Ενώ ο Μαντμπούλι δεν διευκρίνισε σε ποιες εξελίξεις αναφερόταν, ξέσπασε σύγκρουση μεταξύ Ισραήλ και Ιράν την περασμένη εβδομάδα, μετά τις αεροπορικές επιδρομές του Ισραήλ την Παρασκευή. Το Ιράν ακολούθησε γρήγορα ανταποδοτικές επιθέσεις. «Λόγω των τρεχουσών περιφερειακών εξελίξεων, αποφασίστηκε να αναβληθούν τα επίσημα εγκαίνια του Μεγάλου Αιγυπτιακού Μουσείου», εξήγησε το GEM σε ανακοίνωσή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Μια νέα ημερομηνία θα καθοριστεί «μετά από συντονισμό με όλες τις αρμόδιες αρχές για να διασφαλιστεί η διοργάνωση μιας εκδήλωσης που αντικατοπτρίζει την εξέχουσα πολιτιστική και τουριστική θέση της Αιγύπτου στη διεθνή σκηνή».

Αν και η Αίγυπτος δεν εμπλέκεται άμεσα στη σύγκρουση, το ίδρυμα δήλωσε ότι αποφάσισε να αναβάλει τα επίσημα εγκαίνια λόγω «εθνικής ευθύνης» σε μια, ελπίζουμε, πιο ευοίωνη χρονική στιγμή. «Αυτή η απόφαση πηγάζει επίσης από την εθνική ευθύνη της Αιγύπτου και τη δέσμευσή της να παρουσιάσει ένα πραγματικά εξαιρετικό παγκόσμιο γεγονός σε μια ατμόσφαιρα αντάξια του μεγαλείου του αιγυπτιακού πολιτισμού και της μοναδικής κληρονομιάς του, και με τρόπο που να διασφαλίζει ευρεία διεθνή συμμετοχή ευθυγραμμισμένη με τη σημασία της περίστασης», συνεχίζει η δήλωση.

Από τότε που ανακοινώθηκαν για πρώτη φορά τα σχέδια του μουσείου το 1992, υπήρξαν διάφοροι λόγοι για προηγούμενες καθυστερήσεις, συμπεριλαμβανομένων των πιο πρόσφατων πολιτικών αναταραχών στη γειτονική Γάζα και το Σουδάν, της πανδημίας Covid-19 και των εσωτερικών οικονομικών αγώνων. Το GEM, ωστόσο, έχει ήδη ανοίξει εν μέρει, με 12 κύριες αίθουσες να είναι διαθέσιμες από τα τέλη Οκτωβρίου 2024. Θεωρείται μεγάλο μέρος του μέλλοντος της Αιγύπτου όσον αφορά τόσο την οικονομική παραγωγή όσο και τον πολιτιστικό τουρισμό, ο οποίος περιλαμβάνει μια σημαντική ανάπλαση του οροπεδίου της Γκίζας.

Ίσως το πιο σημαντικό να είναι πως το μουσείο σηματοδοτεί ένα είδος ανάκτησης της αιγυπτιακής ιστορίας εντός των συνόρων της.

Πηγή: ARTnews / Κεντρική φωτογραφία: GEM

Αλλά μόλις είδε ότι η οροφή του ταφικού θαλάμου είχε διακοσμηθεί με σκηνές από το Amduat, ένα θρησκευτικό κείμενο που προορίζεται για βασιλιάδες, ήξερε ότι είχε κάνει αυτό που έκτοτε χαιρετίστηκε ως η πιο σημαντική ανακάλυψη από τον Τουταγχαμών.

Ένιωσε μια «εξαιρετική αμηχανία» εκείνη τη στιγμή, είπε στην Παγκόσμια Υπηρεσία του BBC. «Όταν βγήκα έξω, η γυναίκα μου περίμενε έξω και το μόνο πράγμα που μπορούσα να κάνω ήταν να ξεσπάσω σε κλάματα.» Στη συνέχεια, ξεκίνησε να καθαρίζει τα συντρίμμια της πλημμύρας, περιμένοντας να βρει τα θρυμματισμένα λείψανα μιας ταφής κάτω από αυτό.

«Στην πραγματικότητα, ο τάφος αποδείχθηκε εντελώς άδειος, όχι επειδή τον είχαν κλέψει, αλλά επειδή τον είχαν αδειάσει εσκεμμένα. Στη συνέχεια καταλάβαμε ότι ο τάφος είχε πλημμυρίσει. Είχε χτιστεί κάτω από έναν καταρράκτη και είχε γεμίσει με νερό σε κάποιο στάδιο μέσα σε περίπου έξι χρόνια από την ταφή».

