cosmote books logo

Με μια ματιά..

Σεραφείμ Π. Κοτρώτσος

Σεραφείμ Π. Κοτρώτσος

Website URL:

Η Άνγκελα ανάμεσα στον Αλέξη και τον Κυριάκο...

Αλέξης Τσίπρας και Κυριάκος Μητσοτάκης βρέθηκαν ταυτόχρονα τις προηγούμενες ημέρες στις Βρυξέλλες, ο μεν πρώτος με βασική ατζέντα τις επαφές στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για το προσφυγικό, ο δε δεύτερος στην παρθενική του εμφάνιση ως πρόεδρος της Ν.Δ ενώπιον του ευρωπαϊκού διευθυντηρίου.

Μπορεί αυτή η συνύπαρξη του πρωθυπουργού και του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης στη βελγική πρωτεύουσα να επιβεβαίωσε το συναινετικό κλίμα που είχε αρχίσει ήδη προ ημερών να διαμορφώνεται ως προς το θέμα των προσφυγικών ροών και κυρίως για την απόκρουση των προθέσεων των πιο σκληρών ευρωπαϊκών κύκλων για κλείσιμο των ελληνικών συνόρων, αποκάλυψε, όμως, και τις προθέσεις της ευρωπαϊκής ηγεσίας ως προς τις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα.

Για τη Γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ και τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν Κλοντ Γιούνκερ οι συναντήσεις τους με τους δύο πολιτικούς προσέφεραν την ευκαιρία να διερευνήσουν τις πραγματικές αντοχές της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- Αν.Ελ, ενώ με πολύ διακριτικό τρόπο κατέστησαν σαφές προς τον κ. Μητσοτάκη πως επιθυμούν τη διαμόρφωση ενός μίνιμουμ πλαισίου συναίνεσης για την ταχύτερη προώθηση των μεταρρυθμίσεων και των πολιτικών υλοποίησης του ελληνικού προγράμματος.

Βερολίνο και Βρυξέλλες αποφεύγουν να τοποθετηθούν καθαρά υπέρ του σχηματισμού κυβέρνησης ευρύτερης συνεργασίας με τη συμμετοχή του ΣΥΡΙΖΑ και της Ν.Δ, όμως κύκλοι της Κομισιόν θεωρούν, πλέον, πως «ναι μεν ο κ. Τσίπρας είναι ο θεσμικός συνομιλητής, ουδείς, όμως, μπορεί να υποτιμήσει την πολιτική ανάκαμψη της Ν.Δ υπό τη νέα της ηγεσία, γεγονός που καθιστά τον κ. Μητσοτάκη εν δυνάμει επόμενο πρωθυπουργό».
Οι πληροφορίες θέλουν, μάλιστα, τον πρόεδρο της Ν.Δ να θέτει υπόψη του κ. Γιουνκέρ στοιχεία δημοσκοπήσεων ( η μέτρηση της MRB, για παράδειγμα, ήρθε, λίγες ώρες αργότερα, να τον επιβεβαιώσει) σύμφωνα με τα οποία το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης προηγείται και στα ποσοτικά και στα ποιοτικά στοιχεία.

Το ερώτημα που διατυπώνουν οι ίδιοι κύκλοι είναι «εάν η κυβέρνηση Τσίπρα μπορεί πράγματι να αντέξει την πίεση που υφίσταται από κοινωνικές ομάδες», κάτι που ως επιχείρημα χρησιμοποίησε από τη δική του σκοπιά και ο πρωθυπουργός έναντι του προέδρου της Κομισιόν αλλά και της Γερμανίδας καγκελαρίου για να καταστήσει σαφές πως «η Ελλάδα δεν μπορεί να διαχειριστεί παράλληλα δύο κρίσεις, και το Ασφαλιστικό- φορολογικό και το προσφυγικό». Κορυφαίος ευρωπαίος αξιωματούχος που έγινε κοινωνός των συνομιλιών του κ. Τσίπρα με την κ. Μέρκελ έλεγε στην «Ε» πως η Γερμανίδα καγκελάριος δέχτηκε με αρκετά μεγάλη ευκολία το επιχείρημα του πρωθυπουργού, κάτι που φάνηκε και από την ταύτιση απόψεων των δύο πλευρών κατά τη διάρκεια της Συνόδου Κορυφής.

Η κ. Μέρκελ δηλώνει ικανοποιημένη από την ελληνική στάση ως προς την εμπλοκή του ΝΑΤΟ στη διαχείριση των προσφυγικών ροών στο Αιγαίο και φαίνεται πω ς ανέλαβε να ζητήσει ηπιότερη προσέγγιση στο θέμα της αξιολόγησης από το ΔΝΤ που αυτή τη στιγμή –με την εξαιρετικά σκληρή του θέση- αποτελεί την «παράφρονα μεταβλητή».
Η στάση, ωστόσο, των Ευρωπαίων δεν είναι ενιαία. Οι σκληροί κύκλοι των οποίων ηγείται ο κ. Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε θεωρούν πως η ελληνική κυβέρνηση δεν θα αντέξει τις κοινωνικές πιέσεις και προωθούν στο παρασκήνιο την άποψη πως χωρίς να χαθεί πολιτικός χρόνος, ήτοι χωρίς να γίνουν πρόωρες εκλογές, πρέπει να σχηματισθεί κυβέρνηση ευρύτερης συνεργασίας από την παρούσα Βουλή.

