταλική Πρεσβεία στην Τυνησία και ανακηρύχθηκε «η πιο όμορφη Ιταλίδα στην Τυνησία». Το βραβείο ήταν ένα ταξίδι στο Φεστιβάλ Βενετίας, όπου φωτογραφήθηκε εκτενώς από τα ιταλικά μέσα.

Παρά τις πρώτες κινηματογραφικές εμφανίσεις, τότε δήλωνε ότι δεν ήθελε να γίνει ηθοποιός. Όπως θυμάται ο Μπενβενού, ακολούθησαν εξώφυλλα με τίτλους όπως «Να η κοπέλα που δεν θέλει να κάνει ταινίες».

Προσωπικές δυσκολίες και απογείωση καριέρας

Επιστρέφοντας στην Τυνησία απέρριψε προτάσεις για ταινίες. Ωστόσο, σύμφωνα με την κόρη της, Κλαούντια Σκουιτιέρι, όταν ήταν ακόμη έφηβη βρέθηκε θύμα σεξουαλικής κακοποίησης από γνωστό ενήλικα, γεγονός που την οδήγησε σε ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη. Το 1957 γέννησε τον γιο της Πάτρικ στο Λονδίνο και οι γονείς της τον ανέθρεψαν ως μικρότερο αδελφό της μέχρι τα 8 του χρόνια.

Την ίδια χρονιά υπέγραψε συμβόλαιο με τον Ιταλό παραγωγό Franco Cristaldi, ξεκινώντας δυναμικά ως Klaudia Cardinale. Η πρώτη μεγάλη επιτυχία ήρθε με την κωμωδία «Big Deal on Madonna Street» (1958) του Μάριο Μονιτσέλι. Ακολούθησαν οι ταινίες-σταθμοί «8½» (1963) του Φελίνι και «Ο Γατόπαρδος» του Βισκόντι.

«Έγινε γνωστή ως “η αγαπημένη όλης της Ιταλίας”, το κορίτσι των ονείρων», σχολιάζει ο Μπενβενού. Το 1964 πρωταγωνίστησε στη «La Ragazza di Bube» («Το Κορίτσι του Μπέμπο») κερδίζοντας το πρώτο μεγάλο βραβείο της καριέρας της, το Nastro d’Argento καλύτερης ηθοποιού.

Διεθνής αναγνώριση και ξεχωριστές συνεργασίες

Το 1966 παντρεύτηκε τον Κριστάλντι στο Λας Βέγκας, αλλά σύμφωνα με την κόρη της δεν θεωρούσε τον γάμο «επίσημο», αν και ο Κριστάλντι έδωσε στον Πάτρικ το επώνυμό του.

Στο «8½», η Καρντινάλε υποδύθηκε μια μούσα-ηθοποιό που αντιπροσωπεύει το ιδανικό θηλυκό για τον πρωταγωνιστή σκηνοθέτη Γκουίντο Ανσελμί (Μαστρογιάνι). Η περιγραφή τής ταινίας αντανακλούσε πώς άρχισε να τη βλέπει το κοινό: σύμβολο ανάμεσα στη φαντασία και την πραγματικότητα, όπως ανέφερε ο Βίτο Ζιγκάριο από το Πανεπιστήμιο της Ρώμης.

Στον «Γατόπαρδο», υποδύθηκε μια νεαρή Σικελιά που κερδίζει τις καρδιές τόσο ενός στρατιώτη (Alain Delon) όσο και του θείου του (Burt Lancaster). Στην αυτοβιογραφία της (2005), έγραψε: «Η ομορφιά μαθαίνεται. Ο Βισκόντι μου έμαθε να καλλιεργώ το μυστήριο – χωρίς αυτό δεν υπάρχει πραγματική ομορφιά.»

Από την Ιταλία στο Χόλιγουντ και πέρα από τα σύνορα

Το 1964 έκανε στροφή στην κωμωδία με τον Αμερικανό σκηνοθέτη Μπλέικ Έντουαρντς στην ταινία «The Pink Panther», ως πριγκίπισσα που χάνει ένα πολύτιμο κόσμημα δίπλα στους Πίτερ Σέλερς, Ντέιβιντ Νίβεν και Ρόμπερτ Βάγκνερ.

Sergio Leone: Το 1968 πρωταγωνιστεί στο περίφημο σπαγγέτι-γουέστερν «Once Upon a Time in the West», ως πόρνη από τη Νέα Ορλεάνη που μετακομίζει για να παντρευτεί έναν άνδρα – μόνο για να διαπιστώσει πως έχει ήδη δολοφονηθεί.

