Πλέον, έρευνα που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature Ecology and Evolution άρχισε να απαντά σε αυτό το ερώτημα. Η μελέτη παρέχει στοιχεία ότι οι ελέφαντες απευθύνονται ο ένας στον άλλον με φωνές, ή «ονόματα», που είναι μοναδικά για κάθε άτομο.

Τα ονόματα είναι σπάνιο φαινόμενο στον κόσμο των ζώων και τα λίγα είδη που τα χρησιμοποιούν, όπως οι παπαγάλοι και τα δελφίνια, μιμούνται έναν ήχο που παράγει πρώτα ο αποδέκτης. Για παράδειγμα, τα ρινοδέλφινα εκπέμπουν ένα χαρακτηριστικό σφύριγμα που άλλοι επαναλαμβάνουν όταν τους απευθύνονται.

Οι ελέφαντες φαίνεται να κάνουν κάτι διαφορετικό: χρησιμοποιούν αυθαίρετες φωνητικές ετικέτες που δεν σχετίζονται με τους ήχους ή τα φυσικά χαρακτηριστικά του αποδέκτη. «Νομίζαμε πως αυτό ήταν μοναδικό στους ανθρώπους», αναφέρει ο συν-συγγραφέας της μελέτης George Wittemyer, καθηγητής βιολογίας στο Colorado State University και πρόεδρος του επιστημονικού συμβουλίου της οργάνωσης Save the Elephants.

Πώς αποκτούν νόημα τα ονόματα στους ελέφαντες

Στην ανθρώπινη γλώσσα, μια αυθαίρετη ετικέτα είναι π.χ. η λέξη «αγελάδα» για το ζώο, αφού δεν μοιάζει ούτε ακουστικά ούτε φυσικά με το ίδιο το ζώο. Αντίθετα, μια πιο απλή ή εικονική ετικέτα θα ήταν το «μου», που μιμείται τον ήχο του ζώου.

Οι αυθαίρετες ετικέτες διευρύνουν τις δυνατότητες επικοινωνίας και επιτρέπουν την έκφραση αφηρημένων εννοιών—και πιθανώς αυτό ισχύει και για τους ελέφαντες. «Από γνωστική άποψη, αυτό ανοίγει πλήθος δυνατοτήτων», σχολιάζει ο Wittemyer.

Η ομάδα των επιστημόνων χρησιμοποίησε ηχητικές καταγραφές από το 2019 έως το 2022 στα καταφύγια Samburu National Reserve και Buffalo Springs National Reserve στην Κένυα, καθώς και αρχειακό υλικό από το Amboseli National Park των δεκαετιών 1980, 1990 και 2000. Τις καταγραφές του Amboseli έκανε η ίδια η Poole.

Συνολικά αναλύθηκαν δεδομένα από 101 ελέφαντες της αφρικανικής σαβάνας, με 469 ξεχωριστές κλήσεις προς 117 αποδέκτες.

Τα φωνητικά σήματα των ελεφάντων

Οι επιστήμονες επικεντρώθηκαν σε συγκεκριμένες κλήσεις—για επαφή, χαιρετισμό και φροντίδα—τις οποίες οι ελέφαντες χρησιμοποιούν όταν επικοινωνούν με κάποιον που δεν βλέπουν, πλησιάζουν κάποιον ή φροντίζουν μικρά. Αυτές θεωρήθηκαν πιο πιθανό να περιέχουν «όνομα».

Οι ελέφαντες παράγουν ένα ευρύ φάσμα φωνημάτων: από τρομπέτες και γαβγίσματα μέχρι διάφορους τύπους βρυχηθμών (rumbles). Οι βρυχηθμοί αυτοί έχουν χαμηλή συχνότητα—μερικώς εκτός ανθρώπινης ακοής—και μπορεί να διαρκούν από μισό έως δώδεκα δευτερόλεπτα, μεταφέροντας πολλές πληροφορίες και δυσκολεύοντας την ανάλυσή τους.

«Τα δεδομένα μας δείχνουν ότι, σε αντίθεση με τα ανθρώπινα ονόματα όπου η ίδια η λέξη εξηγεί τη μεγαλύτερη ποικιλία στον ήχο, στα “ονόματα” των ελεφάντων αυτή εξηγεί μόνο ένα μικρό μέρος», αναφέρει ο επικεφαλής της μελέτης Mickey Pardo, μεταδιδακτορικός συνεργάτης στο Colorado State University. «Οι ελέφαντες ίσως συμπυκνώνουν περισσότερες πληροφορίες σε μία μόνο εκφορά—οπότε το “όνομα” είναι μόνο ένα κομμάτι ενός σύνθετου σήματος».