Την άποψη αυτή δεν απορρίπτουν και άλλοι ευρωπαίοι αξιωματούχοι που δεν ανήκουν στον κύκλο του Γερμανού υπουργού Οικονομικών. Για παράδειγμα, δεν θεωρείται τυχαίο πως ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού κοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς (που διατηρεί ακέραιες τις φιλοδοξίες του να γίνει ο επόμενος Γερμανός καγκελάριος) είναι εξ αυτών που κωλυσιεργεί την πρόσκληση προς τον Έλληνα πρωθυπουργό να παραστεί ως παρατηρητής στη συνάντηση των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών.
Τις προηγούμενες ημέρες είδε, μάλιστα, το φως της δημοσιότητας εσωτερικό έγγραφο του PES (Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές) που επιβεβαιώνει πως δεν διατυπώθηκε τέτοια πρόσκληση για την τελευταία συνάντηση στις Βρυξέλλες, κάτι το οποίο εθεωρείτο περίπου ως δεδομένο από το Μέγαρο Μαξίμου μέχρι πριν λίγο καιρό. Την σχετική προετοιμασία είχε κάνει ο επικεφαλής των Σοσιαλιστών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Τζιάνι Πιντέλα αλλά, σύμφωνα με πληροφορίες της «Ε», υπήρξαν παρεμβάσεις τόσο από την πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ κ. Φώφη Γεννηματά όσο και από τον Ευάγγελο Βενιζέλο.
Η κ. Γεννηματά προωθεί δική της πρόταση για κυβέρνηση συνεργασίας από την παρούσα Βουλή με τη συμμετοχή του ΣΥΡΙΖΑ, της Ν.Δ και της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και τις επόμενες ημέρες θα ξεκινήσει κύκλο επαφών με τον πρωθυπουργό και τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Παρότι ένα τέτοιο ενδεχόμενο προσκρούει στην αντίρρηση των κ.κ Τσίπρα και Μητσοτάκη, εγχώριοι κύκλοι διακινούν ακόμα και ονόματα όπως του πρώην διοικητή της ΤτΕ κ. Γιώργου Προβόπουλου, του αντιπροέδρου της κυβέρνησης κ. Γιάννη Δραγασάκη και του κ. Φώτη Κουβέλη, ο οποίος συναντήθηκε πρόσφατα με τον πρωθυπουργό στο Μέγαρο Μαξίμου.
Όλα βεβαίως θα κριθούν από το εάν η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα θα κατορθώσει να φθάσει σύντομα και αισίως στην ολοκλήρωση της αξιολόγησης. Αυτό προϋποθέτει να υπερβεί τις κοινωνικές αντιδράσεις και ιδιαίτερα εκείνες των αγροτών και των ελευθέρων επαγγελματιών, να διατηρήσει συνεκτική και ακλόνηση την κυβερνητική πλειοψηφία των 153 και να περάσει τα μέτρα από τη Βουλή. Κι όλα αυτά μέχρι το τέλος Μαρτίου.


Εφόσον κάτι τέτοιο καταστεί εφικτό με τη συνδρομή της κ. Μέρκελ και την ανοχή του ΔΝΤ, ο κ. Τσίπρας μπορεί να αναλάβει πολιτικές πρωτοβουλίες και να κερδίσει πολιτικό χρόνο.
Στο Μέγαρο Μαξίμου, πάντως, θεωρούν πως τα σενάρια περί Οικουμενικής θα ενταθούν το επόμενο διάστημα από μιντιακούς κύκλους που επιθυμούν να ακυρώσουν τη διαδικασία διαγωνισμού για τις νέες τηλεοπτικές άδειες και τη διερεύνηση υποθέσεων που όζουν σχετικά με την δανειοδότηση συγκεκριμένων επιχειρήσεων μέσων ενημέρωσης. Χρεώνουν, δε, προσωπικά στον πρόεδρο της Ένωσης Κεντρώων κ. Βασίλη Λέβέντη την υλοποίηση ενός τέτοιου σχεδιασμού καθ΄ υπόδειξη των παραπάνω κέντρων.
Ο πρωθυπουργός δέχεται πολλές εισηγήσεις και ελπίζει σε μια ηπιότερη στάση του κ. Μητσοτάκη στο Ασφαλιστικό, κάτι που θα μπορούσε να εξασφαλιστεί, όπως λένε κυβερνητικές πηγές, μόνο εάν Βρυξέλλες και Βερολίνο πιέσουν τον αρχηγό της Ν.Δ και υπό το πρίσμα ότι ο τελευταίος δεν επιθυμεί, ακόμα, να εμπλακεί σε μια αιφνίδια εκλογική αναμέτρηση. Ίσως, πάντως, τις επόμενες ημέρες, ως «φυγή προς τα μπρος», ο κ. Τσίπρας επιλέξει να προκαλέσει τη σύγκλιση του Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών για το προσφυγικό και τα εθνικά θέματα και με στόχο να διεκδικήσει συνεννόηση και ηπιότερο πολιτικό κλίμα στα κοινωνικά μέτωπα.

Από το Visegrad στη Χρυσή Αυγή, η «τέλεια καταιγίδα»…

Του Σεραφείμ Π. Κοτρώτσου

Το πολιτικό σύστημα σπαταλά τα τελευταία αποθέματα ανοχής της κοινωνίας όταν, αντί να βρει διαύλους συνεννόησης στα μείζονα ζητήματα που απασχολούν τη χώρα –ένα εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης, για παράδειγμα, μετά το πέρας της αξιολόγησης που εκ των πραγμάτων έχει αναχθεί σε ορόσημο- έχει βυθιστεί σε μία πολεμική ρητορική με αφορμή το θέμα των τηλεοπτικών αδειών.

Παρότι ελάχιστοι αντιλαμβάνονται τις τεχνικές λεπτομέρειες του εάν πρέπει να παραχωρηθούν τέσσερις ή περισσότερες άδειες λειτουργίας τηλεοπτικών σταθμών, εκείνο που μένει στον μέσο πολίτη είναι πως το πολιτικό προσωπικό είτε κόπτεται να συντηρηθούν οι προνομιακές σχέσεις μιντιακών και οικονομικών συμφερόντων με την εκάστοτε εξουσία, είτε –αυτό χρεώνεται στην κυβέρνηση- επιδιώκει να δημιουργηθούν νέες σχέσεις διαπλοκής που θα αντικαταστήσουν τις παλαιές.

Τα προηγούμενα χρόνια, μερίδα αυτού του συστήματος στιγματίστηκε με κατηγορίες περί «προδοσίας» και «γερμανοτσολιάδων». Κι ενώ θα περίμενε κανείς –ιδιαίτερα μετά την υιοθέτηση του τρίτου μνημονίου- αυτό το πολιτικό προσωπικό να έχει βάλει μυαλό, είναι οι χθεσινοί κυβερνώντες και σήμερα αντιπολιτευόμενοι που είχαν γίνει στο παρελθόν στόχοι τέτοιων κατηγοριών οι οποίοι πρωταγωνιστούν σε ανάλογη ρητορική κατά των σημερινών κυβερνώντων και χθεσινών αντιπολιτευόμενων. Η επανάληψη της Ιστορίας ως φάρσα.