Τα λείψανα του βασιλιά βγήκαν από έναν βοηθητικό διάδρομο και μεταφέρθηκαν κάπου αλλού, είπε. «Μόνο σταδιακά, καθώς κοσκινίζαμε όλο το υλικό –τόνους και τόνους σπασμένου ασβεστόλιθου– ανακαλύψαμε αυτά τα μικρά θραύσματα αλάβαστρου, που ονομάστηκαν Thutmose II.» Τα θραύσματα πιθανότατα έσπασαν όταν ο τάφος μεταφέρθηκε, όπως είπε. «Και δόξα τω Θεώ έσπασαν ένα ή δύο πράγματα, γιατί έτσι μάθαμε ποιανού ήταν ο τάφος».

Ο Thutmose II ήταν ο σύζυγος και ο ετεροθαλής αδερφός της Hatshepsut, μιας από τις μεγαλύτερες φαραώ της Αιγύπτου και μιας από τις λίγες γυναίκες που κυβερνούσε μόνη της, και ο πατέρας του Thutmose III. Ο Litherland είπε στα μέσα ενημέρωσης της PA: «Αυτή η ανακάλυψη λύνει ένα μεγάλο μυστήριο της αρχαίας Αιγύπτου: τη θέση των τάφων της δυναστείας των πρώτων 18 χρόνων. Ο τάφος αυτού του προγόνου του Τουταγχαμών δεν είχε βρεθεί ποτέ γιατί πάντα πίστευαν ότι βρισκόταν στην άλλη άκρη του βουνού κοντά στην Κοιλάδα των Βασιλέων».

Λαμβάνοντας υπόψη τα στοιχεία ότι το περιεχόμενο του τάφου μεταφέρθηκε σε έναν δεύτερο τάφο, ο Mohsen Kamel, βοηθός διευθυντή, είπε: «Η πιθανή ύπαρξη ενός δεύτερου, και πιθανότατα άθικτου, τάφου του Thutmose II είναι μια εκπληκτική πιθανότητα».

Πηγή: The Guardian / Κεντρική φωτογραφία: Wikimedia Commons

Σήμερα, οι συντηρητές συνεχίζουν να περιγράφουν το άρωμα των σωμάτων που είχαν μουμιοποιηθεί πριν από χιλιάδες χρόνια ως «ευχάριστο», καθώς διατηρούν ακόμη τις αρωματικές φυτικές ρητίνες από πεύκο, κέδρο, άρκευθο, μύρο ή θυμίαμα και τα κεριά που χρησιμοποιούνται για μουμιοποίηση.

Η έρευνα για τη μυρωδιά των αρχαίων αιγυπτιακών μούμιων εμφανίζεται αυτή την Παρασκευή στο Journal of the American Chemical Society και είναι αποτέλεσμα της συνεργασίας μεταξύ επιμελητών από το Αιγυπτιακό Μουσείο στο Κάιρο, από όπου προέρχονται οι εννέα μούμιες που μελετήθηκαν, και ερευνητών από τη Σλοβενία, την Πολωνία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Οι οσμές είναι χημικά μόρια που αιωρούνται στον αέρα που έχουν απελευθερωθεί από μια ουσία. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ένα όργανο που ονομάζεται αέριος χρωματογράφος σε συνδυασμό με ένα φασματόμετρο για να μετρήσουν και να ποσοτικοποιήσουν τις χημικές ουσίες που εκπέμπονται από τα εννέα σώματα που μελετήθηκαν, που εκτίθενται επί του παρόντος στο Αιγυπτιακό Μουσείο στο Κάιρο.

Επιπλέον, μια ομάδα εκπαιδευμένων ανθρώπινων «ανιχνευτών» περιέγραψε τις μυρωδιές ως προς την ποιότητα, την ένταση και την ευχαρίστηση. Συνδυάζοντας αυτές τις μεθόδους, οι ερευνητές μπόρεσαν να προσδιορίσουν εάν η χημική οσμή εκπέμπεται από το αρχαιολογικό αντικείμενο, από προϊόντα διατήρησης, που προστέθηκαν αργότερα όπως φυτοφάρμακα ή από τη φυσική φθορά των βακτηρίων και άλλων μούμιων.

Μαζί με την ανίχνευση ξύλου, μπαχαρικών και γλυκών μυρωδιών, η έρευνα έδειξε επίσης την αποτελεσματικότητα της μυρωδιάς ως μη επεμβατικής και μη καταστροφικής μεθόδου για τη χημική ταξινόμηση και ανάλυση των αρχαίων υπολειμμάτων.

«Για τους αρχαίους Αιγύπτιους, η μουμιοποίηση ήταν μια σημαντική νεκρική πρακτική με στόχο τη διατήρηση του σώματος και της ψυχής για τη μετά θάνατον ζωή μέσω μιας σχολαστικής τελετουργίας ταρίχευσης του νεκρού με λάδια, κεριά και βάλσαμα», λέει ένας από τους συγγραφείς, ο καθηγητής Ali Abdelhalim, διευθυντής του Αιγυπτιακού Μουσείου στο Κάιρο.

