Το έργο της καλλιτέχνιδας και επιμελήτριας Kirsha Kaechele, με τίτλο Ladies Lounge, έγινε πρωτοσέλιδο όταν ο Jason Lau κατέθεσε μήνυση κατά του ιδρύματος, ισχυριζόμενος ότι παραβιάστηκαν τα δικαιώματά του όταν του απαγορεύτηκε η πρόσβαση στην εγκατάσταση τον Απρίλιο του 2023. Στη συνέχεια παραπονέθηκε στον Επίτροπο κατά των Διακρίσεων της Τασμανίας, ο οποίος τον παρέπεμψε στο δικαστήριο.

Σε απάντηση, η Kaechele υποστήριξε ότι το έργο τέχνης είναι σκόπιμα υποκριτικό. Το κομμάτι αναφέρεται σε μια στιγμή της αυστραλιανής ιστορίας προτού οι γυναίκες κερδίσουν το δικαίωμα να πίνουν στις παμπ της χώρας το 1965. Μέχρι τότε, οι γυναίκες είτε υποβιβάζονταν σε παράπλευρα δωμάτια, όπου χρεώνονταν υπερβολικά, είτε αποκλείονταν εντελώς από αυτού του είδους τις εγκαταστάσεις. Το δικαστήριο επικύρωσε την απόφαση, διατάσσοντας το μουσείο να σταματήσει να απομακρύνει τους άνδρες επισκέπτες από την εγκατάστασή του. Όμως, το Ανώτατο Δικαστήριο της Αυστραλίας αργότερα ανέτρεψε την διάταγμα του δικαστηρίου, που έκρινε ότι το Ladies Lounge δεν έκανε διακρίσεις.

Η εγκατάσταση έχει πλέον ανοίξει ξανά, με σαμπάνια που σερβίρεται από άνδρες μπάτλερ στη διάθεση των γυναικών επισκεπτών της. «Καλώς ήρθατε πίσω, κυρίες», είπε η Kaechele σε μια ανακοίνωση. «Μέσα από τη δικαστική υπόθεση, το Ladies Lounge ξεπέρασε το μουσείο τέχνης και ήρθε στη ζωή. Άνθρωποι από όλο τον κόσμο έχουν προσκληθεί να αναλογιστούν τις εμπειρίες των γυναικών σε όλη την ιστορία και σήμερα. Ήρθε η ώρα να γιορτάσουμε στο μέρος όπου ξεκίνησαν όλα – με την αφοσιωμένη λατρεία των μπάτλερ μας και άφθονες ποσότητες σαμπάνιας για να κάνουμε πρόποση σε αυτό το απίστευτο κεφάλαιο!»

Αν και οι άνδρες εξακολουθούν να αποκλείονται από το Ladies Lounge, μια φόρμα δήλωσης στην εφαρμογή της Mona, θα δώσει σε μικρό αριθμό ανδρών την ευκαιρία να εισέλθουν – με την προειδοποίηση ότι μπορούν να συμμετέχουν μόνο ως οικιακοί βοηθοί. «Η είσοδος για τις κυρίες και ο αποκλεισμός για τους άνδρες περιλαμβάνεται ως μέρος του εισιτηρίου εισόδου στο μουσείο», σύμφωνα με δήλωση του μουσείου.

Θα ανακοινωθούν μελλοντικές εκδηλώσεις και παραστάσεις που θα πραγματοποιηθούν σε σχέση με την εγκατάσταση. Επιπλέον, για να τιμήσει την πορεία αυτής στο μουσείο, η Kaechele παρήγγειλε ένα νέο περιορισμένης έκδοσης άρωμα, το Verdict, το οποίο έχει «ένα κομψό μείγμα από εκλεκτά λουλούδια, πλούσια πράσινα στελέχη, ζουμερά εσπεριδοειδή και μια νότα μπαχαρικών» για «τις κυρίες που γοητεύουν», σύμφωνα με το μουσείο.

Πηγή: ARTnews / Φωτογραφίες: MONA

Η Mandy Watson έχει σώσει εκατοντάδες ορφανά όλα αυτά τα χρόνια. Σώζει βρέφη καγκουρό και βαλάμπι, γνωστά ως pinkies, από τους σάκους των μητέρων τους όταν πεθαίνουν, μετά από πυροβολισμό ή πτώση στους δρόμους του East Kimberley στη βόρεια Δυτική Αυστραλία. Τις πρώτες μέρες, τα μωρά καγκουρό μπορούν να παλέψουν να επιβιώσουν χωρίς τη ζεστασιά και τα θρεπτικά συστατικά της θήκης της μητέρας τους.

Ως συνιδιοκτήτρια του Kununurra’s Kangaroo Rescue Haven, η κυρία Watson παρέχει καταφύγιο στα μωρά. Όμως, παρά την παρέμβασή της, μόνο 1 στα 25 νεογέννητα με κλειστά μάτια που φτάνουν στο κέντρο, επιβιώνουν. «Στο σάκο της μαμάς είναι αρκετά ζεστά και υγρά. Είναι πολύ δύσκολο, ειδικά στην ξηρή περίοδο, να διατηρήσουμε αυτή τη σταθερή θερμοκρασία», είπε η κ. Watson. «Υπάρχουν κάποια που χάνεις, αυτό είναι αρκετά αποκαρδιωτικό και δεν το συνηθίζεις ποτέ. Είκοσι χρόνια μετά, εξακολουθώ να στενοχωριέμαι».

