Το βίντεο, που καταγράφηκε σε μια κάμερα ίχνους στις 24 Ιουλίου 2024, προέρχεται από μια τοποθεσία όπου δεν έχουν εντοπιστεί πρόσφατα τέτοια ζώα. Για την ασφάλεια του αιλουροειδούς, το Κέντρο δεν προσδιορίζει την τοποθεσία. «Φώναξα από χαρά όταν συνειδητοποίησα τι έβλεπα στην κάμερα ίχνους. Αυτό το απίστευτο πλάνο μας δείχνει ότι οι οσελότοι ανήκουν στα νησιά του Ουρανού, παρά τις απειλές που αντιμετωπίζουν», δήλωσε ο Russ McSpadden, υπέρμαχος της διατήρησης της νοτιοδυτικής περιοχής στο Κέντρο Βιολογικής Ποικιλότητας. «Αυτά τα κομψά, άπιαστα και έντονα ευλύγιστα αιλουροειδή είναι ένα σημαντικό μέρος αυτού που κάνει τη νότια Αριζόνα τόσο ξεχωριστή. Η καταγραφή πλάνων αυτής της γάτας στην άγρια ​​φύση μου δίνει ελπίδα για την επιβίωσή τους».

Προστατευόμενοι βάσει του νόμου περί απειλούμενων ειδών από το 1982, οι οσελότοι είναι γνωστοί για τις εντυπωσιακές ροζέτες και τις κηλίδες τους που μοιάζουν με αλυσίδα, που επιτρέπουν στους ερευνητές να αναγνωρίζουν μεμονωμένα ζώα, όπως συμβαίνει με τα ανθρώπινα δακτυλικά αποτυπώματα. Αυτά τα διακριτικά σημάδια παρέχουν επίσης εξαιρετικό καμουφλάζ στα πυκνά δάση, το τραχύ έδαφος και τα αγκάθια που αποτελούν τον βιότοπό τους.

Μετά από ανάλυση και διαβούλευση με αρκετούς εμπειρογνώμονες – συμπεριλαμβανομένης της Carmina Gutiérrez González, Ph.D., συντονίστριας έρευνας για το Northern Jaguar Project – το Κέντρο επιβεβαίωσε ότι η τελευταία ανίχνευση είναι το ίδιο ζώο που καταγράφηκε στις 12 Ιουνίου 2024, στα Highlands Atascosa δυτικά του Nogales από ερευνητές στο ζωολογικό κήπο του Phoenix. Φαίνεται ότι ο οσελότος ταξίδεψε τουλάχιστον 30 μίλια μεταξύ των ανιχνεύσεων.

Κάποια στιγμή τον Ιούνιο ή τον Ιούλιο, ο οσελότος διέσχισε τον ποταμό Santa Cruz – σε μια έκταση που προτείνεται να γίνει εθνικό καταφύγιο άγριας ζωής – διέσχισε τον I-19 και μετακόμισε σε μια περιοχή με πολλές οροσειρές Sky Island. «Τα βουνά Sky Island δεν είναι απλά όμορφα τοπία. Είναι ζωντανά μέρη του πολιτισμού και της ταυτότητάς μας. Βλέποντας την επιστροφή ενός οσελότου σε αυτές τις προγονικές χώρες επιβεβαιώνεται η ιερή μας σχέση με αυτό το μέρος και αυτό μας υπενθυμίζει το καθήκον μας να προστατεύσουμε αυτά τα εδάφη και τα πλάσματα που εξαρτώνται από αυτά», δήλωσε ο Πρόεδρος Austin Nunez της περιφέρειας San Xavier του έθνους Tohono O’odham . «Η επιβίωση του οσελότου είναι συνυφασμένη με τη δική μας και πρέπει να διασφαλίσουμε ότι αυτό το είδος θα αντέξει για τις μελλοντικές γενιές».

Οι οσελότοι βασίζονται στις ανέπαφες, διασυνδεδεμένες άγριες περιοχές των Sky Islands. Ο κατακερματισμός του οικοτόπου τους λόγω των δρόμων, της αστικής εξάπλωσης, των ναρκών και των φραγμών στα σύνορα αποτελεί σοβαρή πρόκληση για την επιβίωσή τους. Στη Sonora του Μεξικού, η συνεχιζόμενη κατασκευή μιας εμπορευματικής σιδηροδρομικής γραμμής μεταξύ Imurís και Nogales καταστρέφει τον κρίσιμο βιότοπο αναπαραγωγής οσελότων, θέτοντας άλλη μια απειλή για το απειλούμενο είδος.

