Η ψωριασική αρθρίτιδα είναι ένα (από τα πολλά) ρευματικά νοσήματα. Πρόκειται για μία χρόνια φλεγμονώδης πάθηση που προσβάλει τις αρθρώσεις προκαλώντας οίδημα (πρήξιμο) και πόνο. Οι περισσότεροι ασθενείς με τη νόσο, περίπου στο 65%, πάσχουν ήδη από ψωρίαση, ενώ σε ένα μικρότερο ποσοστό, περίπου 15-20%, η αρθρίτιδα προηγείται της εμφάνισης της ψωρίασης. Επιπλέον, από αυτές τα περιπτώσεις, υπάρχει ένα ποσοστό 10-15% των ασθενών που μπορεί να εμφανίσει ταυτόχρονα συμπτώματα στο δέρμα και τις αρθρώσεις.

Ποιο φύλο αφορά περισσότερο;

Η ψωριασική αρθρίτιδα συνδέεται άμεσα με την ψωρίαση και αφορά περίπου στο 15% των νοσούντων. Οι ηλικίες όπου συνήθως εκδηλώνεται είναι από τα 35-55 ετών αλλά μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία και προσβάλλει εξίσου άνδρες και γυναίκες. Το εξάνθημα της ψωρίασης μπορεί να εμφανιστεί χρόνια πριν την αρθρίτιδα, μαζί με την αρθρίτιδα ή αργότερα από την αρθρίτιδα.

Τα αίτια

Τα ακριβή αίτια εμφάνισης της ψωριασικής αρθρίτιδας δεν είναι γνωστά. Σύμφωνα τον εξειδικευμένο ιστότοπο tosomasoumilaei.gr, εμπλέκονται διάφοροι παράγοντες. Η κληρονομικότητα είναι ένας από αυτούς καθώς η συχνότητα της νόσου είναι 50 φορές μεγαλύτερη σε συγγενείς πρώτου βαθμού ασθενών με ψωριασική αρθρίτιδα από ό,τι στο σύνολο του πληθυσμού. Για την εμφάνιση της ψωριασικής αρθρίτιδας έχουν επίσης κατηγορηθεί μικροβιακές λοιμώξεις και επαναλαμβανόμενοι μικροτραυματισμοί στις ανατομικές περιοχές γύρω από τις αρθρώσεις, ενώ η αλληλεπίδραση περιβαλλοντικών παραγόντων και ανοσιακών παραγόντων οδηγούν στην ανάπτυξη φλεγμονωδών μηχανισμών με αποτέλεσμα την πρόκληση της ψωριασικής αρθρίτιδας.

Τα συμπτώματα

Τα συμπτώματα συνήθως περιλαμβάνουν πόνο, αίσθημα καψίματος, ευαισθησία, δυσκαμψία και πρήξιμο στις αρθρώσεις και τους γύρω ιστούς, όπως δέρμα, τένοντες και συνδέσμους, ενώ μπορεί να παρουσιαστούν σε οποιαδήποτε άρθρωση του σώματος. Οι αρθρώσεις που προσβάλλονται συχνότερα είναι αυτές των χεριών, των καρπών, των γονάτων, των αγκώνων, των ποδιών και της σπονδυλικής στήλης.Η προσβολή μπορεί να αφορά μια μόνο άρθρωση ή περισσότερες (πολυαρθρίτιδα) να είναι συμμετρική ή ασύμμετρη.

Η ψωριασική αρθρίτιδα εκτός από τις αρθρώσεις και το δέρμα μπορεί να προσβάλει και άλλα όργανα του σώματος, όπως τα μάτια όπου μπορεί να εκδηλωθεί ως ραγοειδίτιδα ή ιριδοκυκλίτιδα, η οποία εκδηλώνεται με αιφνίδιο πόνο ερυθρότητα και θάμπωμα της όρασης.

Πώς γίνεται η διάγνωση;

Η διάγνωση βασίζεται στο ιστορικό, την κλινική εξέταση και τον εργαστηριακό έλεγχο (ακτινογραφίες-εξετάσεις αίματος).