Ωστόσο, μια κλινική παιδιατρική νοσοκόμα από το Περιφερειακό Νοσοκομείο Kununurra είχε μια ιδέα να βοηθήσει τα νεογέννητα και νεαρά ζώα. Η νοσοκόμα Jane Darlington βρήκε δύο παλιές θερμοκοιτίδες, ακατάλληλες πλέον για χρήση σε θάλαμο νοσοκομείου, και προσπάθησε να τις επιδιορθώσει. Ήταν για ψώνια στην Kununurra όταν ένας εργαζόμενος στο Kangaroo Rescue Haven, ντυμένος με ένα κοστούμι καγκουρό που κουβαλούσε ένα μικρό στην αγκαλιά του, πέρασε.

«Ήταν πολύ χαριτωμένο και τράβηξε την προσοχή μου», είπε η κ. Darlington. «Και τότε μου ήρθε η ιδέα – Είμαι πολύ χαρούμενη που μπορέσαμε να δώσουμε τη θερμοκοιτίδα σε κάποιον που θα το χρησιμοποιήσει για μικρά μωρά ζωάκια αντί για μικρά μωρά ανθρωπάκια».

Λόγω της ταχείας ανάπτυξης της τεχνολογίας και των υψηλών προτύπων περίθαλψης στον ιατρικό τομέα, ο εξοπλισμός συχνά γίνεται ξεπερασμένος, είπε η κ. Darlington. «Η σύγχρονη τεχνολογία προχωρά πολύ γρήγορα», είπε. Η κ. Watson είπε ότι η θερμοκοιτίδα θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως ψευδοσακούλα, παρέχοντας στα μωρά την κουβέρτα επιβίωσης που χρειάζονται απεγνωσμένα.

«Η θερμοκοιτίδα θα έχει μια σταθερή θερμοκρασία που θα βοηθήσει δραματικά να σωθούν μερικές ακόμη ζωές», είπε η κ. Watson. «Δεν πρόκειται να σώσει το καθένα, αλλά θα κάνει μεγάλη διαφορά για εμάς».

Η κυρία Watson είπε ακόμα ότι κανείς δεν γνώριζε ότι θα μπορούσαν να υπάρχουν νεογέννητα ζωντανά μέσα στους σάκους των μητέρων τους όταν χτυπιούνται από αυτοκίνητα.

Τα μωρά καγκουρό συνήθως περνούν οκτώ μήνες μέσα στους μάρσιπους των μητέρων τους πριν βγουν στον κόσμο για να φροντίσουν τον εαυτό τους.
Και ενώ είναι γλυκόπικρο για την κυρία Watson να απελευθερώνει καγκουρό από το κέντρο πίσω στη φύση, είπε ότι αυτός είναι πάντα ο απώτερος στόχος.

«Κλαίω κάθε φορά – είναι δάκρυα, αλλά χαρούμενα δάκρυα», είπε. «Μέσα σε 20 χρόνια, έχουμε απελευθερώσει 823 πίσω στη φύση».

Πηγή: Abc News

Το προκλητικό έργο της καλλιτέχνιδας και επιμελήτριας Kirsha Kaechele, με τίτλο Ladies Lounge, έγινε παγκόσμιο πρωτοσέλιδο όταν ο Jason Lau κατέθεσε μήνυση κατά του ιδρύματος, ισχυριζόμενος ότι ως άνδρας, τα δικαιώματά του παραβιάστηκαν όταν του απαγορεύτηκε η πρόσβαση στην εγκατάσταση τον Απρίλιο του 2023, μετά τo οποίo παραπονέθηκε στον Επίτροπο κατά των διακρίσεων της Τασμανίας, ο οποίος τον παρέπεμψε στο δικαστήριο.

Η Kaechele υποστήριξε, ωστόσο, ότι η επισήμανση της υποκρισίας είναι ο σκοπός του έργου τέχνης, το οποίο αναφέρεται σε μια στιγμή της αυστραλιανής ιστορίας πριν οι γυναίκες κερδίσουν το δικαίωμα να πίνουν στις παμπ της χώρας το 1965. Μέχρι τότε, οι γυναίκες είτε υποβιβάζονταν σε παράπλευρα δωμάτια, όπου χρεώνονταν υπερβολικά ή αποκλείστηκαν από τέτοιου είδους εγκαταστάσεις. Το δικαστήριο τελικά επικύρωσε την απόφαση, διατάζοντας το μουσείο να σταματήσει να απομακρύνει τους άνδρες επισκέπτες στην εγκατάσταση του Ladies Lounge. Το μουσείο απάντησε τοποθετώντας μια τουαλέτα στην εγκατάσταση για να παρακάμψει την απόφαση. Σήμερα, ωστόσο, ο εν ενεργεία δικαστής Stephen Marshall του ανωτάτου δικαστηρίου ανέτρεψε την απόφαση του δικαστηρίου, κρίνοντας ότι το Ladies Lounge δεν έκανε διακρίσεις.

