cosmote books logo

Με μια ματιά..

Ευρώπη σε σύγχυση: Από το bail-in στην κρατική Deutsche Bank;

Ευρώπη σε σύγχυση: Από το bail-in στην κρατική Deutsche Bank;

Από την 1η Ιανουαρίου 2016 η Ευρώπη αντιμετωπίζει τις υπό χρεοκοπία τράπεζες με έναν πολύ συγκεκριμένο τρόπο: bail-in. Μέτοχοι, ομολογιούχοι και καταθέτες λογίζονται ως επενδυτές και αναλαμβάνουν το ρίσκο της επένδυσης- κατάθεσης. Αυτό, δηλαδή, που υπό μία μορφή εφαρμόστηκε στην Κύπρο αποτελεί ευρωπαϊκό κανόνα.

Κι'  όμως, τα δύσκολα έφτασαν, πρώτα στην Ιταλία, και η Ευρώπη διαπιστώνει πως είναι ακατόρθωτο και άδικο να εφαρμοστεί αυτός ο κανόνας, όταν στην αλυσίδα των τερατωδών σφαλμάτων και των φαραωνικών ευθυνών υπάρχουν πολλοί που προηγούνται των καταθετών.

Έτσι από την απόλυτη ασυδοσία των bail-in διατυπώνονται πλέον απόψεις που βρίσκονται στο άλλο άκρο. Στην Ιταλία, για παράδειγμα, ο Ματέο Ρέντσι εξασφάλισε εξαίρεση λόγω του Brexit ώστε να σώσει με δημόσιο χρήμα τις τράπεζές του.

Όμως ο μεγάλος ασθενής είναι η Deutsche Bank, το σύμβολο της καλπάζουσας γερμανικής οικονομίας. Η υπό κατάρρευση DB γίνεται τώρα το θέμα συζήτησης. Πως θα σωθεί;

Την κρατικοποίηση της Deutsche Bank σε περίπτωση ανάγκης εισηγείται ο οικονομολόγος του Ινστιτούτου «Μαξ Πλανκ» Μάρτιν Χέλβιγκ, εκ των εγκυρότερων εμπειρογνωμόνων της Γερμανίας για τον τραπεζικό τομέα, ενώ κατηγορεί την ΕΚΤ για καθυστερήσεις και λάθος προτεραιότητες.

«Εάν μία τράπεζα μπορεί να προκαλέσει σημαντικούς συστημικούς κινδύνους, θα πρέπει να τους αναλάβει το κράτος», δηλώνει ο κ. Χέλβιγκ στην «Frankfurter Allgemeine Sonntagszeitung» και, αναφερόμενος συγκεκριμένα στην Deutsche Bank, τονίζει:

«Εάν μια ανάμιξη του κράτους φαίνεται ως αναπόφευκτη, τότε θα πρέπει το γερμανικό κράτος να πάρει τις μετοχές και να αναλάβει την ευθύνη της λειτουργίας ελέγχου που είναι συνδεδεμένη με αυτές τις μετοχές».

Ο Γερμανός οικονομολόγος ασκεί ακόμη κριτική στην ΕΚΤ, η οποία, όπως εκτιμά, ευθύνεται εν μέρει για την διαρκή αναβολή της διάσωσης των τραπεζών.

«Η ΕΚΤ αντί να ασχολείται πρωτίστως με την καταπολέμηση του αποπληθωρισμού, θα ήταν καλύτερα να είχε προηγουμένως να βάλει σε τάξη τις τράπεζες», σημειώνει χαρακτηριστικά.

Ο μεγάλος ασθενής

Η Ένωση Γερμανικών Τραπεζών ( DBD ) θεωρεί ότι οι κανόνες κεφαλαιακής επάρκειας που υποχρεώνουν τις τράπεζες να βάζουν στην άκρη όλο και περισσότερα κεφάλαια για να αντιμετωπίσουν επενδυτικούς και εν γένει λειτουργικούς κινδύνους, «συμπιέζουν ασφυκτικά τους χλομούς ισολογισμούς των γερμανικών τραπεζών και πιέζουν πτωτικά τις ήδη αναιμικές κερδοφορίες τους». Σ' αυτή τη διαπίστωση πρέπει να προστεθούν και οι ασφυκτικοί έλεγχοι για διάφορες «υπερβάσεις» και έκνομες πρακτικές της τράπεζας, που οδηγούν στην επιβολή αυστηρών προστίμων από τις αμερικανικές και ευρωπαϊκές εποπτικές αρχές. Ας σημειωθεί ότι πέρυσι η γερμανική τράπεζα συμφώνησε να καταβάλει συνολικά πρόστιμα 2,5 δισ. δολαρίων στις αμερικανικές και βρετανικές εποπτικές αρχές για την εμπλοκή της στο σκάνδαλο χειραγώγησης των βρετανικών διατραπεζικών επιτοκίων (Libor).