Υπάρχει θεραπεία για την ψωριασική αρθρίτιδα;

Η θεραπεία στης ψωριασικής αρθρίτιδας έχει σαν στόχο τον έλεγχο της φλεγμονής και την επιβράδυνση της εξέλιξης της νόσου, ώστε να διατηρείται η καλή σωματική λειτουργικότητα και να βελτιώνεται και η ποιότητα ζωής των ασθενών. Για την αντιμετώπιση της νόσου χρησιμοποιούνται φάρμακα που ονομάζονται τροποποιητικά της νόσου και οι βιολογικοί παράγοντες. Πρόσφατα έχουν προστεθεί στην θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και νεότερα φάρμακα που ονομάζονται αναστολείς των JAKκινασών.

Τα φάρμακα αυτά είναι αποτελεσματικά για την αντιμετώπιση όλων των συμπτωμάτων της ψωριασικής αρθρίτιδας, βελτιώνουν τα δερματικά εξανθήματα, ενώ αναστέλλουν και τις καταστροφές στις αρθρώσεις. Παρόλο που δεν υπάρχει ριζική θεραπεία της νόσου, οι μέχρι σήμερα φαρμακευτικές επιλογές συμβάλλουν στην ελάττωση του πόνου, καθώς και στον περιορισμό της φλεγμονής και τη καταστροφή των αρθρώσεων.

Θυμηθείτε: Μόνο ο γιατρός σας μπορεί να δώσει έγκυρες και εξατομικευμένες συμβουλές υγείας, ενώ η έγκαιρη διάγνωση είναι πολύ σημαντική για την εξέλιξη μιας νόσου.

Οι ανωμαλίες στον καρδιακό παλμό διακρίνονται σε δύο κατηγορίες, σε ταχυκαρδίες ή σε ταχυαρρυθμίες, όταν η συχνότητα καρδιακών παλμών υπερβαίνει τις 100 σφίξεις ανά λεπτό, και βραδυκαρδίες ή βραδυαρρυθμίες, όταν η συχνότητα καρδιακών παλμών είναι μικρότερη από 60 σφίξεις ανά λεπτό.

Τα συμπτώματα που προκαλούν οι αρρυθμίες

Πολλές φορές, οι αρρυθμίες μπορεί να μην εμφανίζουν συμπτώματα και να εντοπιστούν τυχαία κατά τη διάρκεια ενός τσεκ απ στο γιατρό. Ωστόσο, υπάρχουν περιπτώσεις, όπου ο μπορεί να νιώθουμε συγκεκριμένα συμπτώματα, όπως προσωρινές διακοπές στον καρδιακό ρυθμό, ή αλλαγές με κάποιους πιο έντονους παλμούς αλλά και ταχυκαρδίες που να διαρκούν για λίγα δευτερόλεπτα και να επαναλαμβάνονται. «Στις περιπτώσεις των παροξυσμικών ταχυκαρδιών, υπερκοιλιακών ή κοιλιακών, οι ασθενείς αισθάνονται ξαφνικά μια έντονη ταχυκαρδία που συχνά είναι ανυπόφορη. Αυτή η κατάσταση μπορεί να διαρκέσει από λίγα λεπτά έως μερικές ώρες ή ακόμη και μέρες, και πάντα σταματά απότομα, είτε αυτό συμβαίνει αυτόματα, ή με βαγοτονικούς χειρισμούς (σφίξιμο, πίεση των καρωτίδων, βήχας κλπ.) ή τελικά με φάρμακα που χορηγούνται συνήθως ενδοφλέβια. Επιπλέον, ορισμένες φορές οι αρρυθμίες μπορεί να εκδηλώνονται με αίσθημα αδυναμίας, ζάλης, κόπωσης, δύσπνοιας ή γενικής δυσφορίας.

Σε περίπτωση που η ταχυκαρδία είναι ιδιαίτερα υψηλή (ειδικά σε ασθενείς με σοβαρή καρδιακή νόσο) ή αν οι κοιλίες σταματήσουν να συστέλλονται λόγω καρδιακής παύσης ή κολποκοιλιακού αποκλεισμού, μειώνεται η ροή αίματος προς τον εγκέφαλο, προκαλώντας απώλεια των αισθήσεων και τη γνωστή σε εμάς συγκοπή», εξηγεί ο κ. Γεώργιος Βασιλόπουλος Αναπληρωτής Διευθυντής Καρδιολόγος MetropolitanHospital.