Λιγότεροι από 100 ocelots πιστεύεται ότι παραμένουν στις ΗΠΑ, με την πλειοψηφία να κατοικεί στο νότιο Τέξας. Η Αριζόνα φιλοξενεί έναν μικρό αλλά κρίσιμο πληθυσμό, που υπάρχει στο βορειότερο τμήμα της περιοχής του είδους.

Τα Sky Islands είναι μια σειρά από απομονωμένες οροσειρές που υψώνονται δραματικά από τον πυθμένα της ερήμου και εκτείνονται από το βόρειο Μεξικό έως τη νότια Αριζόνα. Αυτές οι σειρές είναι πλούσιες βιολογικά, δημιουργώντας μοναδικά οικοσυστήματα που υποστηρίζουν μια απίστευτη ποικιλία φυτών και ζώων. Τα Sky Islands χρησιμεύουν ως ζωτικοί διάδρομοι βιότοπων για είδη όπως οθ οσελότοι, το τζάγκουαρ και η μαύρη αρκούδα, επιτρέποντάς τους να μετακινούνται μεταξύ διαφορετικών οροσειρών αναζητώντας τροφή, συντρόφους και ασφαλές καταφύγιο.

«Κάθε θέαση οσελότου και ιαγουάρου είναι μια ευκαιρία να γιορτάσουμε αυτά τα απίστευτα πλάσματα και να σκεφτούμε πώς μπορούμε να βοηθήσουμε την ασφαλή επιστροφή τους στις Νοτιοδυτικές ΗΠΑ», είπε ο McSpadden. «Ελπίζω ότι αυτός ο όμορφος οσελότος να υπενθυμίσει σε όλους μας την κρίσιμη δουλειά που έχουμε μπροστά μας για να διασφαλίσουμε ότι ο βιότοπος αυτών των γατών θα παραμείνει και θα προστατεύεται για τις μελλοντικές γενιές».

ΛΗ κάμερα του ίχνους ελέγχθηκε από τον McSpadden και την Clara Smith, ασκούμενη στο Κέντρο και φοιτήτρια στο πρόγραμμα Border Studies του Πανεπιστημίου Earlham.

Πηγή: World Animal News

Σωματικά, οι οικόσιτες γάτες διαφέρουν σχετικά λίγο από τους άγριους συγγενείς τους. Οι περισσότερες ράτσες γατών είναι μικρότερες από 200 ετών και είναι αρκετά ομοιόμορφες σε μέγεθος και σχήμα. Όλα αυτά βοηθούν να υπογραμμιστεί πόσο πρόσφατα έγινε η εξημέρωση της γάτας.

Εκτροφή

Μόλις πρόσφατα εμφανίστηκαν ράτσες όπως τα Ragdolls και τα Birmans, καθώς και ο σγουρομάλλης Cornish Rex και η άτριχη σφίγγα. Άλλες ράτσες όπως οι γάτες Περσίας είναι αρχαιότερες (η προέλευσή τους μπορεί να εντοπιστεί στη Μέση Ανατολή το 1600), αλλά εξακολουθούν να είναι σχετικά νεαρές σε σύγκριση με πολλές ράτσες σκύλων. Και παρόλο που ορισμένες ράτσες σκύλων έχουν σημαντικές διαφορές στα ένστικτα και την προσωπικότητα, οι περισσότερες ράτσες γατών διαφέρουν κυρίως στην εμφάνιση, όχι ιδιαίτερα στην ιδιοσυγκρασία ή το μέγεθος.

Οι εκτροφείς γατών εξακολουθούν να δημιουργούν ενεργά νέες ποικιλίες, συμπεριλαμβανομένων υβριδίων οικόσιτων/αγριόγατων. Η Βεγγάλη ήταν αρχικά μια ασιατική λεοπάρδαλη γάτα που διασταυρώθηκε με μια οικιακή γάτα. Η Σαβάνα είναι μια διασταύρωση μιας Αφρικανής σερβάλ και μιας οικόσιτης γάτας. Μερικοί πιστεύουν ότι και οι δύο ράτσες είναι αμφιλεγόμενες λόγω της άγριας καταγωγής τους.

Γάτες του μέλλοντος

Στην Ευρώπη πριν από περισσότερα από 1.000 χρόνια, οι γάτες χρησιμοποιήθηκαν τόσο ως έλεγχος παρασίτων όσο και ως πηγή γούνας. Όταν μια ομάδα Σκανδιναβών αρχαιολόγων συνέκρινε το μέγεθος των δερμάτων γάτας από την εποχή των Βίκινγκς με τα σώματα των σύγχρονων γατών, διαπίστωσαν ότι οι γάτες του 21ου αιώνα ήταν 16% μεγαλύτερες.

