Η ενοικίαση καμπινών και ομπρελών, συνήθως στην ίδια τοποθεσία κάθε καλοκαίρι, αποτελεί διαχρονική συνήθεια στην ιταλική κουλτούρα των διακοπών. Ωστόσο, η φετινή σεζόν ξεκίνησε με αισθητή πτώση στον αριθμό των παραθεριστών, καθώς τα ιδιωτικά θέρετρα στις δύο μεγάλες ακτογραμμές της χώρας κατέγραψαν μείωση επισκεπτών κατά 15% έως 25% τον Ιούνιο και τον Ιούλιο, σε σύγκριση με την ίδια περίοδο του 2024.

Η μεγαλύτερη πτώση παρατηρείται τις καθημερινές, ενώ τα Σαββατοκύριακα οι παραλίες κοντά σε μεγάλες πόλεις, όπως η Ρώμη, εξακολουθούν να είναι πολυσύχναστες. Όσοι τις επισκέπτονται, ωστόσο, ξοδεύουν λιγότερα σε φαγητό και ποτό.
Ο Φαμπρίτσιο Λικορντάρι, πρόεδρος της Assobalneari Italia, απέδωσε την πτώση στο υψηλό κόστος ζωής και στη μείωση της αγοραστικής δύναμης. «Ακόμα και με δύο μισθούς, πολλές οικογένειες δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα. Είναι φυσικό τα πρώτα έξοδα που περικόπτονται να είναι αυτά για αναψυχή, ψυχαγωγία και διακοπές», δήλωσε στο πρακτορείο Ansa.

Η μείωση της προσέλευσης συμπίπτει και με τις αυξήσεις τιμών στα ιδιωτικά θέρετρα, καθώς και με την κριτική για την περιορισμένη πρόσβαση σε ελεύθερες παραλίες. Σύμφωνα με την καταναλωτική οργάνωση Altroconsumo, η ενοικίαση ξαπλώστρας κοστίζει κατά μέσο όρο 17% περισσότερο σε σχέση με πριν από τέσσερα χρόνια. Στο Λάτσιο, η ενοικίαση για δύο ξαπλώστρες και μια ομπρέλα ξεκινά από 30 ευρώ την ημέρα, ενώ σε δημοφιλή θέρετρα, όπως η Καλλίπολη στην Απουλία, το κόστος αγγίζει τα 90 ευρώ.
Ο ηθοποιός Αλεσάντρο Γκάσμαν άναψε φωτιές στη δημόσια συζήτηση, δημοσιεύοντας στο Instagram φωτογραφία άδειας παραλίας και σχολιάζοντας: «Ίσως οι υπερβολικές τιμές και η οικονομική κατάσταση ωθούν τους Ιταλούς στις ελεύθερες παραλίες. Χαμηλώστε τις τιμές και ίσως η σεζόν βελτιωθεί».

Από την πλευρά του, ο Μαουρίτσιο Ρουστινιόλι, πρόεδρος της FIBA (Ιταλική Ομοσπονδία Παραθαλάσσιων Θερέτρων), υποστήριξε ότι οι αυξήσεις είναι μικρές και ότι οι επισκέπτες επωφελούνται από παροχές όπως ασφάλεια και ναυαγοσώστες.
Η ένωση καταναλωτών Codacons κατηγόρησε τους ιδιοκτήτες παραλιών για «κροκοδείλια δάκρυα», υποστηρίζοντας ότι οι τιμές καθιστούν την επίσκεψη σε ιδιωτικά θέρετρα πολυτέλεια.

Την ίδια στιγμή, ορεινές περιοχές -και ιδιαίτερα οι Δολομίτες- καταγράφουν άνοδο επισκεπτών, με ορισμένες να ανησυχούν για υπερτουρισμό. Όλο και περισσότεροι Ιταλοί επιλέγουν τις διακοπές στο βουνό, εν μέρει για να αποφύγουν τα ολοένα και πιο ζεστά καλοκαίρια, αποτέλεσμα της κλιματικής κρίσης, σύμφωνα με την εφημερίδα Il Messaggero.