Ο Abdelhalim αφηγείται πώς εξελίχθηκε αυτή η πρακτική με την πάροδο του χρόνου και πώς η αναγνώριση των διαφορετικών τεχνικών και υλικών που χρησιμοποιούνται για τη μουμιοποίηση προσφέρει πολύτιμες πληροφορίες για την ώρα, την τοποθεσία και την κοινωνικοοικονομική κατάσταση του μουμιοποιημένου ατόμου.

«Ενώ οι περισσότερες μελέτες για μουμιοποιημένα σώματα έχουν πραγματοποιηθεί μέχρι στιγμής σε ευρωπαϊκά μουσεία, εδώ έχουμε συνεργαστεί στενά με τους Αιγύπτιους συναδέλφους μας για να διασφαλίσουμε ότι η γνώση και η αντιληπτική τους εμπειρία αντιπροσωπεύονταν», προσθέτει μια άλλη από τις συγγραφείς, η Cecilia Bembibre, ερευνήτρια στο University College του Λονδίνου.

«Η μυρωδιά των μουμιοποιημένων σωμάτων έχει προκαλέσει μεγάλο ενδιαφέρον εδώ και χρόνια, αλλά μέχρι τώρα δεν είχε πραγματοποιηθεί καμία επιστημονική μελέτη που να συνδυάζει χημικές τεχνικές και αντίληψη. Πρόκειται για μια πρωτοποριακή μελέτη», λέει ένας άλλος συγγραφέας ο Matija Strlic, που συνεργάζεται με το University College του Λονδίνου και το Πανεπιστήμιο της Λιουμπλιάνα. Σύμφωνα με τους συγγραφείς, αυτού του είδους η χημική ανάλυση θα βοηθήσει στην καλύτερη διατήρηση της κληρονομιάς και στην καλύτερη διατήρηση της ασφάλειας των συντηρητών που ασχολούνται με αυτήν.

Εκτός από την εμβάθυνση της γνώσης της διατήρησης και της υλικής ιστορίας των αρχαίων μουμιοποιημένων σωμάτων, η έρευνα «θα επιτρέψει στα μουσεία να προσελκύσουν το κοινό όχι μόνο οπτικά, αλλά και μέσω της όσφρησης, δημιουργώντας «οσφρητικά τοπία».»

Πηγή: El Espectador

Το “Mastaba” είναι η αραβική λέξη για τον «πάγκο», όπως έμοιαζαν αυτοί οι τάφοι, σύμφωνα με το Μουσείο Michael C. Carlos του Πανεπιστημίου Emory. Ο τάφος ήταν διακοσμημένος με διακριτικά σκαλίσματα και σχέδια και ανήκε σε έναν γιατρό που ονομαζόταν Titi Nab Fu, ο οποίος έζησε κατά τη βασιλεία του βασιλιά Pepe II. Οι διακοσμήσεις περιελάμβαναν σκαλίσματα ταφικών σκηνών, μια ζωγραφισμένη ψεύτικη πόρτα με έντονα χρώματα, καθώς και μια πέτρινη σαρκοφάγο με χαραγμένο το όνομα του Teti Neb Fu και τους διάφορους τίτλους του. Οι τίτλοι περιελάμβαναν θέσεις ως αρχιατρός στο παλάτι, ιερέας και «Μάγος» της Θεάς Σερκέτ, επικεφαλής οδοντίατρος και διευθυντής φαρμακευτικών φυτών, σύμφωνα με μια ανάρτηση στο Facebook από το Αιγυπτιακό Υπουργείο Τουρισμού και Αρχαιοτήτων.

Ο Titi Nab Fu θα ήταν εν μέρει υπεύθυνος για το καθολικά προσβάσιμο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης της περιοχής που περιελάμβανε μη επεμβατικές χειρουργικές επεμβάσεις, ρύθμιση οστών, οδοντιατρική και μια εκτεταμένη σειρά φαρμακολογικών θεραπειών, σύμφωνα με την Heritage Daily, η οποία ανέφερε πρώτη την είδηση. «Παρά τα στοιχεία αρχαίας λεηλασίας, οι τοίχοι του τάφου παραμένουν άθικτοι, προσφέροντας μια σπάνια ματιά στην καθημερινή ζωή και τις πολιτιστικές πρακτικές κατά τη διάρκεια του Παλαιού Βασιλείου», έγραψε το Αιγυπτιακό Υπουργείο Τουρισμού και Αρχαιοτήτων στην ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. «Η ομάδα ανακάλυψε επίσης μια πέτρινη σαρκοφάγο με επιγραφές που έφεραν το όνομα και τους τίτλους του γιατρού».