«Η πρόθεση ήταν να προωθηθεί η ισότητα ευκαιριών εφιστώντας την προσοχή στα σημερινά και στο παρελθόν κοινωνικά μειονεκτήματα των γυναικών παρέχοντάς τους την έννοια του «αναποδογυρισμένου σύμπαντος»», είπε ο Marshall. «[Παρέχει] στις γυναίκες μια σπάνια εικόνα του πώς είναι να είσαι προνομιούχος παρά στη μειονεκτική θέση». Επισήμανε ότι το δικαστήριο απέτυχε να εξετάσει τις διαρθρωτικές διακρίσεις που σχετίζονται με το καθεστώς των γυναικών στην Αυστραλία. Η υπόθεση θα επιστρέψει στο δικαστήριο για επανεξέταση.

«Η ετυμηγορία του δικαστή [του Ανώτατου Δικαστηρίου] καταδεικνύει μια απλή αλήθεια: οι γυναίκες είναι καλύτερες από τους άντρες», δήλωσε η Kaechele στο Instagram αφού άκουσε την απόφαση. «Ο δικαστής τάχθηκε με τα επιχειρήματα που προέβαλε η ομάδα μας που αποτελείται αποκλειστικά από γυναίκες». Η Kaechele συνέχισε, «Πιστεύω και αγαπώ το Ladies Lounge. Το έργο τέχνης έχει συγχωνευθεί με τον κόσμο σε ένα αληθινό πάντρεμα ζωής και τέχνης. Ξεκίνησα ως καλλιτέχνιδα και έγινα φεμινίστρια. Το έργο έχει προσκαλέσει ανθρώπους σε όλο τον κόσμο να σκεφτούν την εμπειρία των γυναικών και τις κοινωνικές δομές που κατοικούμε».

Με σκοπό να επισημάνει την υποκρισία, η εγκατάσταση της Mona προσέφερε ένα πλούσιο καταφύγιο για γυναίκες καλεσμένες, οι οποίες σερβίρονταν σαμπάνια από άνδρες μπάτλερ. Η έκθεση παρουσίασε επίσης μερικά από τα πιο αξιόλογα έργα του μουσείου από καλλιτέχνες όπως ο Pablo Picasso και ο Sidney Nolan.

«Το δικαστήριο έριξε μια ευρύτερη ματιά στον σκοπό του Ladies Lounge και επίσης εκτίμησε ότι η εμπειρία των διακρίσεων των γυναικών δεν είναι απλώς ιστορική αλλά συνεχής», δήλωσε η νομική σύμβουλος της Mona, Catherine Scott. «Η σημερινή απόφαση δείχνει πώς ένα έργο τέχνης, και ειδικότερα το Ladies Lounge, μπορεί να προωθήσει τις ίσες ευκαιρίες».

Πηγή: ARTnews

Ενώ αυτό ήταν ενθαρρυντικό για τους επιστήμονες, υπήρχε ένα πρόβλημα: Το δείγμα ήταν νεκρό. Στη συνέχεια, ένας άλλος νεκρός παπαγάλος της νύχτας εντοπίστηκε 16 χρόνια αργότερα. Μόλις το 2013 ένας φυσιοδίφης βρήκε έναν μικρό, ζωντανό πληθυσμό στο νοτιοδυτικό Κουίνσλαντ. Από τότε, ο γνωστός πληθυσμός του είδους έχει δεκάδες πουλιά και ο νυχτερινός παπαγάλος παραμένει ένα από τα πιο άπιαστα – και πιο απειλούμενα – πουλιά στη Γη.

Τώρα, ωστόσο, μια ομάδα ιθαγενών δασοφυλάκων και επιστημόνων ανακάλυψε έως και 50 νυχτερινούς παπαγάλους στη γη που διαχειρίζονται οι άνθρωποι Ngururrpa στη Μεγάλη Αμμώδη Έρημο της Δυτικής Αυστραλίας. Τα νέα αποτελέσματα από το έργο τους, το οποίο υποστηρίζεται με τη χρηματοδότηση του Resilient Landscapes Hub, του Εθνικού Προγράμματος Περιβαλλοντικής Επιστήμης της Αυστραλίας, δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Wildlife Research τη Δευτέρα.

«Εμείς οι Ngururrpa Rangers ψάχναμε για νυχτερινούς παπαγάλους από το 2019. Αρχικά, νομίζαμε ότι ζούσαν μόνο σε μια περιοχή, στη γειτονική χώρα, αλλά μετά αρχίσαμε να ελέγχουμε στην περιοχή μας και καταλήξαμε να βρούμε στοιχεία ότι είναι εδώ». Ο Clifford Sunfly, ένας δασοφύλακας Ngururrpa και συν-συγγραφέας της μελέτης, λέει σε μια δήλωση. «Ακόμα τους αναζητούμε, για να βεβαιωθούμε ότι είναι ασφαλείς και εξακολουθούμε να τους βρίσκουμε».

Οι νυχτερινοί παπαγάλοι είναι γενικά δύσκολο να ανιχνευθούν – γεγονός που έχει καταγραφεί εδώ και καιρό στον πολιτισμό των ιθαγενών. Το άπιαστο είδος δημιουργεί σήραγγες και φωλιές σε πυκνούς θάμνους και αναδύεται τη νύχτα για να βρει τροφή. Ο εντοπισμός ενός τέτοιου πλάσματος έχει ονομαστεί «Ιερό Δισκοπότηρο της παρατήρησης πουλιών».

