cosmote books logo

Με μια ματιά..

Γιατί η Μέρκελ θέλει τον Στάϊνμάγιερ στην Προεδρία- Το "κόλπο" για έλεγχο των Ευρωπαϊκών θεσμών

Γιατί η Μέρκελ θέλει τον Στάϊνμάγιερ στην Προεδρία- Το "κόλπο" για έλεγχο των Ευρωπαϊκών θεσμών

Έντονο παρασκήνιο που ίσως αποδειχθεί πως αγγίζει τα όρια της "πολιτικής συναλλαγής" αναδεικνύεται πίσω από την απόφαση της Άγγελα Μέρκελ να υποδείξει δημοσίως ως πρόταση για την προεδρία της Γερμανίας τον νυν υπουργό Εξωτερικών Φρανκ Βάλτερ Σταϊνμάγιερ.

Ο Στάϊνμάγιερ προέρχεται από τους Γερμανούς Σοσιαλδημοκράτες (SPD) και αρκετοί είδαν πίσω από την πρόταση της Μέρκελ μία υπόγεια συμφωνία του κόμματός της (CDU) με τους κυβερνητικούς εταίρους ώστε να εξασφαλιστεί αφενός μία πιθανή νέα συγκυβέρνηση και αφετέρου να αποκοπεί η γέφυρα που είχε δημιουργηθεί μεταξύ του SPD, των Πρασίνων και του αριστερού Die Linke.

Δεν είναι, όμως, μόνο αυτό. Το Politico.eu μεταφέρει πληροφορίες για ένα μεγαλύτερο σχέδιο που δεν αφορά μόνο τους πολιτικούς συσχετισμούς στο Βερολίνο αλλά ευρύτερες ισορροπίες στις Βρυξέλλες και στοχεύει στον πολιτικό έλεγχο όλων των ευρωπαϊκών οργάνων από τους Γερμανούς.

Από τον Β'  Πόλεμο, η Γερμανία είχε 11 προέδρους και πολλοί απ΄ αυτούς αποδείχθηκαν ελλειπείς στα καθήκοντά τους, ενώ κάποιοι συνδέθηκαν με πολιτικά σκάνδαλα. Ο νυν πρόεδρος Γιοακίμ Γκάουκ κατόρθωσε να προσδώσει στο αξίωμα τη δέουσα αξιοπρέπεια, ωστόσο ανακοίνωσε πως δεν επιθυμεί μία δεύτερη θητεία.

Η Μέρκελ έδωσε ήδη το χρίσμα στον Στάϊνμάγιερ στο πλαίσιο, όπως λέγεται, μιας ευρύτερης συμφωνίας. Για τη θέση του υπουργού Εξωτερικών ενδιαφέρεται ο προερχόμενος από το SPD πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς. Πιθανή αποχώρηση εν μέσω θητείας από την προεδρία του Ευρωπαϊκού ΚΟινοβουλίου, όμως, οδηγεί σε αντικατάσταση για την οποία πρέπει να συμφωνήσουν οι δύο μεγαλύτερες πολιτικές ομάδες, ήτοι το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (ΕΛΚ) και οι Σοσιαλιστές.

Η Άγγελα Μέρκελ θέλει να ελέγξει τη νέα προεδρία του Ευρωκοινοβουλίου ώστε αυτή να ελέγχεται από στέλεχος του ΕΛΚ και ει δυνατό Γερμανό. Κάτι τέτοιο, όμως, παραδίδει στους Συντηρητικούς και τα τρία όργανα της ΕΕ. Την Κομισιόν με τον Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ, το Ευρωκοινοβούλιο και την προεδρία της ΕΕ με τον Ντόναλντ Τουσκ.


Ένα τέτοιο μονοπώλιο, όμως, των Ευρωπαϊκών θεσμών, πέραν του ότι δεν είναι αντιπροσωπευτικό ως προς τους ευρωπαϊκούς πολιτικούς συσχετισμούς δημιουργεί εσωτερικές αντιδράσεις με πρώτες εκείνες των Ιταλών.

Η θητεία του Ντόναλντ Τουσκ λήγει τον επόμενο χρόνο και στο Βερολίνο τον θεωρούν απαραίτητο και αρκετά βολικό προς τα Γερμανικά συμφέροντα, γι αυτό και θα έβλεπαν θετικά την συνέχιση της θητείας του. Εάν όχι τότε θέλουν να προωθήσουν έναν άλλο Συντηρητικό πολιτικό.

Όλα αυτά, βεβαίως, συνιστούν μία αδιαφανή διαδικασία με μεγάλη δόση πολιτικής συναλλαγής.

Με άλλα λόγια, η επιλογή του επόμενου Γερμανού προέδρου υποκρύπτει μία κούρσα μεταξύ των ισχυροτέρων ευρωπαϊκών κρατών και πολιτικών ομάδων. Ετσι, δίχως να έχει προηγηθεί η ψήφος έστω και ενός Ευρωπαίου πολίτη, δύο από τους κρισιμότερους Ευρωπαϊκούς θεσμούς ίσως αλλάξουν χέρια στο πλαίσιο αυτού του παρασκηνίου και των μεθοδεύσεων.

Martin Schulz | Philippe Marcou AFP via Getty Images

http://www.politico.eu/article/the-curse-of-the-german-presidency-merkel-steinmeier/

 

 

Πίσω στην κορυφή