Ο Δρ Muhammad Ismail Khaled, Γενικός Γραμματέας του Ανώτατου Συμβουλίου Αρχαιοτήτων, δήλωσε σε γραπτή δήλωση ότι η ανακάλυψη του τάφου του γιατρού προστέθηκε στην ιστορία της περιοχής, που βρίσκεται νότια της αρχαιολογικής περιοχής Saqqara όπου βρίσκονται οι τάφοι ανώτερων πολιτικών από την Παλιά εποχή του κράτους. Ο Δρ Khaled είπε επίσης ότι ο τάφος του Titi Nab Fu αποκάλυψε νέες πτυχές της κουλτούρας της καθημερινής ζωής στην εποχή του Old State μέσω των κειμένων και των σχεδίων του που βρέθηκαν στους τοίχους.

Η γαλλο-ελβετική αρχαιολογική ανασκαφή αποκάλυψε και μια κόκκινη βαμμένη οροφή που μοιάζει με πέτρες από γρανίτη, γκραβούρες που απεικονίζουν έπιπλα, ταφικά κτερίσματα, καθώς και ένα πέτρινο φέρετρο με χαραγμένο το όνομα και τους τίτλους του ιδιοκτήτη του νεκροταφείου.

Ο Δρ Philippe Collombert, καθηγητής Αιγυπτιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης και διευθυντής της Αρχαιολογικής Γαλλο-Ελβετικής Αποστολής στη Saqqara, δήλωσε ότι η αποστολή ξεκίνησε ανασκαφές στην περιοχή των τάφων για κρατικούς υπαλλήλους ξεκινώντας το 2022.

Πηγή: ARTnews

Μια σειρά από πλίνθινα ερείπια στη βορειοδυτική Αίγυπτο περιείχε τα ερείπια στρατιωτικών στρατώνων με αποθήκες για όπλα, τρόφιμα και προμήθειες. Χρονολογείται στην εποχή του Νέου Βασιλείου (1550 π.Χ.-1070 π.Χ.). Οι ερευνητές εντόπισαν επίσης πολλά τεχνουργήματα που κάποτε ανήκαν σε Αιγύπτιους στρατιώτες στην τοποθεσία Tell Al-Abqain κατά μήκος του δυτικού Δέλτα του Νείλου.

Η κατάρρευση αρκετών κυρίαρχων πολιτισμών γύρω στο 1200 π.Χ. μπορεί να συνδέεται με ναυτικές επιδρομές που πραγματοποιήθηκαν από τους μυστηριώδεις λαούς της θάλασσας, των οποίων η ακριβής προέλευση είναι ακόμη άγνωστη. Μετά από έναν πρώτο γύρο εισβολών στη βόρεια Αίγυπτο, ωστόσο, οι μελετητές πιστεύουν ότι οι επιδρομείς εγκαταστάθηκαν σε μια μικρή περιοχή της Μεσογείου.

Σχεδιασμένα σχολαστικά για την προστασία των αρχαίων Αιγυπτίων, αυτά τα οχυρά χωρίστηκαν σε δύο όμοιες πλευρές με ένα στενό πέρασμα μεταξύ τους. Μερικά μέρη χρησίμευαν ως αποθήκες για τα σιτηρά. Μέσα σε αυτές τις μονάδες υπήρχαν θραύσματα σπασμένων αγγείων με υπολείμματα ψαριών και οστών ζώων. Ανακαλύφθηκαν επίσης κυλινδρικοί φούρνοι κεραμικής που θα χρησιμοποιούνταν για το μαγείρεμα τέτοιων ειδών διατροφής.

Σύμφωνα με την Independent, ένα μεγάλο χάλκινο ξίφος με μια επιγραφή του βασιλιά Ραμσή Β’, γνωστός και ως Ραμσής ο Μέγας, ανακαλύφθηκε, μαζί με δύο ασβεστολιθικούς ογκόλιθους. Το ένα ήταν εγγεγραμμένο με ιερογλυφικά που απαριθμούσαν τους τίτλους του βασιλιά Ραμσή Β’, ενώ το άλλο είχε ένα επίσημο όνομαγραμμένο στην επιφάνειά του.

Όπλα που χρησιμοποιούνταν στη μάχη, καθώς και εργαλεία κυνηγιού, προσωπικά τεχνουργήματα και προϊόντα υγιεινής όπως εφαρμοστές κολ (πούδρα για τα μάτια) από ελεφαντόδοντο, χάντρες από καρνεόλιο και φαγεντιανή, σκαραβαίοι και προστατευτικά φυλαχτά που εντοπίστηκαν στο χώρο αποκαλύπτουν περισσότερες πληροφορίες για την καθημερινή ζωή και τις πρακτικές των κατοίκων.

Πηγή: ARTnews