Κατά τη διάρκεια της εργασίας τους, οι δασοφύλακες βρήκαν φυσικά στοιχεία νυχτερινών παπαγάλων, συμπεριλαμβανομένων φτερών και φωλιών με αυγά, και «ήξεραν ότι ήταν καλό σημάδι». Πριν από μερικά χρόνια, τράβηξαν ακόμη και μια σπάνια φωτογραφία ενός νυχτερινού παπαγάλου – μόνο την τέταρτη εικόνα του πουλιού που έχει καταγραφεί. Αυτή η συνάντηση έβαλε την ομάδα ανάμεσα στην ειδική ομάδα των λιγότερων από 30 ατόμων που είχαν δει ζωντανό νυχτερινό παπαγάλο τα τελευταία 100 χρόνια. Η νέα ανακάλυψη, ωστόσο, προήλθε από δεδομένα ήχου. Οι Rangers χρησιμοποίησαν τις γνώσεις τους για το περιβάλλον για να περιορίσουν τον τεράστιο βιότοπο του παπαγάλου σε 31 πιθανές περιοχές, όπου η ομάδα τοποθέτησε στη συνέχεια συσκευές εγγραφής ήχου για να ακούσει τις χαρακτηριστικές του κλήσεις, οι οποίες περιλαμβάνουν «σφυρίχτρες, κραυγές και ήχους σαν καμπάνα», υποστηρίζει η ομάδα.

«Τα ακουστικά δεδομένα που συγκεντρώσαμε στη συνέχεια αναλύθηκαν για να εξαχθούν τυχόν κλήσεις πουλιών στο εύρος συχνοτήτων του νυχτερινού παπαγάλου. Οι πιθανές ανιχνεύσεις επαληθεύτηκαν χρησιμοποιώντας μια βιβλιοθήκη αναφοράς γνωστών κλήσεων νυχτερινών παπαγάλων», προσθέτουν οι επιστήμονες στο Conversation. Εντόπισαν επιτυχώς τις νυχτερινές κλήσεις παπαγάλων σε 17 από τις 31 τοποθεσίες που είχαν επιλέξει, δέκα από τις οποίες προσδιορίστηκαν ως τοποθεσίες καταφυγίου, καθώς οι κλήσεις ακούστηκαν λίγο μετά τη δύση του ηλίου και πριν την ανατολή του ηλίου.

Η Μεγάλη Αμμώδης Έρημος, ο βιότοπος αυτών των πουλιών «είναι πιθανώς ένα από τα πιο ανεπηρέαστα οικοσυστήματα του κόσμου όσον αφορά τα αποτυπώματα σε βιομηχανικό επίπεδο», λέει ο James Watson, βιογεωγράφος στο Πανεπιστήμιο του Κουίνσλαντ που δεν συμμετείχε βέβαια στη μελέτη για το πτηνό.

Απαιτείται επείγουσα δράση για την προστασία του πληθυσμού των νυχτερινών παπαγάλων που ανακαλύφθηκε πρόσφατα, γράφουν οι επιστήμονες στο Conversation, και για να «διασφαλιστεί ότι ο νυχτερινός παπαγάλος δεν θα χαθεί για δεύτερη φορά, ίσως οριστικά».

Πηγή: Smithsonian Magazine

Γνωστός και αγαπητός για την αξιολάτρευτη σιλουέτα του και τις παιχνιδιάρικες συμπεριφορές του, ο Pesto, ένα μωρό πιγκουίνος που ζει στο Sea Life Melbourne Aquarium έχει γίνει πρόσφατα viral στο διαδίκτυο. «Σε ηλικία μόλις εννέα μηνών, ο Pesto σηκώνει τη ζυγαριά στα 21 κιλά, χάρη στην εγκάρδια όρεξή του για 25 ψάρια την ημέρα», έγραφε μια δήλωση από το ενυδρείο στον ιστότοπό του. «Είναι επίσημα ο μεγαλύτερος νεοσσός που έχει δει ποτέ η SEA LIFE Melbourne, μετατρέποντάς τον σε μια τεράστια επιτυχία με καλεσμένους και θαυμαστές από όλο τον κόσμο».

Οι ενήλικοι βασιλικοί πιγκουίνοι ζυγίζουν μεταξύ 9,5 και 18 κιλών, σύμφωνα με τον Συνασπισμό της Ανταρκτικής και του Νότιου Ωκεανού, μια παγκόσμια περιβαλλοντική ομάδα. Είναι το δεύτερο μεγαλύτερο είδος πιγκουίνου στον κόσμο, μετά τον αυτοκρατορικό πιγκουίνο.

Το ενυδρείο έγραψε ότι μπορεί να υπήρξαν αρκετοί παράγοντες που συνέβαλαν στο εντυπωσιακό βάρος του Pesto, συμπεριλαμβανομένου του ότι ο βιολογικός του πατέρας, ο Blake, είναι ο μεγαλύτερος και γηραιότερος πιγκουίνος τους, καθώς και το γεγονός ότι ο Pesto είχε εκπληκτικούς γονείς που τον μεγάλωσαν!

«Λοιπόν, ο συνδυασμός καλών γονιδίων και καλών γονιών εξηγεί το τρέχον βάρος του, αλλά θα χάσει πολλά από αυτά όταν πετάξει (όταν αναπτύξει τα ενήλικα φτερά του)», πρόσθεσε το ενυδρείο.