Ως μοναδική γυναίκα ανάμεσα σε ισχυρούς αντρικούς χαρακτήρες όπως οι Τσαρλς Μπρόνσον και Χένρι Φόντα, κατόρθωσε να επιβληθεί χάρη στη χαρακτηριστική εσωτερικότητα που απέπνεε. Ο Τζέι Γουάισμπεργκ σημειώνει πως διέθετε αξιοσημείωτη αυτονομία – στοιχείο που χαρακτήρισε όλη την καριέρα της.

Προσωπικές επιλογές κι επαγγελματικές προκλήσεις

Γύρω στο 1975 χώρισε με τον Κριστάλντι για να ζήσει με τον ανεξάρτητο σκηνοθέτη Πασκουάλε Σκουιτιέρι – μια επιλογή χειραφέτησης όπως σημειώνει ο Αντόνιο Μόντα. Σε συνεντεύξεις αποκάλυψε ότι υπό τον Κριστάλντι βίωνε πλήρη έλεγχο στη ζωή και τα οικονομικά της: «Ήμουν απλά υπάλληλος». Η σχέση τους διαλύθηκε σταδιακά και η νέα σχέση με τον Σκουιτιέρι τους περιθωριοποίησε από την ιταλική βιομηχανία – έτσι μετακόμισε στη Γαλλία για νέα αρχή.

Με τον Σκουιτιέρι απέκτησαν μια κόρη το 1979 κι έμειναν μαζί μέχρι τον θάνατό του το 2017, ενώ παρέμειναν στενοί φίλοι ακόμη κι όταν σταμάτησαν να συζούν το 1989.

Συμμετείχε σε περίπου δώδεκα ταινίες του Σκουιτιέρι αλλά και σε διεθνείς παραγωγές όπως η τηλεοπτική μίνι σειρά «Ιησούς από τη Ναζαρέτ» (1977) σε σκηνοθεσία Φράνκο Τζεφιρέλι όπου υποδύθηκε τη μοιχαλίδα που απειλείται με λιθοβολισμό.

Φιλμογραφία-σταθμός & διεθνείς διακρίσεις

Στην αρχή είχε ως πρότυπο τη Μπριζίτ Μπαρντό – μάλιστα συμπρωταγωνίστησαν στο γουέστερν-κωμωδία «Les Pétroleuses» (1971), με σκηνές all-female μονομαχιών. Παρά τις προσδοκίες για αντιπαλότητα μεταξύ τους, έγιναν καλές φίλες σύμφωνα με την κόρη της Καρντινάλε.

Στο πολυβραβευμένο «Fitzcarraldo» (1982) του Χέρτσογκ είχε καθοριστικό ρόλο ως μαντάμ που εμψυχώνει τον πρωταγωνιστή Κλάους Κίνσκι στην παράλογη αποστολή να μεταφέρει ένα ατμόπλοιο πάνω από βουνό στον Αμαζόνιο. Ο Vincent Canby στους New York Times έγραψε πως «φωτίζει όχι μόνο τον δικό της ρόλο αλλά κι εκείνον του Κίνσκι».

Η ταινία απέσπασε κορυφαίο βραβείο στις Κάννες κι επανέφερε δυναμικά την Καρντινάλε στο προσκήνιο παραγωγών και σκηνοθετών διεθνώς για πολλά ακόμη χρόνια.

Υστεροφημία & κοινωνική προσφορά

Τα τελευταία χρόνια ζούσε με τα δύο παιδιά της στο Νεμούρ όπου ίδρυσε ίδρυμα με το όνομά της για την προώθηση των τεχνών υπέρ των γυναικών και του περιβάλλοντος. Το 2000 ανακηρύχθηκε πρέσβειρα καλής θέλησης από την UNESCO για τη δέσμευσή της υπέρ των δικαιωμάτων των γυναικών μέσω εκπαίδευσης.

Το 2023 πραγματοποιήθηκε μεγάλη αναδρομική έκθεση αφιερωμένη στην καριέρα της από το Museum of Modern Art στη Νέα Υόρκη σε συνεργασία με τη Cinecittà – παρουσιάστηκαν23 σημαντικές ταινίες.

Παρόλο που στα τελευταία χρόνια δεν είχε πρωταγωνιστικούς ρόλους, συνέχισε να εργάζεται συστηματικά κυρίως στη Γαλλία αλλά και διεθνώς. Όπως λέει η κόρη της: «Η μητέρα μου ήταν πάντα προσαρμοστική κι απλή στις απαιτήσεις – πάντα σταματούσε για αυτόγραφα κι απεχθανόταν τους σωματοφύλακες· ήθελε να είναι κοντά στον κόσμο». Ένοιωθε ευλογημένη από τη ζωή της.