Αν και οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν πώς ακριβώς κωδικοποιείται ένα όνομα στην κλήση, η έρευνα δείχνει πως υπάρχει.

Αλγόριθμος αποκαλύπτει προσωπικές κλήσεις

Επεξεργαζόμενοι τα δεδομένα μέσω αλγορίθμου υπολογιστή, διαπίστωσαν πως οι κλήσεις του ίδιου καλούντος προς τον ίδιο αποδέκτη είχαν μεγαλύτερη ομοιότητα μεταξύ τους από ό,τι προς άλλους αποδέκτες.

Έτσι, η ακουστική δομή των κλήσεων μιας ελεφαντίνας από το Samburu, της Frida, προς τη μητριάρχισσα Donatella, έμοιαζε περισσότερο μεταξύ τους σε σχέση με τις κλήσεις της προς άλλους ελέφαντες, όπως την ξαδέρφη της Rothko. Αυτό «υποδηλώνει ότι οι κλήσεις ήταν πράγματι συγκεκριμένες για κάθε αποδέκτη», σύμφωνα με τον Pardo.

Ερωτήματα για τη χρήση των ίδιων ονομάτων

Η ανάλυση έδειξε αντιφατικές ενδείξεις για το αν διαφορετικοί ελέφαντες χρησιμοποιούν το ίδιο όνομα για τον ίδιο παραλήπτη.

Μία πιθανή εξήγηση είναι ότι οι διαφορετικοί ελέφαντες χρησιμοποιούν παραλλαγές του ίδιου ονόματος—κάτι σαν παρατσούκλια. Όπως τα ανθρώπινα «Λίζα», «Ελίζαμπεθ» και «Έλι» έχουν κοινά χαρακτηριστικά αλλά είναι διαφορετικές λέξεις, έτσι μπορεί διάφοροι ελέφαντες να προσφωνούν το ίδιο άτομο με παρόμοιες αλλά διακριτές φωνητικές ετικέτες.

Ο Yossi Yovel, καθηγητής ζωολογίας στο Πανεπιστήμιο Τελ Αβίβ που δεν συμμετείχε στη μελέτη, σημειώνει ότι η έλλειψη δεδομένων αποτελεί πρόβλημα. Βρίσκει το θέμα εξαιρετικά ενδιαφέρον αλλά επισημαίνει πως υπάρχουν λιγότερες από 500 καταγεγραμμένες κλήσεις—πολύ λίγες για τόσο απαιτητική ανάλυση. «Για πολλά ζεύγη υπάρχει μόνο ένας καλών και ένας αποδέκτης· έτσι δεν μπορούμε να μάθουμε αν ένα “όνομα” είναι συνεπές μεταξύ διαφορετικών καλούντων», αναφέρει.

Για να θεωρείται κάτι πραγματικό όνομα, περισσότεροι από ένας καλούντες πρέπει να το χρησιμοποιούν για τον ίδιο παραλήπτη. Σε αντίθετη περίπτωση μπορεί να υπάρχουν άλλες εξηγήσεις για την ποικιλία των ήχων.

Πειράματα επιβεβαιώνουν την αναγνώριση του ονόματος

Οι επιστήμονες προχώρησαν σε πειράματα πεδίου αναπαράγοντας στους ελέφαντες διάφορες καταγραφές: κάποιες που είχαν απευθυνθεί αρχικά στους ίδιους και άλλες όχι.

Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά: οι ελέφαντες αναγνώριζαν πραγματικά το δικό τους «όνομα» και ανταποκρίνονταν έντονα. Για παράδειγμα, όταν η Donatella άκουσε μια καταγραφή που είχε απευθυνθεί σε εκείνην, κάλεσε οκτώ φορές, πλησίασε το μεγάφωνο κι έψαξε πίσω από αυτό. Αντίθετα, όταν άκουσε μια καταγραφή της Frida προς τη Rothko, αντέδρασε αδιάφορα—κάλεσε μόνο μία φορά χωρίς να πλησιάσει.