Τα αίτια εμφάνισης των αρρυθμιών

Η καρδιακή αρρυθμία μπορεί να προκληθεί από διάφορους παράγοντες, όπως:

• Στεφανιαία νόσος
• Καρδιακή ανεπάρκεια
• Υπέρταση
• Διαβήτης
• Υπνική άπνοια
• Υπερβολική χρήση αλκοόλ
• Κάπνισμα
• Κατανάλωση ναρκωτικών ουσιών
• Παθήσεις του θυρεοειδούς
• Υπερβολική κατανάλωση καφέ

Ποιες αρρυθμίες πρέπει να μας ανησυχούν;

«Οι αρρυθμίες που παρουσιάζονται σε άτομα χωρίς καρδιακή νόσο μπορεί να προκαλούν σημαντικά συμπτώματα, αν και συνήθως δεν είναι επικίνδυνες. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η προσοχή επικεντρώνεται στη διαχείριση των συμπτωμάτων και την πρόληψη των παροξυσμών. Ωστόσο, η εμφάνισή τους σε ασθενείς με δομικές ή ηλεκτρικές παθήσεις της καρδιάς απαιτεί άμεση αντιμετώπιση, αφού μπορεί να προκαλέσουν αιφνίδιο καρδιακό θάνατο. Ιδιαίτερα αναφορά πρέπει να γίνει στην κολπική μαρμαρυγή λόγω του κινδύνου εγκεφαλικού επεισοδίου, ιδιαίτερα σε ασθενείς με παράγοντες κινδύνου όπως μεγάλη ηλικία, σακχαρώδης διαβήτης, καρδιακή ανεπάρκεια, υπέρταση», επισημαίνει ο κ. Βασιλόπουλος.

Διάγνωση και θεραπεία για τις αρρυθμίες

Για την αξιολόγηση των αρρυθμιών χρησιμοποιούνται διάφορες διαγνωστικές μέθοδοι, όπως το ηλεκτροκαρδιογράφημα, το Holter, το τεστ κοπώσεως, το υπερηχογράφημα καρδιάς και η ηλεκτροφυσιολογική μελέτη, μια ελάχιστα επεμβατική διαδικασία, επιτρέπει τον έλεγχο του συστήματος παραγωγής και αγωγής των καρδιακών ηλεκτρικών ερεθισμάτων, καθώς και την πρόκληση αρρυθμιών για περαιτέρω αξιολόγηση.

Όσο για τη θεραπεία, αυτή εξαρτάται από τον τύπο και τη σοβαρότητα της αρρυθμίας. Οι διαθέσιμες επιλογές μπορεί να περιλαμβάνουν φαρμακευτική αγωγή, καρδιοανάταξη ή τοποθέτηση βηματοδότη. Υπάρχει επίσης η μέθοδος ablation, μία επεμβατική θεραπεία για τις αρρυθμίες όπου με τη χρήση μικρών καθετήρων ηλεκτροδίων, τα οποία εισάγονται στις καρδιακές κοιλότητες υπό τοπική αναισθησία ο γιατρός εντοπίζει με ακρίβεια την εστία της αρρυθμίας. Κατόπιν, πάλι με τη χρήση ειδικού καθετήρα, γίνονται οι απαραίτητοι χειρισμοί, όπως χορήγηση κυμάτων ραδιοσυχνότητας ή εφαρμογή κρυοπηξίας, ενώ τελευταία εφαρμόζεται η χορήγηση ενέργειας παλμικού πεδίου (PFAAblation) για την κολπική μαρμαρυγή με αρκετά καλά αποτελέσματα. «Οι παραπάνω επεμβάσεις εξασφαλίζουν πλήρη ίαση για σημαντικό αριθμό αρρυθμιών, ενώ για αρκετές άλλες μειώνουν σημαντικά το αρρυθμιολογικό φορτίο, βελτιώνοντας την ποιότητα ζωής των ασθενών με ελάχιστο ποσοστό επιπλοκών», καταλήγει ο κ. Βασιλόπουλος.