Νωρίτερα αυτό το μήνα, το προσωπικό του ενυδρείου διοργάνωσε ένα πάρτι αποκάλυψης φύλου του Pesto οπότε και ανακάλυψαν ότι είναι αγόρι!

Πηγή: Abc News

«Ήταν μια πολύ συγκινητική στιγμή, ο χώρος γέμισε με το τραγούδι του, το οποίο ακολούθησε όλη η αποικία των πιγκουίνων. Απέδειξε τον αντίκτυπο, που είχε ο [Σφεν] στον σύντροφό του, ενώ ο [Mάτζικ] κατάλαβε ότι ο σύντροφός του ήταν εκεί. Αμέσως μετά, έγινε προστατευτικός με το ταίρι του κι αυτή ήταν μια πολύ συγκινητική στιγμή για εμάς. Ήταν ένας πολύ γλυκός αποχαιρετισμός», δήλωσε η υπεύθυνη των πιγκουίνων, Ρενέ Χάουελ.

Ο Sphen, που έγινε παγκόσμιο σύμβολο ισότητας κι έμπνευσης, πέθανε από φυσικά αίτια λίγες ημέρες, πριν τα 12α γενέθλιά του. Όπως αναφέρει σε ρεπορτάζ του ο Guardian, η σχέση των δύο αρσενικών πιγκουίνων μετρά έξι χρόνια και μάλιστα μαζί μεγάλωσαν δύο νεοσσούς, την Λάρα το 2018 και την Κλάνσι το 2020.

«Ο αντίκτυπος του ζευγαριού σε όλο τον κόσμο ως σύμβολο ισότητας ήταν ανυπολόγιστος», δήλωσε η Ρενέ Χάουελ και πρόσθεσε: «Είναι μία στο εκατομμύριο. Πραγματικά δεν θα το ξαναδείς ποτέ αυτό».
Όλα ξεκίνησαν το 2018, όταν το προσωπικό παρατήρησε μια έλξη μεταξύ τους και τους είδε να υποκλίνονται ο ένας στον άλλον, που αποτελεί έναν τρόπος φλερτ μεταξύ των πιγκουίνων γκεντού.

«Βλέπουμε [τους πιγκουίνους] να ψάχνουν κατά μήκος της παραλίας, κατά μήκος του πάγου, αναζητώντας τα τέλεια βότσαλα για να τα δώσουν στους συντρόφους τους. Στην συνέχεια, τα χρησιμοποιούν για να χτίσουν τη φωλιά τους κι εκεί θα γεννήσουν και τα αυγά τους», προσθέτει.

Τον Μάιο, η Trew συνέχισε την τροχιά της, όντας η πρώτη γυναίκα που προσγειώθηκε με 900, δυόμισι περιστροφές δηλαδή. Την Τρίτη, στον απογευματινό ήλιο στην εμβληματική Place de la Concorde στο κέντρο του Παρισιού, η Trew συνέχισε την ιστορία της.

Στο αγώνισμα του γυναικείου skate, η Trew έγινε η πρώτη Αυστραλή που κέρδισε χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο στο σκέιτμπορντ – μαζί με τον συμπατριώτη της Keegan Palmer, ο οποίος κέρδισε το χρυσό στο Τόκιο και υπερασπίζεται τον τίτλο του σήμερα ημέρα Τετάρτη.

Η Trew, μόλις 14 ετών, γίνεται η νεότερη Αυστραλή χρυσή Ολυμπιονίκης – ένα αξιοσημείωτο επίτευγμα δεδομένης της ιστορίας του έθνους στους Αγώνες.

Αφού η Trew προσγειώθηκε ολόσωστα και κέρδισε, ο θρυλικός σκέιτερ Tony Hawk τη συνεχάρη στα social media. Ο Αμερικανός, που πρωτοστάτησε στο άθλημα, βρέθηκε στις κερκίδες του Παρισιού. «Δείχνει τον δρόμο για το τι είναι πιθανό στο σκέιτμπορντ γενικά αλλά και ειδικά στο γυναικείο», είπε. «Και είμαστε τυχεροί που την έχουμε. Αυτή η κούρσα ακριβώς εκεί θα μπορούσε να έχει κερδίσει σε οποιοδήποτε αθλητικό γεγονός».

Η Αυστραλή κέρδισε μπροστά από την Ιάπωνα Cocona Hiraki, η οποία κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο, και τη Sky Brown της Μεγάλης Βρετανίας της Team GB, η οποία ήταν τρίτη – μια επανάληψη του χάλκινου μεταλλίου της στο Τόκιο.

Διοργανώθηκε σε έναν αυτοσχέδιο χώρο στο Luxor Obelisk, με μια υπέροχη θέα στο Grand Palais. Υπήρξαν άφθονα δάκρυα και συγκινήσεις καθώς ξεκινούσε το skateboarding. Η Trew, φορώντας έντονες ροζ επιγονατίδες και κράνος, έμοιαζε έτοιμη καθώς περίμενε την πρώτη της προσπάθεια και στεκόταν μπροστά στους Ολυμπιακούς κρίκους, με το skateboard να δείχνει προς τον ουρανό.