Ένα παράθυρο στον νου των ελεφάντων

«Βρισκόμαστε ακόμη στα πρώτα στάδια αποκωδικοποίησης αυτού του φαινομένου», σημειώνει ο Wittemyer. Η Poole αναρωτιέται αν οι ελέφαντες έχουν επίσης “ονόματα” για μέρη: «Όταν διαπραγματεύονται τι θα κάνουν στη συνέχεια βλέπει κανείς αν συμφωνούν ή διαφωνούν—αλλά τι λένε; Μήπως συζητούν “Δεν θα έρθω μαζί σου· θέλω να πάω αλλού;”» διερωτάται.

«Η παρούσα έρευνα ανοίγει ένα παράθυρο στον τρόπο σκέψης τους», συμπληρώνει ο Wittemyer. «Κάνουμε ένα βήμα για να τους κατανοήσουμε καλύτερα—και ίσως έτσι μάθουμε να συνυπάρχουμε μαζί τους πιο αρμονικά».

Πηγή: National Geographic

Σύμφωνα με μια νέα μελέτη, οι ελέφαντες φωνάζουν ο ένας τον άλλον χρησιμοποιώντας ατομικά ονόματα, που εφευρίσκουν ο ένας για τον άλλον. Στην μελέτη που δημοσιεύθηκε τον περασμένο Ιούνιο, στο περιοδικό Nature Ecology & Evolution, μια ομάδα διεθνών ερευνητών χρησιμοποίησε έναν αλγόριθμο τεχνητής νοημοσύνης για να αναλύσει τα καλέσματα δύο άγριων κοπαδιών αφρικανικών ελεφάντων της σαβάνας, στην Κένυα.

Η έρευνα «όχι μόνο δείχνει ότι οι ελέφαντες χρησιμοποιούν συγκεκριμένους ήχους για κάθε άτομο, αλλά ότι αναγνωρίζουν κι αντιδρούν σε ένα κάλεσμα που απευθύνεται στους ίδιους, ενώ αγνοούν εκείνα που απευθύνονται σε άλλους», δήλωσε ο συμπεριφορικός οικολόγος στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο Michael Pardo, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης. Όπως αναφέρει ο Guardian, οι ερευνητές «κοσκίνισαν» τους ήχους των ελεφάντων που καταγράφηκαν στο εθνικό καταφύγιο Samburu και στο εθνικό πάρκο Amboseli της Κένυας μεταξύ 1986 και 2022.

Διαχωρισμός ήχων με τη χρήση Α.Ι.

Χρησιμοποιώντας έναν αλγόριθμο μηχανικής μάθησης, εντόπισαν 469 διαφορετικά καλέσματα, τα οποία περιλάμβαναν 101 ελέφαντες που ήταν πομποί ενός καλέσματος και 117 που ήταν δέκτες.
Οι ελέφαντες βγάζουν ένα ευρύ φάσμα ήχων, από δυνατά σαλπίσματα μέχρι γουργουρητά τόσο χαμηλά που δεν μπορεί να τα πιάσει το ανθρώπινο αυτί.

Στα καλέσματα των ελεφάντων, δεν χρησιμοποιούνταν πάντα ονόματα. Αλλά, όταν φώναζαν ονόματα, συχνά ήταν από μεγάλη απόσταση κι όταν οι ενήλικες απευθύνονταν σε νεαρούς ελέφαντες. Οι ενήλικες ήταν, επίσης, πιο πιθανό να χρησιμοποιούν ονόματα από ό,τι τα μικρά, γεγονός που υποδηλώνει ότι μπορεί να χρειαστούν χρόνια για να μάθει κανείς αυτό το ιδιαίτερο ταλέντο.

Το πιο συνηθισμένο κάλεσμα ήταν «ένας αρμονικά πλούσιος, χαμηλής συχνότητας ήχος», σύμφωνα με τη μελέτη. Όταν οι ερευνητές έπαιξαν σε έναν ελέφαντα μια ηχογράφηση ενός φίλου ή μέλους της οικογένειάς του να φωνάζει το όνομά του, το ζώο ανταποκρίθηκε θετικά και «ενεργητικά», δήλωσαν οι ερευνητές. Ο ίδιος ελέφαντας ήταν πολύ λιγότερο ενθουσιώδης, όταν του έπαιζαν τα ονόματα άλλων.

Ικανότητα για αφηρημένη σκέψη

Ενώ τα δελφίνια και οι παπαγάλοι απευθύνονται σε άλλο ζώο του είδους τους μιμούμενοι τον ήχο του, οι ελέφαντες είναι το πρώτο είδος μετά τον άνθρωπο, που διαπιστώνεται ότι χρησιμοποιεί ονόματα που δεν περιλαμβάνουν μίμηση, ισχυρίζονται οι ερευνητές.