Πηγή: The New York Times

Δύο εκτυπώσεις πορτρέτων της Goldin θα είναι διαθέσιμες προς πώληση. Η πρώτη είναι η φωτογραφία “Jimmy Paulette at Wigstock”, του κομμωτή Jimmy Paul, επίσης γνωστού ως Jimmy Paulette, με ξανθιά περούκα να παρευρίσκεται στο Wigstock, το θρυλικό φεστιβάλ drag. Η δεύτερη απεικονίζει τη συγγραφέα Thora Siemsen σε μια φωτογραφία που τραβήχτηκε κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19 στο διαμέρισμα της Goldin. Κάθε εκτύπωση κοστίζει 250 δολάρια, με περιορισμό δύο εκτυπώσεων ανά πελάτη.

Σε δήλωσή της στο Hyperallergic, η Golden σημείωσε την αντι-τρανς νομοθεσία ως παράγοντα στην επιλογή της να πραγματοποιήσει την πώληση. «Εκατοντάδες αντι-τρανς νομοσχέδια απειλούν την ασφάλεια, τη σταθερότητα και την υγεία των τρανς ατόμων», δήλωσε η Goldin. «Η τρανσφοβία μαστίζει εδώ και καιρό τη νομοθεσία και τον πολιτισμό, και αυτή η πώληση εκτυπώσεων επικεντρώνεται στις ανάγκες των τρανς ατόμων, συγκεντρώνοντας κεφάλαια για οργανισμούς που συνεργάζονται άμεσα με αυτά, ανταποκρίνονται σε αυτά και τα υποστηρίζουν».

Η αντι-τρανς νομοθεσία έχει γίνει ακόμη πιο ακραία το 2025. Η ACLU παρακολουθεί επί του παρόντος σχεδόν 600 νομοσχέδια κατά των ΛΟΑΤΚΙ+ σε πολιτειακά κοινοβούλια σε όλη τη χώρα, η πλειονότητα των οποίων στοχεύει σε τρανς άτομα. Μία πολιτεία, η Αϊόβα, έγινε η πρώτη στη χώρα που ακύρωσε τις υπάρχουσες προστασίες κατά των διακρίσεων για τα τρανς άτομα.

Νωρίτερα φέτος, η Βουλή των Αντιπροσώπων ψήφισε το “Big Beautiful Bill” των Ρεπουμπλικανών, το οποίο θα απαγόρευε στο Medicaid να πληρώνει για φροντίδα που επιβεβαιώνει το φύλο για όλα τα τρανς άτομα, συμπεριλαμβανομένων των ενηλίκων.

Η Natalie Rupp, εκτελεστική διευθύντρια του Trans Income Project, δήλωσε στο Hyperallergic ότι η επικείμενη απειλή για το Medicaid θα καταστήσει τον οργανισμό, ο οποίος εδρεύει στη Λουιζιάνα, ως μια ασφάλεια για τρανς άτομα που χρειάζονται ιατρικές υπηρεσίες. Η Rupp πρόσθεσε ότι η χρηματοδότηση που θα προκύψει από την πώληση των εκτυπώσεων θα είναι απαραίτητη για να βοηθήσει το TIP, το οποίο διευθύνεται από τη Rupp και ένα άλλο άτομο, ώστε να εκπληρώσει την αποστολή του. «Όταν μιλάμε για την αφαίρεση της τρανς υγειονομικής περίθαλψης, μιλάμε στην πραγματικότητα για την αφαίρεση του δικαιώματος των τρανς ατόμων να υπάρχουν με ασφάλεια», δήλωσε η Rupp στο Hyperallergic. «Αυτή η πώληση δεν θα μπορούσε να είναι σε καλύτερη στιγμή για να μας βοηθήσει να διασφαλίσουμε την ασφάλεια και το δικαίωμα ύπαρξης των τρανς ατόμων στη Λουιζιάνα». «Όταν μιλάμε για την αφαίρεση της τρανς υγειονομικής περίθαλψης, μιλάμε στην πραγματικότητα για την αφαίρεση του δικαιώματος των τρανς ατόμων να υπάρχουν με ασφάλεια», δήλωσε ο Rupp στο Hyperallergic. «Αυτή η πώληση δεν θα μπορούσε να έρθει σε καλύτερη στιγμή για να μας βοηθήσει να διασφαλίσουμε την ασφάλεια και το δικαίωμα ύπαρξης των τρανς ατόμων στη Λουιζιάνα».