Η Αυστραλίδα είχε μπει με σιγουριά στους Ολυμπιακούς Αγώνες, κερδίζοντας προκριματικά σε Σαγκάη και Βουδαπέστη. Ωστόσο φαινόταν κάπως νευρική στα προκριματικά νωρίτερα την Τρίτη και προκρίθηκε μόνο στην έκτη θέση από τις οκτώ.

Η Trew ξεκίνησε με ένα χτύπημα: ένα McTwist 540 ακολουθήθηκε από μια μεταβλητή σώματος 540. Έδειξε τεχνική υπεροχή και κομψή κίνηση σε όλη τη διάρκεια, τελειώνοντας με μια αναστροφή μύτης. Οι κριτές επιβράβευσαν δεόντως το σερί, με βαθμολογία 93,18 που την έφερε στην πρώτη θέση.

Η Trew δέχτηκε τα συγχαρητήρια από τις ανταγωνίστριές της σε μια επίδειξη συγκινητικής συντροφικότητας. Στη συνέχεια, η Αυστραλή άντεξε την αναμονή, καθώς οι πέντε εναπομείναντες σκέιτερ είχαν τις τελευταίες τους διαδρομές, αλλά κανείς δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στα θεατρικά της Trew στο skateboard.

«Ήταν απλά τρελό και τόσο συναρπαστικό», είπε μετά την τελετή των μεταλλίων. «Δεν μπορούσα να το πιστέψω όταν ήξερα ότι ήμουν η νικήτρια των Ολυμπιακών Αγώνων. Αυτοί είναι οι πρώτοι μου Ολυμπιακοί Αγώνες – είναι απλώς τρελό».

Η Trew είπε ότι είχε προσπαθήσει να αντιμετωπίσει το γεγονός όπως κάθε άλλο γεγονός. «Δεν ήμουν πραγματικά αγχωμένη – απλά έπρεπε να σκεφτώ ότι είναι άλλο ένα skate comp και να διασκεδάσω με όλους τους φίλους μου και να κάνω skate όσο καλύτερα μπορώ. Το μόνο που ήθελα πραγματικά να κάνω ήταν να πετύχω μια σταθερή πορεία». Η Τρου, που είναι Ιαπωνοαυστραλή, ξεκίνησε να κάνει skateboard σε ηλικία επτά ετών. Ασχολήθηκε με το άθλημα ως εναλλακτική λύση στο σέρφινγκ, καθώς βρήκε τις συνθήκες πολύ κρύες το χειμώνα ενώ βρισκόταν στο νερό με τον πατέρα της. Η Τρου είπε ότι ήταν περήφανη για την κληρονομιά της. «Η μαμά μου είναι Γιαπωνέζα και αγαπώ την Ιαπωνία και όλοι οι Ιάπωνες σκέιτερ είναι τρελά καλοί», είπε.

Για τη λιλιπούτεια σκέιτερ, η οποία έκλεισε μόλις τα 14 τον Μάιο, το χρυσό μετάλλιο φαινόταν μεγάλο στο λαιμό της. «Είναι πολύ ωραίο που κέρδισα το χρυσό μετάλλιο – ήταν ένα όνειρο, είμαι τόσο ενθουσιασμένη», είπε. «Είναι λίγο πιο βαρύ από όσο νόμιζα, αλλά είναι όμορφο».

Πηγή: The Guardian

Για να παρακάμψουν αυτές τις προκλήσεις, ερευνητές στην Αυστραλία, με επικεφαλής τον διδακτορικό φοιτητή του Πανεπιστημίου της Αδελαΐδας και του Ινστιτούτου Έρευνας και Ανάπτυξης της Νότιας Αυστραλίας, Νέιθαν Αγγελάκη, επιστράτευσαν οκτώ απειλούμενα ενήλικα θηλυκά αυστραλιανά θαλάσσια λιοντάρια. Τοποθέτησαν μικρές και ελαφριές κάμερες επάνω στη γούνα τους, καθώς και συσκευές GPS, ώστε να εντοπίσουν τη θέση τους, όταν τα λιοντάρια θα επέστρεφαν στην ξηρά για να θηλάσουν τα μικρά τους.

Τα βίντεο που συγκεντρώθηκαν (συνολικά 89 ώρες καταγραφών) επέτρεψαν στους ερευνητές να εντοπίσουν προηγουμένως αχαρτογράφητα οικοσυστήματα κι έμβιους οργανισμούς, που αναπτύσσονται στον βυθό της νότιας Αυστραλίας. Τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό «Frontiers in Marine Science».

Πηγή: ΑΠΕ ΜΠΕ

Διάφοροι συμμετέχοντες στη διαφωνία για το πεπρωμένο του Jabiluka περιέγραψαν την απόφαση ως «μια σπουδαία μέρα για τον λαό Mirarr, για το Kakadu, τη Βόρεια Επικράτεια και για την Αυστραλία», «μια γνήσια και ευπρόσδεκτη έκπληξη» και «μια υπενθύμιση του ασυνήθιστου, όλοι μας έχουμε το προνόμιο να μοιραζόμαστε αυτή την ήπειρο με τον αρχαιότερο συνεχή πολιτισμό του κόσμου».