Την ώρα, όμως, που εξαπολύονται κατηγορίες περί «χουντικού Κοινοβουλίου» και «δικτατορίσκων», οι πραγματικοί υμνητές τέτοιων ακραίων αντιλήψεων επιχαίρουν ως λύκοι μεταξύ προβάτων.
Το τελευταίο περιστατικό με τις κατηγορίες περί «εθνικής προδοσίας» από βουλευτές της Χρυσής Αυγής (κατά τη συνεδρίαση της Επιτροπής Εξωτερικών και Άμυνας της Βουλής) που παραδόθηκε σε κοινή θέα ως βιντεοσκοπημένο υλικό μέσω των καναλιών, ούτε αυτοσχέδιο ήταν, ούτε αποσπασματικό. Είχε προηγηθεί η προσπάθεια της Χρυσής Αυγής να οικειοποιηθεί το αγροτικό κίνημα και τα μπλόκα.

Δυστυχώς φαίνεται πως είναι μια νέα στρατηγική που εκπόνησε και υλοποιεί η ελληνική ακροδεξιά, η οποία δείχνει να αντιλαμβάνεται και φυσικά να αξιοποιεί, από τη μια, τις εκρηκτικές κοινωνικές συνθήκες που δημιουργούν στη χώρα μας οι σκληρές πολιτικές του κουαρτέτου και της κυβέρνησης και από την άλλη την γενικευμένη πολιτική και κοινωνική αστάθεια που προκαλεί σε ολόκληρη την ΕΕυρώπη το ανεξέλεγκτο προσφυγικό.

Η Χρυσή Αυγή βλέπει αυτό που άλλοι δεν βλέπουν. Στην Ευρώπη αναπτύσσεται ραγδαία η «νοοτροπία του Visegrad», ήτοι η ευρωφοβία και ο υπολανθάνων ρατσισμός που ενδύεται την άποψη περί προάσπισης του εθνικού κράτους. Αυτή η άποψη δεν εγκλωβίζεται σ’ αυτό το μικρό σύνολο κρατών της Ανατολικής Ευρώπης (που ποτέ δεν κατόρθωσαν να ενσωματωθούν στον ευρωπαϊκό πολιτικό πολιτισμό) αλλά διατρέχει σχεδόν όλα τα ευρωπαϊκά πολιτικά συστήματα. Συναντάται, δε, με το Brexit και με την αγανάκτηση, των μεν νότιων ευρωπαϊκών χωρών για τη γερμανική εμμονή σε εξοντωτικές πολιτικές λιτότητας, των δε βορείων για την «ανυπακοή» των Ιταλών, των Ελλήνων ή των Ισπανών.

Η καταστροφή των τελευταίων ανθεκτικών τμημάτων του κοινωνικού ιστού στην Ελλάδα με τις πολιτικές της υπερφορολόγησης (γράφαμε, για παράδειγμα, σε παλαιότερο άρθρο πως το Ασφαλιστικό θα είναι για τον Αλέξη Τσίπρα ότι ο ΕΝΦΙΑ για τον Αντώνη Σαμαρά) και οι κραυγές περί «χούντας» και «όλοι ίδιοι είναι», δίνουν τροφή στη Λερναία Ύδρα των φοβικών και αντιευρωπαϊκών αντιλήψεων που επιδιώκει να εκπροσωπήσει η Χρυσή Αυγή.

Η απάντηση δεν είναι ο σχηματισμός Οικουμενικής, όπως προωθούν εγχώρια και αλλοδαπά κέντρα, αλλά η διαμόρφωση πειστικού πλαισίου εξόδου από την κρίση και η συναίνεση των κομμάτων επί του προσφυγικού και των εθνικών θεμάτων. Αλλιώς το πολιτικό σύστημα σκάβει το λάκκο του…

Μαθήματα από τη Φουκουσίμα, πέντε χρόνια μετά την καταστροφή

David Roberts και Norman Neureiter
Πριν από πέντε χρόνια τον Μάρτιο, ένας από τους μεγαλύτερους σεισμούς που έχει καταγραφεί ποτέ έπληξε την Ιαπωνία  καταστρέφοντας τον μακροχρόνιο μύθο της πυρηνικής ενέργειας μηδενικού κινδύνου.

Η κατάρρευση του εργοστασίου Fukushima Daiichi  αποκάλυψε σημαντικές ελλείψεις στην ιαπωνική κουλτούρα ασφάλειας, κάτι από το οποίο η χώρα έχει μάθει και έχει προσπαθήσει να αντιμετωπίσει. Οι χώρες που ορμούν μπροστά με την πυρηνική ενέργεια θα πρέπει να λάβουν σοβαρά υπόψη αυτά τα μαθήματα για να αποφευχθεί άλλη μια Φουκουσίμα.

Στα χρόνια μετά το ατύχημα, οι κατεστραμμένοι αντιδραστήρες του εργοστασίου της Φουκουσίμα έχουν σταθεροποιηθεί μέσω ενός αυτοσχέδιου συστήματος ψύξης με νερό, και οι εκπομπές ραδιενέργειας έχουν μειωθεί σημαντικά. Εν τω μεταξύ, μετά από προσπάθειες απορρύπανσης, μερικοί από τους πάνω από 100.000 εκτοπισμένους έχουν την δυνατότητα να επιστρέψουν στα σπίτια τους.

Ωστόσο, παρά τις κάποιες αξιοσημείωτες επιτυχίες στον καθαρισμό του χώρου, δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι παραμένουν εκτοπισμένοι, οι συνθήκες εργασίας στο εργοστάσιο παραμένουν δύσκολες, η αποθήκευση του συσσωρευμένου ραδιενεργού ύδατος  είναι μια συνεχής ανησυχία, και η Ιαπωνία παραμένει εδώ και δεκαετίες μακριά από τον πλήρη παροπλισμό των κατεστραμμένων αντιδραστήρων. Η συνολική οικονομική ζημία έχει εκτιμηθεί σε πάνω από 100 δισ. δολάρια και κανένας από τους έξι αντιδραστήρες του Fukushima Daiichi δεν θα λειτουργήσει ποτέ ξανά.