Πηγή: Lifo.gr

Ένας συγγραφέας, όταν οι κλητήρες τού αδειάζουν το σπίτι λόγω χρεών, το μετατρέπει ανέξοδα σε εξωτικό τοπίο, μαζί με μια φίλη του από κάποια αφρικανική χώρα κι έτσι εμπνέεται και γράφει πάλι μια μεγάλη επιτυχία. Staycation, λοιπόν, μιας άλλης εποχής, αθώας και ρομαντικής. Τον τελευταίο καιρό, η λέξη staycation -και κυρίως ή έννοια- είναι σε καθημερινή χρήση.

Η βασική ιδέα είναι να περάσεις τις «διακοπές» στο σπίτι, κάνοντας μικρές εκδρομές σε κοντινούς προορισμούς χωρίς διανυκτέρευση. Να επισκεφθείς μουσεία ή κοντινά πάρκα και να παρακολουθήσεις εκδηλώσεις σε τοπικά φεστιβάλ. Κι όλα αυτά χωρίς τα έξοδα ενός ταξιδιού. Τι κρύβεται, όμως, πίσω από όλο αυτό; Μα φυσικά η ανάγκη. Δεν είναι επιλογή, είναι μια κάποια λύση και μάλιστα συχνά η έσχατη. Ο όρος όρος “staycation” είναι συνδυασμός των λέξεων “stay” (παραμένω) και “vacation” (διακοπές).

Επινοήθηκε, για πρώτη φορά, στην Αμερική, την δεκαετία του ’30 και «αναβίωσε» το 2008 με την οικονομική κρίση, για να γίνει «της μόδας» και πάλι με την πανδημία, όταν οι άνθρωποι είχαν οικονομικές δυσκολίες και τα ταξίδια ήταν απαγορευμένα ή πάρα πολύ δύσκολα. Όταν, λοιπόν, οι διακοπές έγιναν είδος πολυτελείας, βαφτίσαμε το «ψάρι» κρέας για να νηστέψουμε. Πριν από λίγες ημέρες, δημοσιεύθηκε η έρευνα του Ινστιτούτου Έρευνας Λιανεμπορίου Καταναλωτικών Αγαθών (ΙΕΛΚΑ), σύμφωνα με την οποία, λόγω αυξημένου κόστους, σε εισιτήρια και διαμονή, μόλις 1 στους 2 Έλληνες θα κάνει διακοπές.

Συγκεκριμένα:

Το 71% (έναντι 75% το 2023) του κοινού δηλώνει ότι έχει ακυρώσει δαπάνες διασκέδασης όπως είναι η εστίαση, οι διακοπές, τα ταξίδια κ.α.

Το 55% (έναντι 54% το 2023) δηλώνει ότι έχει μειώσει συνολικά τις αγορές σε είδη τροφίμων και είδη παντοπωλείου.

Το 49% (έναντι 48% το 2023) του κοινού δηλώνει ότι έχει αναβάλει εργασίες συντήρησης κι επισκευής, π.χ. στο σπίτι ή στο αυτοκίνητο.

Το 42% (έναντι 49% το 2023) δηλώνει ότι έχει αλλάξει μάρκα – επωνυμία προϊόντος.

Το 27% δηλώνει ότι έχει χρησιμοποιήσει χρήματα από τις αποταμιεύσεις του, προκειμένου να καλύψει τις αγορές του.

Το 27% (έναντι 32% το 2024) έχει αναβάλει την πληρωμή λογαριασμών ή έχει προχωρήσει σε στάση πληρωμής των υποχρεώσεων του.

Το 16% (έναντι 17% το 2024) δηλώνει ότι έχει αυξήσει τον χρόνο εργασίας ή έχει βρει δεύτερη εργασία προκειμένου να αυξήσει το εισόδημά του.

Μόλις 3% του κοινού δηλώνουν ότι δεν έχουν λάβει κανένα απολύτως μέτρο για την αντιμετώπιση των πληθωριστικών πιέσεων.

Οι ευφάνταστες λέξεις και μοδάτες ορολογίες περιγράφουν, αλλά δεν λύνουν το πρόβλημα μια μεγάλης μερίδας ανθρώπων που θα κάνουν ηλιοθεραπεία στο μπαλκόνι. Εννοείται πως, όταν οι διακοπές γίνονται «όνειρο θερινής νυκτός», τότε ο καθένας πρέπει να βρει τρόπο να περάσει καλά, έστω και στο σπίτι του.

Η ζωή μας όμως δεν είναι ρομαντική κομεντί.