Η διαμάχη για το Jabiluka χρονολογείται από το 1991, όταν ντόπιοι, περιβαλλοντικές ομάδες, ακτιβιστές και άλλοι διαμαρτυρήθηκαν για την παραχώρηση μίσθωσης του Jabiluka στην Energy Resources Australia (ERA) που ανήκει κατά πλειοψηφία στον αυστραλιανό γίγαντα εξόρυξης Rio Tinto Group. Ωστόσο, ο ακτιβισμός από αυτόχθονες όπως οι φυλές Mirarr και Djot ανάγκασε τις διαδοχικές διοικήσεις να αναβάλουν ή να αποφύγουν την τρέχουσα ανάπτυξη του πιθανού ορυχείου. Αυτό σήμαινε κινητοποιήσεις και αποκλεισμό δρόμων το 1998 κατά τη διάρκεια των οποίων συνελήφθησαν 500 άτομα.

Η Συμφωνία Μακροχρόνιας Φροντίδας και Συντήρησης Jabiluka που υπογράφηκε τον Φεβρουάριο του 2005 έδωσε στους αυτόχθονες δικαίωμα αρνησικυρίας για τη μελλοντική ανάπτυξη του Jabiluka.

Βασικές λεπτομέρειες σχετικά με την ιστορία του Jabiluka που πρέπει να κατανοήσουμε είναι ότι η γη ήταν υπό μισθώσεις εξόρυξης για περισσότερα από 30 χρόνια, που όμως δεν αναπτύχθηκαν ποτέ. Η ERA δεν επιδίωξε να ανανεώσει τη 10ετή μίσθωση για να προσπαθήσει να προωθήσει την εξόρυξη ουρανίου, καθώς αναγνώρισε ότι οι ντόπιοι θεματοφύλακες της γης έχουν τον τελευταίο λόγο σύμφωνα με τη συμφωνία του 2005. Η ERA δήλωσε ότι αναζήτησε ανανέωση της μίσθωσης προκειμένου να εξασφαλίσει το περιουσιακό στοιχείο σε περίπτωση που οι παραδοσιακοί ιδιοκτήτες αλλάξουν γνώμη.

Το Jabiluka είναι ένα από τα πλουσιότερα και πιο εκτεταμένα κοιτάσματα ουρανίου στον κόσμο που έχουν εντοπιστεί ποτέ. Το 1991, ο πρωθυπουργός Bob Hawke αρνήθηκε να εκμεταλλευτεί τον πλούτο του ορυχείου, όπως έκανε και η διοίκηση Gillard το 2013, αλλά με το Rio Tinto και την ERA να μην εγκαταλείπουν το ορυχείο ως χαμένη υπόθεση και τον Albanese να σχεδιάζει να προχωρήσει στην επέκταση της πυρηνικής ενέργειας, ο λαός Mirarr και άλλοι θεώρησαν ότι μια άλλη, ελπίζουμε τελική αντίδραση ήταν απαραίτητη.

Ως αποτέλεσμα, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση παρείχε συστάσεις στην πολιτειακή κυβέρνηση, ότι η βούληση του λαού πρέπει να γίνει σεβαστή και ότι η μίσθωση δεν έπρεπε να ανανεωθεί. «[Αυτό] σημαίνει ότι δεν θα γίνει ποτέ εξόρυξη», φέρεται να είπε ο Albanese το περασμένο Σάββατο. «Αυτό το όμορφο μέρος της Αυστραλίας φιλοξενεί μερικές από τις παλαιότερες τέχνες των βράχων στον κόσμο, μια υπενθύμιση του εκπληκτικού προνομίου που έχουμε όλοι μας, να μοιραζόμαστε αυτήν την ήπειρο με τον αρχαιότερο πολιτισμό του κόσμου».

Ένας εκπρόσωπος του Rio Tinto αναγνώρισε την ανακοίνωση και είπε στο ABC News Down Under ότι η εταιρεία «είναι ικανοποιημένη που οι επιθυμίες των Mirarr έγιναν σεβαστές».

Αξιωματούχοι της κυβέρνησης ανέφεραν ότι η απόφαση ελήφθη με βάση τις συστάσεις της κυβέρνησης Συνασπισμού στο Σίδνεϊ, λέγοντας ότι η Ομοσπονδιακή Υπουργός Πόρων Madeleine King συμβούλεψε ότι η πιο σημαντική θέση που πρέπει να σεβαστεί είναι αυτή των ανθρώπων Mirarr.

Πηγή: Good News Network

Η Kaechele δημοσίευσε στο Instagram ένα βίντεο και εικόνες από τα έργα που μεταφέρθηκαν επί τόπου και επεσήμανε ότι η έμφυλη τουαλέτα ήταν επίσης η πρώτη για το μουσείο. Ενθάρρυνε «όλες τις κυρίες» να απολαύσουν τη νέα έκθεση.

Το «Ladies Lounge» έκλεισε. «Δεν είχαμε ποτέ γυναικείες τουαλέτες στο μουσείο πριν, ήταν όλες unisex. Στη συνέχεια, όμως, το Ladies Lounge έπρεπε να κλείσει χάρη σε μια αγωγή που άσκησε ένας άνδρας. Και απλά δεν ήξερα τι να κάνω με όλους αυτούς τους Πικάσο…», έγραψε η Kaechele, η οποία είναι επίσης σύζυγος του ιδιοκτήτη του MONA, David Walsh.