Δεν υπήρξαν θάνατοι από τις επιπτώσεις της ακτινοβολίας (σύμφωνα με την επιστημονική επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για τις Επιδράσεις της Ατομικής Ακτινοβολίας, οποιαδήποτε αύξηση στα ποσοστά καρκίνου αναμένεται να είναι πάρα πολύ μικρή για να ανιχνευθεί). Από την άλλη πλευρά, η αναγκαστική εκκένωση εκτιμάται ότι έπαιξε έναν ρόλο σε πάνω από 1.000 πρόωρους θανάτους , και σύμφωνα με την αξιολόγηση των κινδύνων για την υγεία από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας , όπως και με το Τσερνομπίλ, το ψυχολογικό κόστος της καταστροφής αποτελεί μια σημαντική ανησυχία και πιθανώς υπερισχύει άλλων συνεπειών για την υγεία.

Η καταστροφή παρακίνησε πολλές άλλες χώρες να προβούν σε απολογισμό των δικών τους πυρηνικών προγραμμάτων. Το μάθημα για κάποιους, συμπεριλαμβανομένης της πλειοψηφίας του ιαπωνικού κοινού  ήταν να απομακρυνθούν από την πυρηνική ενέργεια. Για παράδειγμα, η Γερμανία  υποσχέθηκε να καταργήσει σταδιακά όλη της την πυρηνική ισχύ μέχρι το 2022, η Ιταλία ψήφισε  συντριπτικά να μην επανεκκινηθεί το πυρηνικό της πρόγραμμα, και η Ελβετία  απαγόρευσε την κατασκευή νέων αντιδραστήρων.

Άλλα έθνη μετά βίας επιβράδυναν την επέκταση της πυρηνικής τους ενέργειας. Η Κίνα , η Ινδία  και η Ρωσία, ηγούνται  με συνολικά πάνω από 40 υπό κατασκευή αντιδραστήρες και πάνω από τους διπλάσιους να έχουν προγραμματιστεί. Στην βιασύνη τους, φαίνεται ότι πολλές από αυτές τις χώρες δεν έχουν κατανοήσει το βασικό δίδαγμα από την Φουκουσίμα: Την σημασία ενός αυστηρού και συνολικού καθεστώτος ασφάλειας.

ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ

Σύμφωνα με μια έκθεση της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών , πριν από το ατύχημα της Φουκουσίμα, οι ιαπωνικές πυρηνικές ρυθμιστικές Υπηρεσίες δεν φαίνεται να διέθεταν επαρκή εμπειρία, εξουσία, πόρους ή ανεξαρτησία για να προστατεύσουν επαρκώς την δημόσια ασφάλεια. Εκ των υστέρων, το πρόβλημα φαίνεται να είναι μια κλασική περίπτωση παράκαμψης της νομοθεσίας, ενισχυμένη με τις κοινές πρακτικές των amakudari (αυτών που κατεβαίνουν από τον παράδεισο), όπως αναφέρονται οι συνταξιούχοι ισχυροί δημόσιοι υπάλληλοι που προσλαμβάνονται σε θέσεις εργασίας του ιδιωτικού τομέα, και των amaagari (αυτών που ανεβαίνουν στον παράδεισο), όπως αναφέρονται οι εμπειρογνώμονες του ιδιωτικού τομέα που κινούνται προς θέσεις συνδεδεμένες με την κυβέρνηση.

Επιπλέον, ο ρυθμιστικός φορέας στεγαζόταν ακριβώς στο Υπουργείο που είναι επιφορτισμένο με την προώθηση της πυρηνικής ενέργειας, κάτι που δημιουργεί μια πιθανή σύγκρουση συμφερόντων. (Για να αποφευχθούν παρόμοια προβλήματα, το 1975, η Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας των ΗΠΑ διαιρέθηκε για να διαχωριστεί η Ρυθμιστική Επιτροπή Πυρηνικής [Ενέργειας] από τις προωθητικές λειτουργίες).

Μια ανεξάρτητη ρυθμιστική Αρχή δεν είναι επαρκής, όμως: Μια ισχυρή κουλτούρα ασφάλειας πρέπει επίσης να καλλιεργείται σε όλο το πυρηνικό δίκτυο -από τους διαχειριστές και τους εργαζομένους στις κατασκευές μέχρι τους ιδιοκτήτες των εργοστασίων- καθώς και σε ολόκληρη την αλυσίδα εφοδιασμού. Η υπερηφάνεια δεν πρέπει να προέρχεται μόνο από τα μεγαβάτ που παράγονται˙ Κάθε οντότητα πρέπει να δίνει προτεραιότητα στην δημόσια ασφάλεια κατά την κατασκευή ή την λειτουργία πυρηνικών σταθμών και να διατηρείται σε εγρήγορση μέσω συχνών ασκήσεων για τους εργαζόμενους σε όλα τα επίπεδα.

 

Ο DAVID ROBERTS υπηρέτησε ως επιστημονικός σύμβουλος στον Αμερικανό πρέσβη στο Τόκυο μετά το ατύχημα στην Φουκουσίμα και είναι τώρα βασικός συνεργάτης στην Σχολή Kennedy του Πανεπιστημίου Harvard.
Ο NORMAN NEUREITER, πρώην επιστημονικός σύμβουλος στο Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ, προήδρευσε στην τελική μελέτη της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών για το ατύχημα της Φουκουσίμα.

 

Από την ελληνική έκδοση του Foreign Affairs

Φωτογραφία από το Reuters

"Επιχείρηση γοητεία" του Κ. Μητσοτάκη στις Βρυξέλλες. Ή μήπως..."mission impossible";

Το κοστούμι του υποψήφιου (νέου) πρωθυπουργού της Ελλάδας, ή, σε κάθε περίπτωση, μιας πιο αξιόπιστης πολιτικής λύσης, φοράει ο πρόεδρος της Ν.Δ κατά τις συναντήσεις υψηλού επιπέδου που έχει στις Βρυξέλλες. Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ και Άνγκελα Μέρκελ είναι, αναμφίβολα, τα δύο πρόσωπα που στοχεύει να "γοητεύσει" ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, στο περιθώριο της συνόδου του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος.