Αυτό που έκανε αυτά τα αποτελέσματα τόσο ασυνήθιστα είναι ότι η εξημέρωση συνήθως συρρικνώνει ένα ζώο. Τα σκυλιά είναι ένα τέταρτο μικρότερα από τους λύκους. Τα ζώα κτηνοτροφίας, όπως τα βοοειδή, τα πρόβατα και οι κατσίκες, είναι επίσης μικρότερα από τα άγρια ​​αντίστοιχά τους.

Και δεν είναι μόνο οι κροκέτες με μεγάλη πυκνότητα ενέργειας που έχουν οδηγήσει σε μεγαλύτερες γάτες. Οι επιστήμονες έχουν επίσης τεκμηριώσει μεγαλύτερα μεγέθη σώματος σε ελεύθερη περιαγωγή και άγριες γάτες στο Αυστραλιανό δάσος (Australian bush). Αν και αυτές οι γάτες μπορεί να κλέψουν υπολείμματα ανθρώπινης τροφής, δεν τρέφονται όλες τακτικά από τους ανθρώπους. Φυσικά, οι γάτες δεν θα φτάσουν μαγικά στο μέγεθος του Γκοτζίλα παρά θα αποκτήσουν ξαφνικά αντίχειρες.

Μεγάλες και φιλικές

Μια πιθανότητα είναι ότι οι γάτες του μέλλοντος θα είναι μεγαλύτερες από τα σημερινά αιλουροειδή. Η συνεχής επαφή με τον άνθρωπο μπορεί επίσης να βοηθήσει τις γάτες να γίνουν πιο φιλικές. Από τη φύση τους, οι γάτες τείνουν να είναι πιο μοναχικές και αδιάφορες από τους σκύλους, οι οποίοι έχουν μακρά εξελικτική ιστορία ως αγέλη παρά ως μοναχικοί κυνηγοί. Η συνεχής επαφή με τους ανθρώπους μπορεί να βοήθησε να δοθεί στις πιο φιλικές γάτες ένα πλεονέκτημα επιβίωσης, καθιστώντας τες να μεταδώσουν πιο κοινωνικά γονίδια στους απογόνους τους.

Με την πάροδο του χρόνου, αυτό μπορεί να βοήθησε στη δημιουργία ενός πιο χαλαρού κατοικίδιου – χωρίς να καταστρέψει ένα από τα πιο αξιαγάπητα μέρη της ζωής με μια γάτα: ότι όταν το γατάκι σας αγκαλιάζει, ξέρετε ότι είναι πραγματική αγκαλιά.

Όταν οι επιστήμονες συνέκριναν τις κοινωνικές συμπεριφορές και τις προσωπικότητες των κατοικίδιων γατών με τις λεοπαρδάλεις, τις λεοπαρδάλεις του χιονιού, τα αφρικανικά λιοντάρια και τις σκωτσέζικες αγριόγατες, διαπίστωσαν ότι οι οικιακές γάτες δεν ήταν ακριβώς κατάλληλες για ομαδική ζωή. Έτειναν να είναι κυριαρχικές, νευρωτικές και παρορμητικές – όχι ακριβώς τα χαρακτηριστικά που θέλετε σε έναν φίλο.

Ωστόσο, οι προσωπικότητες των σπιτικών γατών έμοιαζαν περισσότερο με αυτές του πιο κοινωνικού αφρικανικού λιονταριού, το οποίο έχει βρει έναν τρόπο να ζει σε ομάδες. Αυτό υποδηλώνει ότι οι γάτες έχουν την πρώτη ύλη για να προσαρμοστούν σε ένα πιο κοινωνικό μέλλον. Και παρόλο που οι μεγάλες αποικίες γατών μπορεί να μην είναι ίδιες με τα λιοντάρια, τα λιοντάρια δείχνουν ότι οι γάτες μπορούν να ζουν δίπλα-δίπλα όταν οι περιστάσεις είναι κατάλληλες.

Καθώς οι άνθρωποι ξοδεύουν περισσότερο χρόνο μαθαίνοντας για την ψυχολογία και τη συμπεριφορά της γάτας, αυτή η προσπάθεια δημιουργεί μια ευκαιρία να βελτιώσουμε τη σχέση μας. Καταλαβαίνοντας τι κάνει τις γάτες – τι τις παρακινεί, τι τις κάνει ευτυχισμένες, τι μπορούν και τι δεν μπορούν να ανεχθούν – μπορούμε να διασφαλίσουμε ότι οι γάτες μας έχουν την καλύτερη δυνατή ζωή.

Πηγή: National Geographic