Η Goldin έχει ιστορικό στην πώληση των έργων της για να βοηθήσει τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη. Νωρίτερα φέτος, πούλησε εκτυπώσεις για να συγκεντρώσει χρήματα για τους ανθρώπους που επλήγησαν από τον πόλεμο στη Γάζα.

Και τα δύο prints είναι διαθέσιμα προς πώληση μέσω του Μουσείου Τέχνης Leslie-Lohman.

Πηγή: Them

Η Goldin, 71 ετών, είπε την Παρασκευή ότι ήθελε να χρησιμοποιήσει την αναδρομική της έκθεση στη Νέα Εθνική Πινακοθήκη του Βερολίνου «ως πλατφόρμα για να ενισχύσει τη θέση της, της ηθικής αγανάκτησης» σε αυτό που περιέγραψε ως «γενοκτονία στη Γάζα και τον Λίβανο». «Οι παππούδες μου γλίτωσαν από πογκρόμ στη Ρωσία. Μεγάλωσα γνωρίζοντας για το Ολοκαύτωμα των Ναζί. Αυτό που βλέπω στη Γάζα μου θυμίζει τα πογκρόμ από τα οποία δραπέτευσαν οι παππούδες μου», είπε η Goldin.

Η Goldin, η οποία είναι εβραϊκής καταγωγής, γεννήθηκε στην Ουάσιγκτον και είναι κορυφαία καλλιτέχνιδα και ακτιβίστρια της οποίας η ζωή και το έργο τεκμηριώθηκαν στη βραβευμένη ταινία του 2022 “All the Beauty and the Bloodshed”.

Μίλησε για τον εκτοπισμό και την καταστροφή στη Γάζα και είπε σε ένα κοινό που επευφημούσε, ότι η κριτική στο Ισραήλ δεν πρέπει να συγχέεται με τον αντισημιτισμό. Η Goldin επέκρινε επίσης τη Γερμανία και ισχυρίστηκε ότι η ισλαμοφοβία αγνοείται στη χώρα. «Η Γερμανία φιλοξενεί τη μεγαλύτερη παλαιστινιακή διασπορά στην Ευρώπη. Ωστόσο, οι διαμαρτυρίες αντιμετωπίζονται με αστυνομικούς σκύλους και απέλαση και στιγματισμό», είπε.

Η Goldin βγήκε από τη σκηνή φωνάζοντας δυνατά «Ελεύθερη, ελεύθερη Παλαιστίνη», φωνές που έπνιξαν μια επόμενη ομιλία του διευθυντή της γκαλερί, Klaus Biesenbach.

Ο Hermann Parzinger, πρόεδρος του Ιδρύματος Πρωσικής Πολιτιστικής Κληρονομιάς, στο οποίο ανήκει η Νέα Εθνική Πινακοθήκη, καταδίκασε δριμύτατα την ομιλία της Goldin και τη διακοπή της ομιλίας του Biesenbach από τους διαδηλωτές. «Αυτό δεν ανταποκρίνεται στην κατανόησή μας για την ελευθερία της έκφρασης», είπε. Ο Biesenbach σημείωσε ότι διαφωνούσε με την Goldin αλλά επιβεβαίωσε το δικαίωμά της να εκφράζεται ελεύθερα. Σε δήλωση που δημοσίευσε ο Biesenbach μετά την έναρξη της εκπομπής, που επικαλείται το γερμανικό πρακτορείο ειδήσεων Deutsche Presse-Agentur (dpa), είπε ότι η γκαλερί πήρε αποστάσεις από τη στάση των διαδηλωτών και «διευκρινίζει ότι υπερασπίζεται την ελευθερία της έκφρασης και τον σεβασμό του διαλόγου και της αλληλεπίδρασης μεταξύ τους».

Η αναδρομική έκθεση της Neue Nationalgalerie για την Goldin, με τίτλο “This Will Not End Well”, παρουσιάζει μια ολοκληρωμένη επισκόπηση του έργου της φωτογράφου, συμπεριλαμβανομένων των slideshows και ταινιών που υποστηρίζονται από μουσική.

Το υπουργείο Υγείας στη Γάζα δήλωσε αυτή την εβδομάδα ότι ο αριθμός των νεκρών στη Λωρίδα της Γάζας από τις επιθέσεις 13 μηνών στη Γάζα από το Ισραήλ έχει ξεπεράσει τους 44.000, με περισσότερους από τους μισούς νεκρούς γυναίκες και παιδιά. Περίπου το 90% του πληθυσμού της Γάζας των 2,3 εκατομμυρίων ανθρώπων έχει εκτοπιστεί.

Πηγή: CNN / Κεντρική φωτογραφία: AP