Ο κ. Μητσοτάκης δέχεται πιέσεις να συναινέσει στα μέτρα του τρίτου μνημονίου που προωθεί η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, καθώς οι εταίροι δεν αντιλαμβάνονται πως είναι δυνατόν τα κόμματα της αντιπολίτευσης να έχουν ψηφίσει στη Βουλή το πρόγραμμα (με 222 ψήφους υπέρ) και τώρα να μην στηρίζουν την υλοποίηση όσων εκείνο το πρόγραμμα προέβλεπε.

Η απάντηση του προέδρου της Ν.Δ είναι ότι ο κ. Τσίπρας επιδιώκει να κυβερνάει με δύο πλειοψηφίες. Μία για την υλοποίηση των μέτρων, όπου ζητά τη συναίνεση της αξιωματικής αντιπολίτευσης και μία, τη δική του, δια της οποίας επιδιώκει να περνάει μέτρα με τα οποία δεν συμφωνούν τα άλλα κόμματα

Γι αυτό ο κ. Μητσοτάκης θα προτάξει το επιχείρημα ότι ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας έχει την πλειοψηφία στη Βουλή και άρα μπορεί να προχωρήσει μόνος του και να ψηφίσει τα δύσκολα νομοσχέδια

Στην πρώτη του ευρωπαϊκή εξόρμηση το διήμερο 17-18 Φεβρουαρίου στις Βρυξέλλες, ο πρόεδρος της Ν.Δ. θα προσπαθήσει να ανακτήσει η αξιωματική αντιπολίτευση την αξιοπιστία της και να πείσει ότι είναι ένα υπεύθυνο κόμμα που θέτει το εθνικό συμφέρον πάνω από το κομματικό, όπως πράττει στο ζήτημα του προσφυγικού-μεταναστευτικού.

Ο κ. Μητσοτάκης θα δώσει ιδιαίτερη έμφαση στην προβολή ενός σύγχρονου πολιτικού λόγου και κυρίως θα επιχειρήσει να πείσει ότι με την αναρρίχησή του στην ηγεσία της Ν.Δ. η κεντροδεξιά παράταξη στην Ελλάδα αποκτά άλλη εικόνα, άλλο προφίλ και άλλο είδος αντιπολίτευσης.

Ιδιαίτερη σημασία δίνει ο πρόεδρος της Ν.Δ. στον όρο «διπλές πλειοψηφίες», οι οποίες κατά τον ίδιο δεν πρέπει να υπάρχουν στην Ελλάδα και αυτό θα τονίσει και στους ευρωπαίους κεντροδεξιούς ηγέτες. «Δεν μπορεί να υπάρχει μια πλειοψηφία που θα στηρίζει τα δύσκολα νομοσχέδια που δεν μπορεί να ψηφίσει η συγκυβέρνηση και από την άλλη να υπάρχει μια πλειοψηφία που θα ψηφίσει τα θετικά νομοσχέδια» είναι η άποψη του Κυρ. Μητσοτάκη, την οποία και ανέφερε και στους 28 πρέσβεις των κρατών μελών της Ε.Ε. στην Αθήνα.

Το επιχείρημα περί διπλών πλειοψηφιών θα τεθεί και στο ΕΛΚ, όπου στις επαφές του ο Κυρ. Μητσοτάκης θα θέσει τις δικές του διαχωριστικές γραμμές και θα στείλει σαφές μήνυμα ότι δεν θα μετατρέψει την αξιωματική αντιπολίτευση σε δεκανίκι της κυβέρνησης.

Σε μια χρονική στιγμή που η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ πιέζεται σε πολύ μεγάλο βαθμό, ο Κυρ. Μητσοτάκης θα θέσει με σαφήνεια τις θέσεις της Ν.Δ. και κυρίως θα προτάξει το επιχείρημα ότι ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας έχει την πλειοψηφία στη Βουλή και άρα μπορεί να προχωρήσει μόνος του και να ψηφίσει τα δύσκολα νομοσχέδια που έρχονται και θα καταστήσει σαφές ότι υπάρχουν σαφείς ιδεολογικοπολιτικές διαφορές.

Στις επαφές του ο κ. Μητσοτάκης στις Βρυξέλλες, όπου εκτός από την κεντρική και ενδιαφέρουσα πρώτη συνάντησή του με την Γερμανίδα Καγκελάριο, Άνγκελα Μέρκελ και τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, και τις επαφές του με τουλάχιστον επτά επιτρόπους, θα αναδείξει με ένταση το προσφυγικό-μεταναστευτικό.

Ο πρόεδρος της Ν.Δ. αναμένεται να επισημάνει ότι είναι αναγκαίο να διαμορφωθεί μια ενιαία στρατηγική από την Ε.Ε. και βεβαίως χωρίς κλείσιμο συνόρων. Θα αναφερθεί στον ρόλο της Τουρκίας και την αλλαγή πολιτικής που πρέπει να υπάρξει από την τουρκική πλευρά στο ζήτημα της καταπολέμησης των δικτύων διακίνησης. Ακόμη, θα σημειώσει ότι πρέπει να διαχειριστεί σαφής διαχωρισμός μεταξύ προσφύγων και οικονομικών και παράνομων μεταναστών.

Η πρώτη εξόρμηση του κ. Μητσοτάκη που θα έχει και την πρώτη του παρουσία στη Σύνοδο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, θα περιλαμβάνει πολλές συναντήσεις μεταξύ άλλων με τους επιτρόπους Οικονομικών Υποθέσεων, Πιερ Μοσκοβισί, Ανάπτυξης, Γιούρκι Κατάινεν, Περιφερειακής Πολιτικής, Κορίνα Κρέτσου, Μετανάστευσης, Δημήτρη Αβραμόπουλο, τον αντιπρόεδρο Β. Ντομπρόβσκις, κ.α. Επίσης στην ατζέντα του έχει συναντήσεις με τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Μάρτιν Σουλτς, τον επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΕΛΚ, Μάνφρεντ Βέμπερ, και τον πρόεδρο του ΕΛΚ, Τζόζεφ Ντολ. Ακόμη θα συναντήσει και τον πρόεδρο της Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών, Γκι Φερχόφστατ.