«Το γεγονός ότι οι ελέφαντες χρησιμοποιούν μη μιμητικούς ήχους για να ονομάζουν άλλους ελέφαντες, δείχνει ότι έχουν την ικανότητα για αφηρημένη σκέψη», δήλωσε ο συν-συγγραφέας της μελέτης George Wittemyer.

Παρά τις διαφορές μας, οι άνθρωποι και οι ελέφαντες μοιράζονται πολλές ομοιότητες, όπως «εκτεταμένες οικογενειακές μονάδες με πλούσια κοινωνική ζωή, που υποστηρίζονται από εξαιρετικά ανεπτυγμένους εγκεφάλους», δήλωσε ο διευθύνων σύμβουλος της οργάνωσης Save the Elephants, Frank Pope. «Το γεγονός ότι οι ελέφαντες χρησιμοποιούν ονόματα ο ένας για τον άλλον είναι πιθανότατα μόνο η αρχή των αποκαλύψεων που θα ακολουθήσουν».

Πηγή: notospress.gr

Η έκθεση με το όνομα «Wildlife Wonders» περιλαμβάνει τρία διαδραστικά χάλκινα έργα παρμένα από άλλα κομμάτια που παρουσιάζουν τους δύο βασικούς εμβληματικούς χαρακτήρες τους, Rabbitwomen και Dogman, καθώς και γλυπτά μιας σειράς ειδών που απειλούνται με εξαφάνιση. Τα φώτα της δημοσιότητας, ωστόσο, κλέβει το γιγάντιο χταπόδι, το οποίο εκτείνεται σε 36 πόδια και ζυγίζει περίπου 7 τόνους. Κάτω από τα οκτώ πλοκάμια του ζώου, θα δούμε πολλά είδη υπό εξαφάνιση, όπως οι ρινόκεροι και οι ζέβρες.

Θα εκτίθεται στο South Oculus Plaza από τις 16 Ιουλίου 2024 έως τις 31 Ιουλίου 2025.

Το δημιουργικό ζευγάρι είναι γνωστό για τη σημασία που δίνει στη διατήρηση της άγριας ζωής, θέλοντας να αποδείξει ότι η τέχνη μπορεί να εμπνεύσει θετικές αλλαγές. Ενώ τα γλυπτά τους προορίζονται πρώτα και κύρια για να ευαισθητοποιήσουν σχετικά με τη ζωή των ζώων, καλωσορίζουν επίσης μια παιχνιδιάρικη ανταπόκριση με τις διαδραστικές τους ιδιότητες.

«Τα τελευταία 50 χρόνια, οι πληθυσμοί της άγριας ζωής έχουν πέσει κατακόρυφα κατά 69% παγκοσμίως. Τώρα βρισκόμαστε αντιμέτωποι με την έκτη μαζική εξαφάνιση στον κόσμο», δήλωσε η Gillie. «Αυτή η κρίση δεν περιγράφεται, ωστόσο παραμένουμε αισιόδοξοι και δεσμευόμαστε να γίνουμε μάρτυρες αλλαγής στη διάρκεια της ζωής μας. Πιστεύουμε ότι η τέχνη μας και οι ιστορίες που λέμε μπορούν να εμπνεύσουν τους ανθρώπους να συμμετάσχουν σε ζωτικές συζητήσεις και να αναλάβουν ουσιαστική δράση». Οι εκθέσεις τους αυξάνουν την ευαισθητοποίηση και γιορτάζουν την ομορφιά της άγριας ζωής.

Μαζί με το κύριο κομμάτι “The Arms of Friendship”, τα άλλα δύο έχουν τίτλους “The Wild Table of Love” και “The Hippo Was Hungry To Try New Things With Rabbitwoman”. Το πρώτο είναι μια σκηνή συμποσίου σε ένα μπρούτζινο τραπέζι για ανθρώπους και ζώα. Όπως και με τα πλοκάμια του χταποδιού και αυτό γλυπτό σας καλωσορίζει να καθίσετε και προσκαλεί τον θεατή να συμμετάσχει. Όλες αυτές οι ευφάνταστες σκηνές γίνονται για να δώσουν μια παιχνιδιάρικη χροιά στη συζήτηση και την ευαισθητοποίηση για τη διατήρηση της άγριας ζωής.

Πηγή: Time out