Ο Jason Lau, ένας επισκέπτης από τη Νέα Νότια Ουαλία, δεν μπόρεσε να εισέλθει στην έκθεση «Ladies Lounge» την 1η Απριλίου 2023. Ο Lau, ο οποίος είχε πληρώσει το τέλος εισόδου των 23$, πίστευε ότι υπέστη άμεση διάκριση λόγω φύλου.

«Ένιωσε αρκετά έντονα για αυτό για να υποβάλει καταγγελία στην Equal Opportunities Tasmania», έγραφαν οι σημειώσεις του δικαστηρίου. Μετά την απόφαση, η Kaechele είπε ότι θα αμφισβητήσει την απόφαση του δικαστηρίου στο Ανώτατο Δικαστήριο της πολιτείας και μίλησε για να αναβίωση της έννοιας του «Ladies Lounge».

Μεταξύ αυτών των ιδεών περιλαμβανόταν η εύρεση κενών σύμφωνα με την Ενότητα 27 του Νόμου κατά των Διακρίσεων, η οποία απαριθμεί εξαιρέσεις σχετικά με το πότε θα επιτρέπεται η διάκριση κατά του φύλου. Στο μεταξύ η έκθεση έκλεισε για να μην χρειάζεται να ανοίξει για άνδρες.

Στο σήμερα, αποκαλύφθηκε ότι οι πίνακες του Πικάσο που κρέμονταν στη γυναικεία τουαλέτα πλαστογραφήθηκαν από την ίδια την επιμελήτρια.

Η Kirsha Kaechele παραδέχτηκε σε μια ανάρτησή της ότι δημιούργησε τρεις ψεύτικους Πικάσο που είχαν κρεμαστεί στο παρελθόν στο «Ladies Lounge» του μουσείου. Μια εγκατάσταση που εξερευνά τον μισογυνισμό.

Το Ladies Lounge έγινε πρωτοσέλιδο το 2020 ως ένας χώρος μόνο για γυναίκες που εμφανίζει αυτά που παρουσιάζονταν ως αυθεντικά Picassos που κάποτε ανήκαν στην προγιαγιά της Kaechele. Τον περασμένο μήνα, ως απάντηση στα παράπονα ενός άνδρα επισκέπτη για τον αποκλεισμό από την εγκατάσταση, οι πίνακες μεταφέρθηκαν σε μια γυναικεία τουαλέτα.

Σε ανάρτησή της, με τίτλο «Η τέχνη δεν είναι αλήθεια», η Kaechele είπε ότι ζωγράφισε τα έργα κρυφά (με τη βοήθεια της ανιψιάς του μανικιουρίστα της) και ισχυρίστηκε ότι ακόμη και το προσωπικό της γκαλερί ξεγελάστηκε.

Η επιμελήτρια είπε ότι αποφάσισε να πλαστογραφήσει τους πίνακες, επειδή ήθελε να ταιριάζουν με το χρωματικό σχέδιο του χώρου και τις πράσινες μεταξωτές κουρτίνες. «Ήξερα αρκετούς πίνακες του Picasso που μπορούσα να δανειστώ από φίλους, αλλά κανένας από αυτούς δεν ήταν πράσινος και ήθελα το Lounge να είναι μονόχρωμο. Είχα επίσης χρόνο να δουλέψω, για να μην αναφέρω το κόστος της ασφάλισης ενός Picasso, υπέρογκο!» έγραψε η Kaechele.

Οι κατηγορίες για μισογυνισμό που διατυπώθηκαν εναντίον του Ισπανού ζωγράφου και γλύπτη από τον θάνατό του το 1973 ήταν κεντρικές στην ιδέα της εγκατάστασης, πρόσθεσε, περιγράφοντας το «ρεκόρ με τις γυναίκες» του Picasso ως «έντονο».

«Οι γυναίκες τον αμφισβητούν τον τελευταίο καιρό, αμφισβητώντας την υπεροχή του. Αμφισβητούν την επιλογή της τέχνης του. Και αυτό μου αρέσει. Μου άρεσε που ένας μισογύνης κυριαρχούσε στους τοίχους του Ladies Lounge», έγραψε.

«Γέμισα το Lounge με «ανεκτίμητης αξίας» αντικείμενα, πλαισιώνοντας το καθένα φυσικά (σε χρυσό) και μεταφορικά (με αμφίβολες ιστορίες που επικεντρώνονται γύρω από μια φανταστική γυναίκα, μια εκδοχή του εαυτού μου). Ιστορίες διαθέσιμες μόνο σε εκείνους που βρίσκονται μέσα, η καθεμία πιο παράλογη από την προηγούμενη», έγραψε η Kaechele.

Ο Kaechele πρόσθεσε ότι «κάθε μία από αυτές τις ιστορίες είχε σκοπό να εγείρει ερωτήματα σχετικά με το φύλο, την ελευθερία, τις δομές εξουσίας, την αυθεντικότητα και την αξία». «Όλες αυτές οι ψευδαισθήσεις δημιούργησαν τη φαντασία για όσους έχουν την εμπειρία του Lounge και, κυρίως, για εκείνους που αποκλείονται».

Για να κατέληξε λοιπόν στα δικαστήρια με καταγγελία από κάποιον λευκό άντρα, μάλλον θα πέτυχε τον σκοπό της.

Με πληροφορίες από CNN.