Γιατί, αίφνης, η Άνγκελα Μέρκελ στηρίζει την Ελλάδα στο Προσφυγικό;

Σε πείσμα της ομάδας Visegrad, η Γερμανίδα καγκελάριος δηλώνει κατηγορηματικά πως δεν πρέπει να κλείσουν τα ελληνικά σύνορα...

Την ώρα που ο αυτονομημένος από τις κεντρικές ευρωπαϊκές αποφάσεις κύκλος κρατών του Visegrad (Πολωνία, Σλοβακία, Τσεχία, Ουγγαρία) προσπαθεί να εξωθήσει τα πράγματα στα άκρα και να προκαταλάβει τη Σύνοδο Κορυφής προς την κατεύθυνση του κλεισίματος των βορείων συνόρων της Ελλάδας, η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ εμφανίστηκε δημοσίως να υπερασπίζει την Ελλάδα, λέγοντας πως μια τέτοια εξέλιξη είναι καταφανώς αντιευρωπαϊκής στάση.

Οι δηλώσεις της κυρίας Μέρκελ προκάλεσαν θετικό αιφνιδιασμό καθώς ήδη ακόμα και κορυφαία κυβερνητικά στελέχη στην Αθήνα (Γ. Δραγασάκης, Γ. Μουζάλας και Π. Καμμένος) προεξοφλούν ότι είναι θέμα χρόνου να κλείσουν τα ελληνικά σύνορα προς την ΠΓΔΜ, κάτι που θα προκαλούσε εγκλωβισμό δεκάδων χιλιάδων προσφύγων στα όρια της ελληνικής επικράτειας.

Οι δηλώσεις Μέρκελ

«Το να εγείρουμε απλώς στην Μακεδονία (όπως αποκάλεσε την ΠΓΔΜ), η οποία δεν είναι καν (κράτος) μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έναν προστατευτικό φράχτη χωρίς να λάβουμε υπόψη μας σε ποια κατάσταση έκτακτης ανάγκης θα έφερνε αυτό την Ελλάδα, δεν θα ήταν απλώς μια μη-ευρωπαϊκή συμπεριφορά, αλλά δεν θα έλυνε και τα προβλήματά μας», τόνισε σε συνέντευξη που παραχώρησε η καγκελάριος Άγγελα Μέρκελ και δήλωσε πεπεισμένη για την σημασία της Σένγκεν και αποφασισμένη να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για την διατήρησή της.

«Τα αποφασιστικής σημασίας εξωτερικά σύνορα της Σένγκεν για τη ροή των προσφύγων βρίσκονται μεταξύ της Τουρκίας και της Ελλάδας», απάντησε η “Α. Μέρκελ ερωτηθείσα αν, σε περίπτωση που δεν μειωθεί το προσφυγικό κύμα, «η ταμπέλα «STOP» θα έπρεπε να βρίσκεται στα τουρκικά παραλία του Αιγαίου ή στα σύνορα μεταξύ Ελλάδας και πΓΔΜ», στη συνέντευξη που παραχώρησε στην Stuttgarter Zeitung. Αναφερόμενη στην συζήτηση γύρω από την Ελλάδα, τόνισε: «Είναι αλήθεια ότι η Ελλάδα ως τώρα δεν ανταποκρίνεται επαρκώς στις υποχρεώσεις της, αλλά ποτέ δεν είπε ότι δεν θέλει να συμμετάσχει στην φύλαξη των εξωτερικών συνόρων. Θέλουμε να βοηθήσουμε την Ελλάδα να το βελτιώσει αυτό. Διότι απλώς να χτίσουμε στην Μακεδονία (sic), η οποία δεν είναι καν μέλος της ΕΕ, έναν προστατευτικό φράχτη, χωρίς να λάβουμε υπόψη μας σε ποια κατάσταση έκτακτης ανάγκης θα έφερνε αυτό την Ελλάδα, δεν θα ήταν απλώς μια μη-ευρωπαϊκή συμπεριφορά, αλλά δεν θα έλυνε και τα προβλήματά μας».

Η κυρία Μέρκελ, ερωτηθείσα σχετικά με το ενδεχόμενο μιας μικρότερης Ζώνης Σένγκεν, σημείωσε πως θα επρόκειτο για οπισθοδρόμηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και επανέλαβε ότι θέλει την διατήρηση της Σένγκεν, καθώς καμία χώρα δεν έχει ωφεληθεί από αυτήν τόσο όσο η Γερμανία. «Κάποιοι υποτιμούν πόσο σημαντική είναι για όλους μας η Σένγκεν, πόσο εξαρτάται η ευημερία μας από την ελευθερία της κίνησης προσώπων και αγαθών. Σίγουρα αξίζει να καταβάλουμε κάθε προσπάθεια για την ασφάλεια των συνόρων της ΕΕ», επισήμανε και διευκρίνισε ότι δεν είναι τόσο απαισιόδοξη, αλλά «τα πράγματα προχωρούν μόνο εφόσον ασκηθεί πίεση, προκειμένου να ετοιμαστούν επιτέλους τα Hotspots στην Ελλάδα και στην Ιταλία και πίεση προς την κατεύθυνση της αντιμετώπισης των διακινητών» προσφύγων. «Αλλά μην ξεχνάτε: μόλις το καλοκαίρι η Βαλκανική Οδός έγινε η πλέον χρησιμοποιούμενη προσφυγική οδός. Πρέπει η Ευρώπη σε μια ιστορική πρόκληση τέτοιου μεγέθους να σηκώσει τα χέρια ήδη μετά από μόλις λίγους μήνες; σαφής απάντηση: όχι», υπογράμμισε.

Σε ό,τι αφορά την προσεχή Σύνοδο Κορυφής, η κυρία Μέρκελ τόνισε ότι θα γίνει ένας «ενδιάμεσος απολογισμός για το πού βρισκόμαστε στην εφαρμογή των μέτρων μας για την διασφάλιση των εξωτερικών μας συνόρων και σε ευρύτερο πλαίσιο στην συνεργασία μας με την Τουρκία, ενώ θα δρομολογηθούν συγκεκριμένα επόμενα βήματα».