Όπως αναφέρει σε παλαιότερο ρεπορτάζ του  tovima.gr (http://www.tovima.gr/finance/article/?aid=812497) αυτές οι υπερβάσεις και οι εκτροπές οφείλονται, βεβαίως, στην αλλαγή της τραπεζικής κουλτούρας της Deutsche Bank, όπως και των άλλων εισηγμένων τραπεζικών κολοσσών άλλωστε. Μιλάμε για την ανάληψη υπερβολικών επενδυτικών ρίσκων υπό το διαρκές άγχος ικανοποίησης των μετόχων τους - διότι σε όλες τις εισηγμένες επιχειρήσεις ισχύει η αρχή «νόμος είναι το δίκιο του μετόχου».

Ειδικότερα σε ό,τι αφορά την Deutsche Bank, χαρακτηριστικό είναι το σχόλιο της διευθύντριας της βρετανικής Financial Conduct Authority Τζορτζίνας Φιλίππου μετά την επιβολή προστίμου στην τράπεζα: «Ένα σκέλος της Deutsche Bank έχει αναπτύξει μια τραπεζική κουλτούρα εμφάνισης κερδών με κάθε τρόπο, σύννομο ή έκνομο. Η κουλτούρα αυτή δεν περιοριζόταν σε μεμονωμένα στελέχη. Είχε διαποτίσει βαθιά κάποια γραφεία της επιχείρησης».

Εδώ θα πρέπει να υπογραμμίσει κανείς ότι όταν λέμε «Deutsche Bank» εννοούμε μια διεθνή τράπεζα, όχι για την τράπεζα των Γερμανών πολιτών, επιχειρηματιών, καταθετών, δανειοληπτών κλπ. Στην καθημερινότητά τους οι Γερμανοί εξυπηρετούνται από τις... πολλές χιλιάδες τράπεζες και χρηματοπιστωτικές εταιρείες, μη εισηγμένες και κρατικοδίαιτες που λειτουργούν στη χώρα ερήμην μάλιστα της εποπτείας της ΕΚΤ και των αλλων ευρωπαϊκών εποπτικών αρχών.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωτράπεζας στη Γερμανία λειτουργούν 1.775 χρηματοπιστωτικά ιδρύματα! Επίσης λειτουργούν περισσότερες από 1.000 συνεταιριστικές τράπεζες και 415 ταμιευτήρια! Οι οργανισμοί αυτοί συνιστούν ένα παράλληλο τραπεζικό σύστημα το οποίο «κινεί» την υποδειγματική - πλην υπερβολικά κρατική - γερμανική οικονομία δίχως να υπόκειται σε stress tests ή άλλους σοβαρούς ελέγχους. Λειτουργούν μέσα στην αδιαφάνεια, υπό την αιγίδα όμως του ισχυρού, έγκυρου και αδιαμφισβήτητου (εσαεί;) γερμανικού κράτους. Συνιστούν, όμως, ταυτόχρονα μια ακόμη εν δυνάμει βόμβα στα θεμέλια του ευρωπαϊκού, κυρίως, τραπεζικού συστήματος, διότι αν «σκάσουν» θα τινάξουν στον αέρα κατά σειρά τη γερμανική, την ευρωπαϊκή, ίσως και την παγκόσμια οικονομία.

Σχηματικά θα λέγαμε ότι οι τρεις χιλιάδες και πλέον μικρές τράπεζες των γερμανικών κρατιδίων, των δήμων και των κοινοτήτων (αντιστοιχεί μία τράπεζα για κάθε 25.000 κατοίκους στη Γερμανία των 80 εκατομμυρίων!) που λειτουργούν με μια απαρχαιωμένη κρατικίστικη τραπεζική κουλτούρα, συνιστούν μια εσωτερική, εντός της γερμανικής επικράτειας, ωρολογιακή βόμβα, που ενδέχεται να μην ενεργοποιηθεί ποτέ.

Η Deutsche Bank, μια εξωστρεφής τράπεζα με τεράστιες επενδύσεις και παρουσία σε όλα τα μεγάλα χρηματοοικονομικά κέντρα του πλανήτη που λειτουργεί με τη σύγχρονη πλην επικίνδυνη (καθότι υπερβολικά τζογαδόρικη) τραπεζική κουλτούρα, συνιστά μια βόμβα στα θεμέλια του διεθνούς τραπεζικού συστήματος. Αυτό είναι και το πόρισμα των ειδημόνων του ΔΝΤ άλλωστε...

Πίσω στην κορυφή