Ένας κάτοικος ανακάλυψε το ακέφαλο άγαλμα 80 εκατοστών δίπλα σε έναν κάδο απορριμμάτων στους Νέους Επιβάτες, έξω από την πόλη της Θεσσαλονίκης. Ο άνδρας το παρέδωσε στις τοπικές αρχές, οι οποίοι επικοινώνησαν με τους αρχαιολόγους για να εκτιμήσουν τη σημασία του. Η αστυνομία είπε ότι οι ειδικοί, μετά από μια αρχική αξιολόγηση, προσδιόρισαν ότι το κομμάτι χρονολογείται στην ελληνιστική εποχή, μια περίοδο περίπου μεταξύ 320 και 30 π.Χ. που σημαδεύτηκε από μια άνθηση της τέχνης και του πολιτισμού μετά τις κατακτήσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Το άγαλμα στάλθηκε για περαιτέρω εξέταση από τους αρχαιολόγους. Θα παραδοθεί τελικά στην τοπική αρχή αρχαιοτήτων για συντήρηση και μελέτη.

Η αστυνομία ξεκίνησε έρευνα για να προσδιορίσει ποιος πέταξε το άγαλμα και συνέλαβε για λίγο έναν άνδρα για ανάκριση, ο οποίος αργότερα αφέθηκε ελεύθερος χωρίς να του απαγγελθούν κατηγορίες.

Οι τυχαίες αρχαιολογικές ανακαλύψεις είναι σχετικά κοινές στη χώρα μας και συχνά γίνονται κατά την κατασκευή κτιρίων ή δημόσια έργα.

Τον Δεκέμβριο, εργαζόμενοι που εγκατέστησαν αγωγούς φυσικού αερίου κοντά στην Αθήνα ανακάλυψαν ένα άγαλμα του Ερμή της ρωμαϊκής εποχής θαμμένο όρθιο σε ένα λάκκο με επένδυση από τούβλα κοντά στην Ακρόπολη.

Η Θεσσαλονίκη πριν από εβδομάδες αποκάλυψε ένα θησαυροφυλάκιο αρχαιοτήτων που βρέθηκαν κατά την επί δεκαετίες κατασκευή του συστήματος του μετρό της, το οποίο άνοιξε επίσημα τον Νοέμβριο. Βασικά ευρήματα, συμπεριλαμβανομένης μιας μαρμαρόστρωτης ρωμαϊκής οδού και δεκάδων χιλιάδων τεχνουργημάτων που καλύπτουν την ελληνική, βυζαντινή και οθωμανική περίοδο, εκτίθενται τώρα σε σταθμούς του μετρό.

Πηγή: News 24/7

Σε μικρή απόσταση από το Ηρώδειο, στη συμβολή των οδών Ερεχθείου και Ν. Καλλισπέρη, εντοπίστηκε στο πλαίσιο επίβλεψης έργου τοποθέτησης δικτύου φυσικού αερίου, εντός σκάμματος πλάτους ενός μόλις μέτρου, άγαλμα από λευκό μάρμαρο, το οποίο αποδίδει γυμνή ανδρική μορφή στον τύπο του Ερμή Ludovisi. Το έργο ήταν τοποθετημένο εντός κατασκευής κτισμένης από ορθογώνιες πλίνθους και βρέθηκε σε αρκετά καλή κατάσταση.

Ο Ερμής Ludovisi, επίσης παλαιότερα γνωστός ως Mercurio Oratore (Ερμής ο Ρήτορας), είναι ένα ελληνιστικό γλυπτό του θεού Ερμή με τη μορφή του Ερμή Ψυχοπομπού. Είναι φτιαγμένο από πλάγιο μάρμαρο και είναι ένα κάπως λείο ρωμαϊκό αντίγραφο του 1ου αιώνα μ.Χ. σύμφωνα με ένα χάλκινο πρωτότυπο του 5ου αιώνα π.Χ., το οποίο παραδοσιακά αποδίδεται στον νεαρό Φειδία, περίπου το 440 π.Χ., ή εναλλακτικά στον Μύρωνα.

Το πρότυπό του συγκαταλέγεται στις πρώτες γλυπτικές αναπαραστάσεις του Ερμή ως νέου και αγένειου. Το πρώτο τέτοιο εύρημα αποκτήθηκε από τον καρδινάλιο Ludovico Ludovisi για τη συλλογή Ludovisi και έτσι για τα αγάλματα του Θεού Ερμή τέτοιου τύπου έχει υιοθετηθεί αυτή η ονομασία.

Στην περιοχή αυτή, στα νότια της Ακρόπολης, κατά τους αυτοκρατορικούς χρόνους (1ος-5ος αιώνας μ.Χ.) είχαν οικοδομηθεί μερικές από τις πλέον περίλαμπες αστικές επαύλεις της Αθήνας. Αυτά τα οικοδομήματα, τεκμήρια μίας πόλης που αποτελούσε αντικείμενο θαυμασμού και προσέλκυσης ευκατάστατων καλλιεργημένων αστών, ήταν πλούσια διακοσμημένα με δάπεδα που έφεραν ψηφιδωτή διακόσμηση και γλυπτά, έργα των περίφημων νεοαττικών εργαστηρίων.

Το προσωπικό της Εφορείας Αρχαιοτήτων Πόλης Αθηνών, αφού ολοκλήρωσε την τεκμηρίωση του ευρήματος, μεριμνά για την ασφαλή μεταφορά του στα εργαστήρια συντήρησης, προκειμένου το έργο να λάβει την απαραίτητη φροντίδα.

Το άγαλμα, που εκτελέστηκε από τον Giovanni Angelo Montorsoli, είναι ένα ρωμαϊκό αντίγραφο ενός αυθεντικού χάλκινου αγάλματος που δημιουργήθηκε από τον Έλληνα γλύπτη Λεοχάρη μεταξύ 330 και 320 π.Χ. Δείχνει τον θεό να έχει μόλις εκτοξεύσει ένα βέλος και είναι γνωστός για την ελαφριά σιλουέτα του και τα απαλά κατσαρά μαλλιά του.

Ο Πάπας Ιούλιος Β’ έφερε το κομμάτι στο Βατικανό στις αρχές του 16ου αιώνα. Το 2019, αφαιρέθηκε από τη δημόσια θέα για επισκευές. Ωστόσο, υπήρξαν διακοπές που σχετίζονται με την πανδημία και τις καραντίνες ως αποτέλεσμα των περιορισμών στην Ιταλία. Τα κατάγματα στα γόνατα και τα πόδια του, μαζί με τον καθαρισμό με λέιζερ και την εγκατάσταση ενός στύλου στη βάση για αύξηση της σταθερότητας, χρειάστηκαν χρόνια για να ολοκληρωθούν από τους ειδικούς στην αποκατάσταση.

«Αυτός ο τύπος αποκατάστασης… είναι η έκφραση αυτού που θέλουμε να είναι τα Μουσεία του Βατικανού», δήλωσε στο Reuters η Barbara Jatta, διευθύντρια των Μουσείων. «Μια ισορροπία παράδοσης, γλωσσολογίας και μελέτης, με βλέμμα που κοιτάζει στο μέλλον».

Τα Μουσεία του Βατικανού φιλοξενούν μερικά από τα μεγαλύτερα αριστουργήματα του κόσμου από την αρχαία Ρώμη, την Αίγυπτο και την Αναγέννηση. Δέχονται περίπου επτά εκατομμύρια επισκέπτες ετησίως, γεγονός που αποφέρει περίπου 100 εκατομμύρια δολάρια τον χρόνο.

Πηγή: Reuters