Γιατί, όμως, η Γερμανίδα καγκελάριος στηρίζει την Ελλάδα, παραμονές της Συνόδου Κορυφής και λίγο πριν την τριμερή συνάντηση της ιδίας με τους Αλέξη Τσίπρα και Αχμέτ Νταβούτογλου -μια αναμφιβόλως ιδιότυπη διαδικασία που υπερβαίνει το "εθιμοτυπικό" των ευρωπαϊκών θεσμών; Παρατηρητές των ευρωπαϊκών εξελίξεων επισημαίνουν πως η κυρία Μέρκελ δεν θέλει μία νέα ανεξέλεγκτη κρίση σχετικά με την Ελλάδα, την ώρα μάλιστα που εκκρεμεί η διαδικασία της αξιολόγησης του ελληνικού προγράμματος.

Εάν συνυπολογίσει κανείς και τις δηλώσεις του αντικαγκελαρίου Ζίγκμαρ Γκάμπριελ (πρόεδρος του συγκυβερνώντος SPD) περί ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους και επιτυχούς ολοκλήρωσης -σύντομα- της αξιολόγησης, έχει την αίσθηση πως στο Βερολίνο παίρνουν το πάνω χέρι οι πιο ψύχραιμες φωνές που επιδιώκουν να μην σημειωθούν νέοι κλυδωνισμοί στην Ευρωζώνη. Είναι προφανές πως αυτό έχει απόλυτη σχέση με τις εξελίξεις περί το Προσφυγικό και την αποδοχή εκ μέρους της Αθήνας, τόσο της εμπλοκής του ΝΑΤΟ στην ανάσχεση των προσφυγικών ροών στο Αιγαίο, όσο και άλλων ελληνικών υποχωρήσεων.

Προσφυγικό και Deutsche Bank "σύμμαχοι" του Τσίπρα για την αξιολόγηση

Γιατί ο πρωθυπουργός δεν θέλει πρόωρες εκλογές- Ποιοι του εισηγούνται μια τέτοια λύση- Η νέα ιδιότυπη "Θεωρία των Παιγνίων" που σηματοδοτεί τη στροφή του πρωθυπουργού υπέρ της άμεσης ολοκλήρωσης της αξιολόγησης με κάθε κόστος.

Οι επικριτές της εκλογολογίας που ενέσκηψε τις προηγούμενες ημέρες στο κυβερνητικό στρατόπεδο, με αφορμή τις σχετικές δηλώσεις του κυβερνητικού εταίρου και υπουργού Άμυνας κ. Πάνου Καμένου, λένε πως «η Θεωρία των Παιγνίων» επέστρεψε με καινούριο προσωπείο. Θεωρούν, δηλαδή, πως ο πρόεδρος των Αν.Ελ δεν λειτούργησε αυτοβούλως και παρορμητικά αλλά στο πλαίσιο μιας ευρύτερης κυβερνητικής στρατηγικής –και πάντως εν γνώσει του πρωθυπουργού- που θέλει να αφήνει ανοικτό το σενάριο πρόωρης προσφυγής στις κάλπες -εφόσον το κουαρτέτο επιμείνει σε ακόμα σκληρότερα μέτρα- με διττό σκοπό την εσωτερική πολιτική συσπείρωση και την εκπομπή μηνύματος προς τους δανειστές.

Οι πληροφορίες της «Ε» αναφέρουν πως ο κ. Καμένος εξέφρασε μια υπαρκτή τάση στους κόλπους της κυβέρνησης που υποστηρίζει πως ο κ. Αλέξης Τσίπρας δεν μπορεί να αποδεχθεί μειώσεις συντάξεων στο Ασφαλιστικό ή δημοσιονομικά μέτρα που θα προκαλέσουν ανεξέλεγκτη κοινωνική έκρηξη. Η τάση αυτή ήταν και εξακολουθεί να είναι μειοψηφική, αθροίζει, όμως, κορυφαίους υπουργούς όπως ο κ. Πάνος Σκουρλέτης, ο κ. Θόδωρος Δρίτσας και ο κ. Νίκος Φίλης –όχι απαραίτητα όλοι για τον ίδιο λόγο-, ενώ ακόμα και στο επιτελείο του Μεγάρου Μαξίμου φαίνεται πως υπάρχουν συνεργάτες του πρωθυπουργού που δεν απορρίπτουν απνευστί ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

Η πλειοψηφούσα τάση, ωστόσο, είναι αυτή που εκφράστηκε σε μεγάλο βαθμό από τον ίδιο τον κ. Τσίπρα κατά την ομιλία του στη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, την περασμένη Τετάρτη.
Ο πρωθυπουργός ήταν σαφής. Έκανε λόγο για «έγκαιρη ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης δίχως κωλυσιεργίες και τακτικισμούς εκ μέρους των δανειστών» και επικαλέστηκε το γεγονός ότι «η κυβέρνηση επανεξελέγη μόλις πριν τέσσερις μήνες».

Ο κ. Τσίπρας αναφέρει σε συνομιλητές του ( το έπραξε και κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του στην Τεχεράνη, όταν, σύμφωνα με πληροφορίες, ρωτήθηκε σχετικά από ανησυχούντες επιχειρηματίες που τον συνόδευσαν) πως σκοπός του είναι να αναλάβει το πολιτικό κόστος που συνεπάγεται η ολοκλήρωση της αξιολόγησης αφού, μετά θα έχει «καθαρό πολιτικό χρόνο» να ανακάμψει πολιτικά και να επιταχύνει την ανάταξη της οικονομίας.
«Δεν παραβλέπω την κόπωση του λαού μετά από έξι χρόνια ύφεσης, όμως μετά από αυτόν τον κάβο υπάρχει φως», αναφέρει, τις τελευταίες ημέρες, ο πρωθυπουργός.

«Οδικός χάρτης»
Στο πρωθυπουργικό επιτελείο έχουν εκπονήσει, μάλιστα, «οδικό χάρτη». Ο διαγωνισμός για τις τηλεοπτικές άδειες και ο πόλεμος κατά της διαπλοκής, σε συνδυασμό με το «παράλληλο πρόγραμμα», είναι δύο παράμετροι που η κυβέρνηση θεωρεί πως μπορούν να εξισορροπήσουν επικοινωνιακά τις αρνητικές πολιτικές συνέπειες του Ασφαλιστικού και του Φορολογικού και να δώσουν θετικά επιχειρήματα στους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των Αν.Ελ. Μαζί, βεβαίως, με τη διαβούλευση για το νέο εκλογικό νόμο που, όπως λέγεται, θα βοηθήσει την κυβέρνηση να ανακτήσει την πολιτική πρωτοβουλία.

Από την άλλη διατυπώνεται η εκτίμηση πως η ολοκλήρωση της αξιολόγησης θα φέρει «καλά νέα», όπως η έναρξη των διαπραγματεύσεων για την ελάφρυνση του χρέους, η ένταξη της Ελλάδας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης και…στο βάθος η άρση των κεφαλαιακών ελέγχων.
Ένθερμος υποστηρικτής αυτής της άποψης είναι ο πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ κ. Στέργιος Πιτσιόρλας, ο άνθρωπος, ίσως, που επηρεάζει περισσότερο τον πρωθυπουργό, μαζί με τον υπουργό Επικρατείας κ. Νίκο Παππά.

Ο κ. Πιτσιόρλας –που αποκαλείται εύστοχα και «money maker» (αυτός που φέρνει χρήματα με τις ιδιωτικές επενδύσεις και τις αποκρατικοποιήσεις) της κυβέρνησης- θεωρεί πως μία πρόωρη προσφυγή στις κάλπες θα ήταν καταστροφική για την οικονομία. Αντιθέτως, όπως αναφέρει ο ίδιος, η επιμονή στην υλοποίηση του προγράμματος και η εμπέδωση κλίματος εμπιστοσύνης μέσω των αποκρατικοποιήσεων και των ιδιωτικών επενδύσεων, θα αποκαταστήσει κλίμα οικονομικής και πολιτικής σταθερότητας.
Στο ίδιο κλίμα απόρριψης κάθε ενδεχομένου εκλογών κινείται και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Γιάννης Δραγασάκης,ο υπουργός Εσωτερικών κ. Παναγιώτης Κουρουμπλής, ο υπουργός Οικονομικών κ. Ευκλείδης Τσακαλώτος, ο υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης κ. Γιώργος Σταθάκης και άλλοι.

o TSIPRAS MERKEL facebook

Το κακό σενάριο
Στο Μέγαρο Μαξίμου δεν παραβλέπουν το «κακό σενάριο» να συρθεί η Ελλάδα σε ένα σπιράλ καθυστέρησης της αξιολόγησης, κάτι που υποκινεί ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών κ. Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε, χρησιμοποιώντας, άλλοτε τον πρόεδρο του Eurogroup κ. Γερούν Ντάϊσελμπλουμ και άλλοτε τον επικεφαλής του Euroworking Group κ. Τόμας Βίζερ.
«Καταλύτης» σε όλα αυτά θα είναι αναμφίβολα το ΔΝΤ, το οποίο μέχρι πρότινος επέμενε σε έκτακτα δημοσιονομικά μέτρα πάνω από 2 δις ευρώ αλλά και οριζόντιες μειώσεις στις συντάξεις –με παράλληλη περικοπή του 10-20% των 62.000 εφάπαξ που πρέπει να καταβάλλει το Δημόσιο σε συνταξιούχους.

Η παράμετρος…Deutsche Bank
Οι πληροφορίες θέλουν να αλλάζει το κλίμα τις τελευταίες ημέρες. Πολλοί εξεπλάγησαν, για παράδειγμα, από την αναφορά του πρωθυπουργού, στη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, ότι «είναι αυτονόητο πως οι Θεσμοί θα αποδεχθούν την αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών». Κι αυτό διότι άπαντες είχαν σχηματίσει την εντύπωση πως το κουαρτέτο –πρωτίστως το ΔΝΤ- είχαν απορρίψει κατηγορηματικά ένα τέτοιο ενδεχόμενο.
Στην ερώτηση «πόθεν αντλεί αυτή τη βεβαιότητα ο πρωθυπουργός», η απάντηση αξιωματούχου των Βρυξελλών μας παρέπεμψε στην τεραστίων διαστάσεων κρίση της Deutsche Bank που αποτελεί, αυτή τη στιγμή, την «παράφρονα μεταβλητή» στην Ευρωζώνη.
«Μπορεί η Deutsche Bank να σώσει την ελληνική αξιολόγηση», μας είπε ο συγκεκριμένος αξιωματούχος.
Το σκεπτικό είναι πως οι δανειστές ίσως αναγκαστούν να αντιμετωπίσουν με μεγαλύτερη ελαστικότητα το ελληνικό πρόγραμμα και να κλείσουν την αξιολόγηση μέχρι τα τέλη Μαρτίου αφού δεν θέλουν να προσθέσουν άλλο ένα επεισόδιο σεναρίων για Grexit, την ώρα που η Ευρωζώνη έχει να αντιμετωπίσει τη διάσωση της κολοσσιαίας γερμανικής τράπεζας (με επαναγορά χρέους πολλών δις που ενεργοποίησε ήδη ο επικεφαλής της ΕΚΤ κ. Μάριο Ντράγκι), το Brexit, το Προσφυγικό, την πολιτική κρίση στην Ισπανία και τις φυγόκεντρες τάσεις χωρών της Ανατολικής Ευρώπης.
«Πως θα διαχειριστεί η κυρία Μέρκελ μια νέα ελληνική κρίση, λίγους μήνες μετά το αίτημά της στη γερμανική Βουλή να στηρίξει το ελληνικό πρόγραμμα, όταν, με καταρρακωμένη δημοτικότητα, έχει να διαχειριστεί πολύ σοβαρότερα προβλήματα;», μας εξήγησε με νόημα ο αξιωματούχος της Κομισιόν.
Η παράμετρος αυτή που δεν πρέπει να υποτιμάται αλλά ούτε και να υπερτιμάται φαίνεται πως κερδίζει έδαφος τα τελευταία εικοσιτετράωρα στο Μέγαρο Μαξίμου, δίνοντας πρόσθετα επιχειρήματα σε εκείνα τα κυβερνητικά στελέχη που απορρίπτουν το ενδεχόμενο εκλογικού αιφνιδιασμού.